Σε χαιρετισμό του στο ετήσιο μνημόσυνο που διοργάνωσε ο Σύλλογος Ποντίων Πάφου, στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, στην Πάφο, ο κ. Ομήρου δήλωσε ότι, "σε αυτό το εδώλιο έχουμε χρέος να κρατήσουμε το τουρκικό κράτος, κάτω από τα έντονα φώτα της διεθνούς δημοσιότητας, μέχρι που να υποχρεωθεί να συμμορφωθεί προς το Διεθνές Δίκαιο και να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα".
Αναφερόμενος στη θυσία των Ελλήνων του Πόντου, ο Πρόεδρος της Βουλής δήλωσε πως "η θυσία τους, μαζί με τις μεταγενέστερες των θυμάτων της κυπριακής τραγωδίας, αποτελούν ένα ισχυρό ράπισμα σε μια υπνώττουσα συνείδηση και μια συνεχή υπόμνηση του απλού πατριωτικού χρέους για όλους μας".
Αλλά, συνέχισε, "και ένα ακατάλυτο δεσμό μεταξύ κυπριακού και ποντιακού Ελληνισμού, που δεν είναι άλλος από τη διατύπωση των μεγάλων οραμάτων και τη στράτευση στα μέτωπα των αγώνων για τις άφθορες και οικουμενικές αξίες της ελευθερίας και της εθνικής και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας".
"Μέσα σε αυτό το πλαίσιο", δήλωσε ο Πρόεδρος της Βουλής, "η αλληλεγγύη του κυπριακού και του ευρύτερου Ελληνισμού προς άλλες εθνικές ομάδες, τις οποίες έπληξε και πλήττει ο τουρκικός σοβινισμός, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση και για την επιτυχή αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού στην Κύπρο, στο Αιγαίο, τη Θράκη".
"Η συνειδητή στράτευση σε αυτό τον αγώνα, με κοινή και συλλογική δράση, για αποτελεσματική αποκάλυψη του τουρκικού κινδύνου", όπως ανέφερε ο κ. Ομήρου, "αποτελεί σήμερα μια μεγάλη πρόκληση και απαιτεί την υιοθέτηση και τη σταθερή εφαρμογή μιας μεγαλόπνοης πολιτικής".
"Όσο αποτυγχάνουμε να αναδείξουμε μιαν τέτοια πολιτική, οι κυνικοί και αδίστακτοι υπολογισμοί συμφερόντων θα οδηγούν σε ελεεινά και αδιάντροπα φαινόμενα διεθνούς αναλγησίας, υποκρισίας και απίστευτης προκλητικότητας, όπως αυτό που ζούμε στις ημέρες μας με τη θωπεία Αμερικανών και Ευρωπαίων προς το αμαρτωλό τουρκικό κράτος", δήλωσε ο κ. Ομήρου.
"Αυτή η μεγάλη πολιτική", είπε ο Πρόεδρος της Βουλής, "βλέπει με καθαρότητα την ανάγκη ξεγυμνώματος της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής και των καταπιεστικών της μεθόδων, μάρτυρες των οποίων υπήρξαν οι αδελφοί μας του Πόντου".
Τιμώντας σήμερα τον Ελληνισμό του Πόντου, είπε στην ομιλία του ο κ. Ομήρου, "καταδικάζουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας την τουρκική βαρβαρότητα και το τουρκικό έγκλημα της Γενοκτονίας σε βάρος του ποντιακού Ελληνισμού".
"Η Βουλή των Αντιπροσώπων, που με ομόφωνη απόφασή της έχει καθιερώσει τη 19η Μαΐου ως Ημέρα Τιμής και Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού", δήλωσε ο κ. Ομήρου, "θα συνεχίζει να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και να πρωταγωνιστεί για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας και για την αναγνώρισή της από όλους τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς θεσμούς".
"Η απόδοση όμως τιμής σε αγώνες και αγωνιστές μόνον τότε έχει νόημα", όπως ανέφερε ο Πρόεδρος της Βουλής, "όταν χρησιμεύει σε άντληση διδαγμάτων, σε καθορισμό καθηκόντων και σε διαγραφή της σημερινής αναγκαίας πορείας".
Ιδιαιτέρως, πρόσθεσε, "σε στιγμές κρίσιμες για το εθνικό μας μέλλον, που αμφισβητείται και απειλείται άμεσα από την Τουρκία, δεν είναι δυνατό να περιοριζόμαστε στην υπογράμμιση ηρωικών θυσιών", αλλά "οφείλουμε να διαρρήξουμε την επιφάνεια, να αναλύσουμε τα γενεσιουργά αίτια της τουρκικής επιθετικότητας, αρπακτικότητας και εγκληματικότητας και να θέσουμε το δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων".
"Στην Κύπρο", συνέχισε ο Πρόεδρος της Βουλής, "οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διαπιστώθηκαν και στιγματίσθηκαν με τον πιο επίσημο τρόπο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης".
"Μέσα από τη διαδικασία τριών διαδοχικών προσφυγών της Κύπρου, η Τουρκία βρέθηκε ένοχη μαζικών παραβιάσεων της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα", είπε ο κ. Ομήρου.
Κάνοντας μία σύντομη ιστορική αναδρομή, ο Πρόεδρος της Βουλής αναφέρθηκε στην εποχή της εμφάνισης των Τούρκων σαν νομάδων στις Στέπες της Σιβηρίας στις αρχές του 5ου μΧ αιώνα, γύρω από τον περίφημο "Δρόμο του Μεταξιού" (Κίνα - Μαύρη Θάλασσα).
Από τότε έως σήμερα, είπε, "δυο είναι τα βασικά γνωρίσματα της εθνικής τους διαγωγής. Η βία και η αρπαγή".
Όπως είπε ο κ. Ομήρου, "από το 1911, στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και του κεμαλικού κινήματος μέχρι τις ημέρες μας, ακολουθήθηκε μια πολιτική αφομοίωσης και απορρόφησης κάθε διαφορετικού εθνικού στοιχείου. Υποχρεωτική διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας, αφαίρεση κάθε δικαιώματος από τις μειονότητες και κήρυξη του Οσμανισμού, που στην πραγματικότητα σήμαινε την πολιτική εξαφάνισης των εθνικών μειονοτήτων".
"Αυτή η πολιτική", πρόσθεσε, "εφαρμόστηκε συστηματικά με μιαν απίστευτη βαρβαρότητα σε βάρος των Αρμενίων και των Ελλήνων του Πόντου" και, "μετά τη γενοκτονία ενάμισι εκατομμυρίου Αρμενίων, το 1915, ο Υπουργός Εσωτερικών Ταλάτ, υπεύθυνος της επιχείρησης, θα δηλώσει κυνικά στο Γερμανό Πρεσβευτή στην Τουρκία ότι το αρμενικό ζήτημα δεν υπάρχει πια και πως ό,τι δεν έκαναν οι Σουλτάνοι μέσα σε τριάντα έτη το κατόρθωσε αυτός μέσα σε ολίγους μήνες".
