Χρέος όλων είναι σήμερα, αντλώντας διδάγματα αγωνιστικότητας και προσήλωσης σε αρχές από τον αγώνα του 1940, με πνεύμα ομοψυχίας, με αγάπη για την ελευθερία και πίστη στον άνθρωπο, να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για ειρηνική επίλυση του κυπριακού προβλήματος, με στόχο την απελευθέρωση και επανένωση της πατρίδας μας και την ειρηνική διαβίωση όλων των κατοίκων, μέσα σε συνθήκες ασφάλειας και δημοκρατίας, δήλωσε ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού, Κώστας Καδής στο μήνυμά του για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.
Αναφερόμενος στην 28η Οκτωβρίου 1940, "τη μέρα που ο ελληνικός λαός απάντησε με ένα σθεναρό «ΟΧΙ» στο τελεσίγραφο της Ιταλίας και ενεπλάκη επίσημα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο", ο κ. Καδής σημείωσε ότι ήταν ένας πόλεμος που άφησε πίσω του όλεθρο και φρίκη, εκατομμύρια τραυματίες και νεκρούς, ανυπολόγιστες υλικές ζημιές, ατέλειωτο ανθρώπινο δράμα.
Στο μήνυμά του ο Υπουργός αναφέρθηκε και στις ιστορικές μάχες του ελληνικού στρατού στις παγωμένες βουνοκορφές της Πίνδου και της Ηπείρου αλλά και την απαράμιλλη ψυχική δύναμη που έδειχναν και οι γυναίκες, οι οποίες αψηφώντας κακουχίες και κινδύνους, στήριζαν τους μαχητές της ελευθερίας και φρόντιζαν για τον ανεφοδιασμό τους.
"Κι όταν, έξι μήνες μετά, η χιτλερική Γερμανία εισέβαλε στην Ελλάδα και η πείνα, η εξαθλίωση, οι φυλακίσεις, τα βασανιστήρια και οι μαζικές εκτελέσεις αμάχων αποδείκνυαν καθημερινά την ανισότητα του αγώνα, ο ελληνικός λαός με την αντίστασή του διέσωσε και πάλι το ελεύθερό του φρόνημα και την πίστη του στην αξιοπρέπεια του ανθρώπου".
Σημαντική, πρόσθεσε, στη μάχη κατά του ολοκληρωτισμού υπήρξε και η συμβολή της μικρής μας πατρίδας. Τα παλληκάρια της Κύπρου, με αισθήματα εθνικής περηφάνιας και αυτοθυσίας, έσπευσαν να πολεμήσουν ως εθελοντές πλάι στους Έλληνες αδελφούς τους ή να προσφέρουν μαζί με άλλους τις υπηρεσίες τους στο βρετανικό στρατό, που πολεμούσε κατά των δυνάμεων του Άξονα, σημείωσε, λέγοντας ότι τιμούμε τους Έλληνες, αλλά και όλους όσοι αγωνίστηκαν και έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία, την ειρήνη και την ελπίδα ενός καλύτερου μέλλοντος για την ανθρωπότητα.
Οι ευθύνες, υπογράμμισε, γίνονται σήμερα ακόμα μεγαλύτερες, καθώς ο σύγχρονος κόσμος ζει στη δίνη τοπικών πολεμικών συγκρούσεων, τρομοκρατίας και μιας πρωτοφανούς ανθρωπιστικής κρίσης, με ιδιαίτερα βαρύ το δικό μας καθήκον, καθώς η πατρίδα μας εξακολουθεί να στερείται τα αυτονόητα και 41 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή συνεχίζεται η ημικατοχή και η κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και των δικαιωμάτων του λαού μας από τα στρατεύματα κατοχής.
