Οι πολιτικές αναταράξεις, οι οικονομικές πιέσεις, η καθημερινή αβεβαιότητα και οι κοινωνικές αλλαγές συνθέτουν τα κυριότερα στοιχεία που έχουν δημιουργήσει μια νέα δύσκολη πραγματικότητα για τους νέους.
Τα τελευταία χρόνια αυξάνονται όλο και περισσότερο οι νέοι που βάζουν την ζωή της σε αναμονή. Κάποια πράγματα που παλιά θεωρούνταν αυτονόητα, όπως η οικονομική ανεξαρτησία και σταθερότητα, η δημιουργία οικογένειας και, ίσως, η απόκτηση μίας κατοικίας, πλέον μοιάζουν με έναν μετακινούμενο στόχο ενώ, για κάποιους άλλους, ένα άπιαστο όνειρο. Είναι σχεδόν αδύνατον να φανταστεί ένας νέος άνθρωπος με έναν βασικό μισθό, ή ακόμα και μία οικογένεια με δύο, να αγοράσει ένα σπίτι. Αναμφισβήτητα οι μεγάλες αυξήσεις στα ενοίκια, οι χαμηλοί μισθοί, η αβεβαιότητα στην αγορά εργασίας και το καθημερινό άγχος συνθέτουν το τοπίο της αβεβαιότητας, της αποσταθεροποίησης και της αδυναμίας προγραμματισμού για το μέλλον.
Ερωτήματα όπως "Θα τα καταφέρω όπως τα κατάφεραν κάποτε οι γονείς μας;", ακούγονται όλο και πιο συχνά. Ακόμα και αν κάποιοι εργάζονται και παίρνουν έναν καλό μισθό, οι δυσκολίες αποταμίευσης είναι πολύ μεγάλες, σχεδόν αδύνατες. Αποτέλεσμα; Oι σημαντικές αποφάσεις της ζωής να απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο.
Νίκησε το «φαίνεσθαι» το είναι; Ρητορικό το ερώτημα. Οι κοινωνικο-οικονομικοί παράγοντες που ταλανίζουν την εποχή μας επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται μία ολόκληρη γενιά το μέλλον της. Η σύγκριση στα σόσιαλ μίντια και τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης έχει δημιουργήσει την διαστρεβλωμένη εικόνα της «επιτυχίας» και της ματαιοδοξίας. Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργείται ένα άγχος χωρίς τέλος.
Η απεριόριστη πρόσβαση στην τεχνολογία μπορεί να βοήθησε σε πολλούς τομείς της καθημερινότητας αλλά, η έλλειψη φαντασίας και η ευκολία πρόσβασης στην πληροφορία, εμφανέστατα έχει δημιουργήσει το αίσθημα του ανικανοποίητου και την έλλειψη της δημιουργικότητας. Κι αυτό φαίνεται πως λειτουργεί ως βαρίδι στην επίτευξη των ουσιαστικών προσωπικών στόχων του καθενός.
Διάβασε ακόμα:
- Νέα έρευνα: Το γέλιο «αναδιαμορφώνει» τον εγκέφαλο και μειώνει το στρες
- «Για 10 χρόνια ζούσα μέσα στον βούρκο» - Η μάχη της Ιωάννας με τις διατροφικές διαταραχές
- Οι σχέσεις αμοιβαίας ομηρίας και οι ρωγμές της διαπλοκής
Κυριαρχεί μέσα από το κυνήγι της τέλειας εικόνας, το αίσθημα της αποτυχίας και δεν είναι λίγοι οι νέοι που, αντί να κυνηγούν τους στόχους τους, σκρολάρουν για να συγκρίνουν την επιτυχία των άλλων με τον εαυτό τους.
Στον βωμό της σύγκρισης, βλέπουμε πολλές φορές να αλλάζει ο στόχος και ο προορισμός μας. Και μέσα σε αυτό τον αγώνα, που μόνο άγχος μπορεί να προκαλέσει, χάνεται κάτι πολύτιμο: Ο χρόνος και το ταλέντο.
Οι προτεραιότητες μεταβάλλονται, ο αγώνας σύγκρισης γίνεται πιο ισχυρός και η αβεβαιότητα επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι σχεδιάζουν το μέλλον τους.
Τώρα, αν φταίνε οι ίδιοι ή η εποχή όπως εξελίσσεται, αυτό είναι ένα άλλο ερώτημα που καλούμαστε να απαντήσουμε. Παρόλο που οι νέοι έχουν μπροστά τους τα "σύγχρονα" αυτά προβλήματα, μεγαλύτερα ίσως από αυτά που είχαν να αντιμετωπίσουν παλαιότερες γενιές, είναι νευραλγικής σημασίας η σημερινή γενιά να βρεί τη δική της ταυτότητα.
Ίσως το πρόβλημα να μην αφορά πλέον τον χρόνο, τις φιλοδοξίες ή και το αν οι ίδιοι θέλουν να προχωρήσουν και να θέσουν σταθερές βάσεις για το μέλλον. Το ουσιαστικό ερώτημα εδώ είναι αν η κοινωνία, η πολιτεία, η οικονομία και οι εξελίξεις της σύγχρονης εποχής διαμορφώνονται με τρόπο τέτοιο που μπορεί να τους βοηθήσουν να το κάνουν.
Γιατί αν αυτό το αίσθημα της αναμονής και του καθημερινού άγχους εντείνεται, το ερώτημα που γεννιέται είναι το εξής: Πώς θα είναι η κοινωνία σε δέκα χρόνια από τώρα αν οι νέοι μπλοκάρουν τα όνειρά τους και αναγκάζονται να αναβάλουν τη ζωή τους;
