Πριν από τέσσερα χρόνια, η ιστορία του είχε καταφέρει να συγκινήσει και να κινητοποιήσει σε χρόνο ρεκόρ ολόκληρη την Κύπρο. Ο λόγος για τον μικρό Αντώνη. Το χαμογελαστό παιδί με την σπάνια πάθηση, το οποίο μπήκε στις καρδιές μας και έγινε ο Αντώνης ολόκληρης της Κύπρου. Πολίτες κάθε ηλικίας άνοιξαν την αγκαλιά τους και πρόσφεραν απλόχερα από το περίσσευμα ή ακόμη και υστέρημά τους, ώστε να συγκεντρωθεί το ποσό που θα επέτρεπε στο δίχρονο τότε, χαμογελαστό αγοράκι να ταξιδέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες και να λάβει τη θεραπεία ζωής που χρειαζόταν. Ο Αντώνης τα κατάφερε και η ιστορία του αποτέλεσε φάρο για άλλες οικογένειες εντός και εκτός Κύπρου.
Γι’αυτό και σήμερα, διαβάζοντας την ανάρτηση του Βουλευτή της ΕΔΕΚ Ανδρέα Αποστόλου νιώσαμε θυμό και ντροπή. «Η Υπουργός Υγείας», έγραψε ο βουλευτής, «αρνήθηκε την απόσπαση, κατά τον μήνα Ιούλιο, της νοσηλεύτριας που συνοδεύει τον Αντώνη με αποτέλεσμα να στερηθεί τη φοίτηση του, τη χαρά και το παιχνίδι με τους φίλους του στο θερινό σχολείο».
Η οργή των πολιτών, μέσα από τα σχόλια που ακολούθησαν, έκδηλη. Και δικαιολογημένα.
Αναλύοντας το σκεπτικό πίσω από την συγκεκριμένη απόφαση, η Υπουργός Υγείας ανέφερε ότι κατά την καλοκαιρινή περίοδο οι νοσηλευτές-συνοδοί εντάσσονται σε έναν ειδικό κατάλογο, ώστε να καλύπτουν τις βάρδιες συναδέλφων τους στα δημόσια νοσηλευτήρια οι οποίοι απουσιάζουν με άδεια. Μας είπε, δηλαδή, ότι το καλοκαίρι οι νοσηλευτές δεν μπορούν να βρίσκονται δίπλα στα παιδιά με αναπηρία γιατί πρέπει να είναι στην εντατική και στα Τμήματα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών, ώστε να μην κινδυνεύσουν ζωές. Γιατί στην Κύπρο του 2023, δεν μπορούν να γίνονται και τα δύο ταυτόχρονα. Γιατί η Πολιτεία δεν κατάφερε να βρει λύσεις στο πρόβλημα της υποστελέχωσης στα δημόσια νοσηλευτήρια, το οποίο έχει εξελιχτεί σε γάγγραινα εδώ και χρόνια.
Ως αποτέλεσμα, παιδιά όπως ο Αντώνης, υποβάλλουν αίτηση για φοίτηση σε θερινά σχολεία, εγκρίνονται, αδημονούν για την ώρα που θα αρχίσουν τις καλοκαιρινές δραστηριότητές τους, παρέα με άλλα παιδιά, όμως υποχρεώνονται εντέλει να παραμείνουν «εγκλωβισμένα» στο σπίτι, γιατί δεν υπάρχει νοσηλευτής να τα συνοδεύσει.
Όπως ακούσαμε σήμερα, η περίπτωση του Αντώνη δεν είναι η μοναδική. Γι’αυτό άλλωστε το Υπουργείο Υγείας δεν ενέκρινε την απόσπαση νοσηλευτικού λειτουργού για τον Αντώνη. Γιατί, όπως είπε η αρμόδια υπουργός, αν το έπραττε, θα έπρεπε να εγκρίνει και τις αιτήσεις που υπέβαλαν και άλλοι γονείς για τα δικά τους παιδιά που χρειάζονται επίσης νοσηλευτή. Και ως γνωστό, δεν υπάρχουν αρκετοί νοσηλευτές για όλους, αφού το καλοκαίρι καλούνται να καλύψουν τα κενά στα νοσηλευτήρια που δεν μερίμνησαν άλλοι να καλύψουν, ως όφειλαν.
Οι απαντήσεις που δόθηκαν από κυβερνητικούς αξιωματούχους δεν ικανοποιούν. Ας αναλάβει, επιτέλους, το κράτος τις ευθύνες του και να παρέμβει άμεσα και αποτελεσματικά, ώστε να μην χρειάζεται τελικά να πρέπει να επιλέξει μεταξύ υγείας και εκπαίδευσης. Είναι ντροπή να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με αυτό το δίλημμα. Γιατί εν έτει 2023, όλοι οι πολίτες, ανεξαρτήτως κοινωνικού στρώματος, πρέπει να απολαμβάνουν ταυτόχρονα ισότιμη πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας και ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση.
