Κάποτε, ένα μικρό κορίτσι, στεκόταν σιωπηλά μπροστά από τον καθρέφτη, παλεύοντας καθημερινά με έναν αόρατο εχθρό. Από το Δημοτικό, άρχισε να προκαλεί εμετό στον εαυτό της μετά από κάθε γεύμα, ακόμη και εάν είχε φάει μόνο λίγα χόρτα. Το φαγητό δεν ήταν απόλαυση, ήταν τύψεις, ήταν σκέψεις, ήταν εχθρός. Τα παιδικά πάρτι ήταν εφιάλτης για εκείνην, κλειδωνόταν στην τουαλέτα, κουβαλώντας μόνη της ένα βάρος, χωρίς να αφήνει κανέναν να καταλάβει τίποτα.
Για δέκα ολόκληρα χρόνια ζούσε μέσα στον «βούρκο», όπως αποκαλεί τις διατροφικές διαταραχες, σε έναν αδιάκοπο πόλεμο με το σώμα και το μυαλό της. Εξαντλητικές δίαιτες, ατελείωτες ώρες γυμναστικής, βουλιμικά επεισόδια, εμμονές, ενοχές, ένας φαύλος κύκλος μέσα στον οποίο ζούσε για χρόνια. Οδήγησε την υγεία της στα όρια, αφήνοντας πίσω της πληγές όπως το IBS και άλλα προβλήματα στο στομάχι.
Και όμως, μέσα από αυτή τη σκοτεινή διαδρομή, γεννήθηκε κάτι πολύ δυνατό. Όχι μόνο δεν άφησε τον πόνο να τη λυγίσει, αλλά τον μετέτρεψε σε αποστολή ζωής.
Σπούδασε ψυχολογία για να σταθεί δίπλα σε ανθρώπους που παλεύουν σιωπηλά όπως πάλευε και εκείνη. Αργότερα δημιούργησε τη δική της επιχείρηση το “Mimajo” φτιάχνοντας η ίδια healthy και guilt-free snacks, δίνοντας στους άλλους εκείνο που στερήθηκε η ίδια για χρόνια, να απολαμβάνουν το φαγητό χωρίς φόβο… χωρίς τύψεις.
Η μικρή Ιωάννα μεγάλωσε, και σήμερα στέκεται μπροστά μου πιο δυνατή από ποτέ, με μια ενέργεια που σπάνια συναντάς. Καθίσαμε απέναντι και άρχισε να μου ανοίγει την καρδιά της, μου μίλησε για όλα αυτά που την βασάνιζαν τόσα χρόνια. Στα μάτια της μπορώ να διακρίνω εκείνο το μικρό κορίτσι που κάποτε πάλευε μόνο, με τις τύψεις και τις σκέψεις του γύρω από το φαγητό, μα σήμερα βλέπω μια δυνατή γυναίκα. Μοιράστηκε την ιστορία της όχι για να προκαλέσει λύπηση, αλλά για να φωνάξει δυνατά ότι όποιος παλεύει με τις διατροφικές διαταραχές δεν είναι μόνος, υπάρχει διέξοδος, υπάρχει λύση. Όσο μου μιλούσε σκεφτόμουν πόση δύναμη έκρυβε μέσα της και ακόμη δεν το είχε αντιληφθεί.
Οι πιο σκληρές μάχες δεν αφήνουν πάντα σημάδια που φαίνονται, κάποιες δίνονται σιωπηλά, πίσω από χαμόγελα, πίσω από κλειστές πόρτες. Η ιστορία της Ιωάννας αποδεικνύει πώς η μεγαλύτερη δύναμη δεν είναι να μη λυγίζεις ποτέ, αλλά να καταφέρνεις να σηκώνεσαι ξανά, μετατρέποντας τον πόνο σου σε λόγο για να σωθεί κάποιος άλλος.
«Έκανα εμετό ότι έτρωγα, ακόμα και μαρούλια», μου εξομολογείται.
«Στο Δημοτικό είχα κάποια περιττά κιλά και ξεκίνησε η σύγκριση με τα άλλα κορίτσια, το θυμάμαι πάρα πολύ έντονα. Είχα γραφτεί χορό, θυμάμαι να χτυπιέμαι, είχα μάθει ότι διατροφικό πλάνο σκεφτείς μόνη μου. Έχασα κιλά στην 6η Δημοτικού μόνη μου εντελώς και θυμάμαι ήμουν εντάξει, μου άρεσε η εικόνα μου στον καθρέφτη, αλλά πάντα υπήρχε η σύγκριση με τις συνομήλικές μου».
«Πιο μετά, κάπου στην 3η Γυμνασίου, γράφτηκα kick boxing και αθλούμουν. Ήταν ένα πολύ ωραίο άθλημα αλλά είναι εύκολο να πας στην άλλη πλευρά του αθλητισμού, την «κακή» δηλαδή εμμονές, διατροφικές διαταραχές κτλ. Εγώ τότε δεν ήξερα τι σημαίνει διατροφικές διαταραχές, τι είναι η κακή σχέση με το φαγητό όπως ξέρω σήμερα. Θυμάμαι ότι για να παίξουμε σε αγώνα, έπρεπε να είμαστε σε συγκεκριμένα κιλά, ήμουν στα 50 τότε θυμάμαι και είχα γίνει 51 κιλά, με έπιασε πανικός. Γενικά το καλούπι μου εμένα δεν είναι για το συγκεκριμένο βάρος.»
«Μου γύρισε σε μανία»
«Μου άρεσε το σώμα μου τότε με κοιλιακούς, γραμμωμένο, μου άρεσε αυτό που έβλεπα στον καθρέφτη. Εγώ δεν είμαι ο άνθρωπος που μπορεί να είναι πολύ λεπτός, πάλευα να ήμουν κάτι που δεν είμαι. Οπόταν μου γύρισε μια μανία, ξεκίνησα να κάνω εμετό ότι έτρωγα ακόμα και μαρούλια, αγγουράκια. Θυμάμαι να τρώω κοτόπουλο και να το θεωρώ πολύ κακό γιατί με χόρταινε. Ένιωθα ότι το φυσιολογικό είναι να πεινώ. Οπότε το έκανα και εκείνο εμετό»
«Δεν έλεγα σε κανένα τίποτα. Θυμάμαι ήμουν σε πανικό σκεφτόμουν «γιατί κάνω εμετό τώρα; Αλλά αφού δεν μπορώ να μην κάνω. Εγώ προκαλούσα τον εμετό μου. Αυτά που λέω τώρα δεν τα είπα ποτέ σε κανένα. Μου πήρε δέκα χρόνια να το ξεπεράσω. Οι διατροφικές διαταραχές είναι δύσκολο να τις ξεπεράσεις γιατί δεν το λες και δεν μπορεί κάποιος να το καταλάβει εύκολα, ειδικά εάν δεν έχει γνώση».
«Γυμναζόμουν σε σημείο εξάντλησης»
«Γύρω στα 15 μου, πέρασα στο άλλο στάδιο των διατροφικών διαταραχών, γυμναζόμουν πάρα πολύ, σε σημείο εξάντλησης. Με 5 γραμμάρια κοτόπουλο και 3 αγγουράκια πήγαινα 3+ ώρες γυμναστήριο. Θυμάμαι να με ψάχνει η μάμμα μου και εγώ να είμαι στο γυμναστήριο, ακόμα και τις Κυριακές. Τότε ήμουν εντάξει γιατί ήμουν μικρή και δεν μπορούσα να αντιληφθώ, αλλά θυμάμαι να ταλαιπωρούμαι».
«Πίστευα ότι για να χάσω κιλά πρέπει να πεινάσω»
«Κάπου στα 17 μου είχα σταματήσει να γυμνάζομαι λόγω του ότι ήμουν τελειόφοιτη στο σχολείο και έπρεπε να επικεντρωθώ στο διάβασμα και στο τι θα επιλέξω να σπουδάσω. Μέσα στο μυαλό μου είχε μείνει η συνείδηση όμως ότι για να χάσω κιλά πρέπει να πεινάσω».
«Έβαζα κιλά τον χειμώνα και τα έχανα το καλοκαίρι»
«Ήμουν ένας άνθρωπος ο οποίος έβαζε κιλά τον χειμώνα και τα έχανε το καλοκαίρι. Έβλεπα τον εαυτό μου τέλειο το καλοκαίρι και τον χειμώνα είχα κατάθλιψη. Δεν μπορούσα να βλέπω τον εαυτό μου ωραίο στον καθρέφτη και να το αποδέχομαι. Ένιωθα χάλια, απαίσια. Δεν ήθελα να ντυθώ και να πάω κάπου εκτός σπιτιού, έκλαιγα».
«Συνέχιζα να χτυπιέμαι στα γυμναστήρια μόνη μου, έκανα διατροφές μόνη μου. Το πολύ άσχημο που λυπούμαι και ειλικρινά δεν θέλω να το βιώνει κάποιος είναι το να σε καλέσουν κάπου και να αρνηθείς γιατί κάνεις διατροφή. Ήμουν μονίμως σε ένα πρόγραμμα, με βασάνιζαν οι σκέψεις μου, και στο τέλος επέλεγα να μην πάω και να μείνω σπίτι».
«Πήγαινα σε πάρτι γενεθλίων, κλειδωνόμουν στην τουαλέτα και έκανα εμετό»
«Ήμουν αποκλεισμένη. Θυμάμαι τον εαυτό μου 18 ετών να πηγαίνω σε πάρτι γενεθλίων και εγώ να κλειδώνομαι στην τουαλέτα και να κάνω εμετό, και έξω να μου χτυπούν την πόρτα και εγώ να απαντώ πολύ φυσιολογικά «δώστε μου ένα λεπτό». Θυμάμαι να παθαίνω πανικό γιατί σκεφτόμουν ότι τώρα πρέπει να βγω έξω γιατί με ρωτούν πού είμαι αλλά εγώ δεν πρόλαβα να κάνω εμετό όλες τις θερμίδες που έφαγα, και να ζω σε ένα πανικό του ότι δεν μπορώ να περάσω καλά, άρα πρέπει να κάνω εμετό για να αποβάλω τις θερμίδες. Ήμουν κοινωνικά αποκλεισμένη, ήταν το πιο δύσκολο μου. Δεν ήθελα να το πω κάποιου, δεν ήξερα πού να βρω βοήθεια. Το είχα συζητήσει με ψυχολόγο αλλά δεν ήθελα να την αφήσω να με βοηθήσει. Θεωρούσα ότι είναι κάτι το οποίο μου προκαλεί ντροπή και δεν ήθελα να βοηθηθώ»
«Με βασάνιζε 10 ολόκληρα χρόνια»
«Ήταν κάτι που με βασάνιζε για 10 ολόκληρα χρόνια. Επηρέασε προσωπικές μου σχέσεις, γιατί προφανώς με καλούσαν κάπου και εγώ δεν ήθελα να πάω. Πάντα έκανα παρέα με κορίτσια που ήταν λεπτά και ένιωθα πάντα σύγκριση. Δεν ήμουν ποτέ παχουλή απλά ο σωματότυπος μου ήταν τέτοιος που έβαζα κιλά παντού, είχα φουσκώματα. Δεν το αποδεχόμουνα θεωρούσα ότι ήμουν πολύ χάλια σε σύγκριση με τα «μοντέλα» κορίτσια, έτσι το είχα στο μυαλό μου, έτσι τις έβλεπα»
«Βλέποντας τα άλλα κορίτσια έλεγα ότι με εμένα κάτι πάει λάθος. Επηρεαζόμουν πάρα πολύ. Είχα και μια φίλη τότε που με επηρέαζε πάρα πολλά μου έλεγε πρέπει να κάνουμε detox, να χάσουμε κιλά. Ακόμα το θυμάμαι μου είπε «πώς έγινες έτσι 59 κιλά; Έβαλες κιλά, πρέπει να τα χάσεις».
«Μετρούσα ακόμα και τις θερμίδες στο αγγουράκι»
«Ότι διατροφή φανταστείς έκανα. Ξέρω τα πάντα, νιώθω ότι τέλειωσα διατροφολόγος χωρίς να το έχω σπουδάσει. Θερμίδες; Στα 16 μου, μετρούσα τις θερμίδες ακόμα και στο αγγουράκι. Κατέβασα τον θερμιδομετρητή στο τηλέφωνο, είχα τη ζυγαριά και πήγαινα με βάση όσα μου έγραφε. «Το αγγουράκι; Μπας και βγω εκτός». Δεν μπορούσα να φάω κάτι χωρίς τη ζυγαριά. Πλέον σήμερα δεν υπάρχει στο σπίτι μου, και ούτε ξέρω πόσα κιλά είμαι εδώ και 7-8 μήνες.»
«Μέχρι τα 21 μου δεν καταλάβαινα τι μου συνέβαινε»
Η Ιωάννα εξομολογείται, «μέχρι τα 20-21 μου δεν καταλάβαινα τι μου συνέβαινε. Ήξερα ότι προκαλώ τον εμετό, ήξερα ότι κάτι πάει λάθος αλλά δεν καταλάβαινα τι μου συμβαίνει. Ξεκίνησα να το μελετώ μόνη μου, έλεγα τι είναι αυτό το πράγμα; Πώς λέγεται; Καταλάβαινα ότι κάτι πάει λάθος αλλά τόσα χρόνια νομίζω δεν ήθελα να μάθω εγώ η ίδια τι έχω.
Κατάλαβα ότι πάσχω από βουλιμία και διατροφικές διαταραχές κάπου στα 24 μου χρόνια. Ήξερα ότι κάτι μου συμβαίνει αλλά μου πήρε πάρα πολλά χρόνια να το αποδεχτώ»
«Η εμμονή ερχόταν και έφυγε ανάλογα με το πόσα κιλά ήμουν»
«Τόσα χρόνια, θυμάμαι η εμμονή ερχόταν και έφευγε ανάλογα με το πόσα κιλά ήμουν και εάν μου άρεσε το σώμα μου, για αυτό μου ήταν ακόμα πιο δύσκολο. Κάπου στα 23 όταν ξεκίνησα cross fit ένιωθα τέλεια, είχα τέλειο σώμα όλοι μου έλεγαν “wow”. Επίσης τα σχόλια που μου έκαναν όταν είχα αποκτήσει τους πρώτους κοιλιακούς μου άρεσαν γιατί ποτέ δεν είχα ένα σώμα που να μου άρεσε. Τα σχόλια μου έδιναν περισσότερη επιβεβαίωση ότι έτσι πρέπει να είμαι»
«Βλέπουμε το κομπλιμέντο να πει κάποιος «λέπτυνες» παρά να πεις κάποιου άλλαξες τα μαλλιά σου είναι ωραία. Ο κόσμος δεν το καταλάβει μπορεί να το λέει από καλό αλλά εάν κάποιος έχει κάποια διαταραχή το εκλαμβάνει αλλιώς»
«Ήταν ένας φαύλος κύκλος, μετά όταν έβαζα ξανά κιλά, θυμάμαι να κάνω εμετούς από τον φόβο μου ότι θα βάλω πίσω τα κιλά που έχασα»
«Προκάλεσα στον εαυτό μου IBS»
«Δεν άφηνα τον οργανισμό μου να επεξεργαστεί το φαΐ, κάτι που μου προκάλεσε διάφορα θέματα. Προκάλεσα στον εαυτό μου, ibs, χάλασα το στομάχι μου και γενικά θεωρώ ότι έκανα πολύ κακό που μένει ως σήμερα».
«Η πιο χαρούμενη μου στιγμή ήταν όταν σταμάτησε να με νοιάζει τι θα φάω»
«Η πιο χαρούμενη στιγμή ήταν όταν σταμάτησε να με νοιάζει τι θα φάω. Σταμάτησα να λέω πάχυνα;» Σταμάτησα να με παρατηρώ και να μην μου αρέσει τίποτα πάνω μου. Αγαπώ το σώμα μου»
«Το “Mimajo” με βοήθησε να ξεπεράσω τις διατροφικές διαταραχές»
Κάπου στα 25 της χρόνια μια απόφαση έμελλε να της αλλάξει μια για πάντα τη ζωή, να της δείξει πώς όταν βάζεις αγάπη για να δημιουργήσεις κάτι καλό, υπάρχει διέξοδος. Η Ιωάννα εξήγησε πώς δημιουργήθηκε η επιχείρηση με τον σύντροφο της “Mimajo” με τα healthy snacks αλλά και πώς λειτούργησε ως βάλσαμο για την ίδια να ξεπεράσει τις διατροφικές διαταραχές.
«Υπέφερα, προκάλεσα στον εαυτό μου δυσανεξία στη λακτόζη και υπερευαίσθητο έντερο. Οπότε δεν μπορούσα να τρώω κάποια φαγητά, μου άρεσαν όμως τα γλυκά πολύ. Ξεκίνησαν έτσι τα πειράματα στην κουζίνα μας, φτιάχνοντας διάφορα healthy snacks για να μπορώ να τρώω και εγώ. Το αγαπημένο μου ήταν το carrot cake αλλά επειδή δεν μπορώ να φάω τυρί κανονικό φτιάχναμε παραλλαγές στο σπίτι»
«Με τον σύντροφο μου είχαμε πάντα την ανάγκη να δημιουργούμε, είμαστε πολύ δημιουργικοί σαν άνθρωποι και πειραματιζόμασταν στην κουζίνα με διάφορα snacks. Τα έπαιρνα θυμάμαι στο γυμναστήριο και ο σύντροφος μου στη δουλειά, τα δοκίμαζαν οι φίλοι μας και μας έλεγαν πολύ θετικά σχόλια»
«Εγώ ήθελα να κάνω κάτι για να βοηθώ και τους γονείς μου που έκανα δεύτερο πτυχίο στη Ψυχολογία, και ο σύντροφος μου είχε την ιδέα να φτιάχνουμε τα snacks και να τα πουλούμε. Στην αρχή ήμουν διστακτική αλλά το δοκιμάσαμε»
«Φεβρουάριο του 2025, δημιουργήσαμε λογαριασμό στο Instagram με το όνομα Mimajo. Στην αρχή ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε πρωινά snacks. Μετά δοκιμάσαμε και άλλες συνταγές και σιγά σιγά ο κόσμος έδειχνε ενδιαφέρον στα healthy snacks μας. Ο ένας το έλεγε στον άλλο και έτσι η μια παραγγελία διαδεχόταν την άλλη, σιγά σιγά όλο αυτό μεγάλωνε»
«Δημιουργήσαμε το εργαστήρι μας, ακολουθήσαμε όλες τις νόμιμες διαδικασίες, πήραμε τα προϊόντα μας στο χημείο. Ο κόσμος αγκάλιασε το project μας έδειξε εμπιστοσύνη και φτάσαμε στο σήμερα, ακόμα δεν το πιστεύουμε»
«Ούτε είχα ώρα να σκεφτώ ότι πρέπει να κάνω εμετό»
«Όταν προέκυψε το Mimajo και είχαμε πολύ δουλειά αφοσιώθηκα τόσο στη δουλειά και στο εργαστήρι που δεν είχα ώρα να ασχοληθώ με το φαγητό ούτε χρόνο να σκεφτώ ότι πρέπει να το κάνω εμετό».
Το “Mimajo”κρύβει μια ολόκληρη φιλοσοφία – Απόλαυση χωρίς ενοχές
«Το Mimajo, είναι κάτι άλλο από healthy snacks. Πίσω κρύβει μια ολόκληρη φιλοσοφία με background με ιστορία. Το Μimajo είναι για όλους, δεν εκπροσωπούμε ένα μέρος της κοινωνίας, η φιλοσοφία μας είναι απόλαυση χωρίς ενοχές. Ο κόσμος είτε που κάνει διατροφή, είτε που αθλείτε, είτε που περνά κάποια θέματα, είτε που έχει διαβήτη να μπορεί να απολαμβάνει τα snacks μας. Για εμάς δεν είναι απλά healthy snacks είναι κάτι πολύ περισσότερο»
«Επειδή έχω και εγώ θέματα με το στομάχι μου, με ενδιαφέρει πολύ να είναι και Gut-friendly τα προϊόντα μας. Να μπορείς δηλαδή να τα μεταβολίσεις ευκολά και να μην είναι βαρετά στο στομάχι»
«Οτιδήποτε με φούσκωνε εγώ το έκανα εμετό, έτσι με τα δικά μου προϊόντα εγώ δεν θέλω να προκαλώ στον κόσμο φουσκώματα και να νιώθει ότι τρώει κάτι κακό και εκείνος που πάσχει από διατροφικές διαταραχές να νιώθει απαίσια. Θέλω τα snacks μας να είναι ελαφριά. Όταν βλέπω ότι κάτι εμένα θα με φουσκώσει δεν το βγάζουμε και δοκιμάζουμε άλλες συνταγές».
«Μου έδειξε πώς να φύγω από το δαίμονα που με διακάτεχε»
«Ξεπέρασα τις διατροφικές διαταραχές, μέσα από τη δουλειά, για αυτό αγαπώ τόσο πολύ το “Mimajo” γιατί δεν μου έμαθαν μόνο τι σημαίνει μέτρο, τι σημαίνει να απολαμβάνεις, μου έμαθε πώς να φύγω από αυτό το δαίμονα που με διακάτεχε τόσα χρόνια. Εννοείται βοήθησε σε αυτό και ο σύντροφος μου και η οικογένεια μου»
«Αφοσιώθηκα τόσο πολύ στη δουλειά, έβαζα τόση ενέργεια και αγάπη σε αυτό που έκανα που μέσα από αυτό ήρθε και η ηρεμία στη σχέση μου με το φαγητό»
Ο κόσμος αγκάλιασε το healthy project
«Ο κόσμος αγκάλιασε το «Mimajo», δεν το περίμενα. Ξεκινήσαμε με μηδέν βάση του επιχειρηματία. Δεν είμαστε ούτε ζαχαροπλάστες. Ο παππούς μου είναι, και έχω να σου πω ότι είναι πολύ πιο περήφανος και από όταν τέλειωσα το πρώτο πτυχίο στην Αγγλική Φιλολογία»
«Κρατάμε φρέσκα τα προϊόντα μας και αυτό είναι κάτι που ξεχωρίζει ο κόσμος, είναι κάτι που δεν κάνουν πολλοί σήμερα. Εμείς για να τα κρατάμε φρέσκα δουλεύουμε αμέτρητες ώρες. Ο κόσμος το βλέπει, καταλαβαίνει την ποιότητα και μας προτιμά»
«Μετατρέπουμε τις unhealthy γεύσεις σε healthy»
«Μετατρέπουμε τις unhealthy γεύσεις σε healthy, αρά αυτόματα αυτό το κάνει not boring. Έχουμε στο μενού μας snickers balls, dubai balls, brownie balls, πουράκια, donuts, carrot cake, και όλα αυτά σε healthy version κάτι που δεν θα βρεις αλλού.
«Healthy isn’t boring»
«Προσκαλούμε τον κόσμο να έρθει στο «healthy isn’t boring» community μας, γιατί νομίζουν ότι το healthy είναι βαρετό, ενώ έχεις τόσες επιλογές που μπορείς να φας χωρίς ζάχαρη που είναι εξίσου νόστιμες. Μπορείς να είσαι healthy χωρίς να τρως boring, και αυτό είναι ένα από τα μηνύματα που θέλουμε να μεταφέρουμε στον κόσμο»
«Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να μπορούν να έχουν μια καλή σχέση με το φαγητό, το θεωρώ από τα πιο σημαντικά»
«Μέσα από τα snacks μας θέλουμε o κόσμος να τρώει χωρίς τύψεις»
«Οι δυσκολίες καμιά φορά σε κάνουν να γίνεις καλύτερος άνθρωπος και να βοηθήσεις τον κόσμο. Οι εμμονές δεν είναι πάντα καλές, είναι όλα παν μέτρον άριστον. Μακάρι να καταφέρουμε μέσα από τα snacks μας να βοηθήσουμε τον κόσμο να βελτιώσει τη σχέση του με το φαϊ. Η χαρά μου είναι όταν ακούω τον κόσμο να μου λέει είχα πέντε χρόνια να φάω γλυκό γιατί έκανα διατροφή και τρώω τώρα τα snacks σας. Μακάρι να βοηθήσω όσο περισσότερο κόσμο να απολαμβάνει το φαϊ χωρίς να νιώθει τύψεις»
«Στοχεύουμε να έχουμε προϊόντα gluten free, sugar free, Hight protein για τους γυμναστηριακούς μας φίλους, και χωρίς ενοχές concept. Αυτό είναι το main vision μας να ανοίξουμε παραρτήματα για όλους τους ανθρώπους, να καλύπτουμε όλες τις ομάδες»
«Έφυγα από τον βούρκο, πλέον ότι πεθυμήσω θα το φάω»
«Συγκινεί με που το λέω, η σχέση μου με το φαϊ σήμερα είναι τέλεια. Είναι πολύ δύσκολο να μετράς θερμίδες, όταν απομακρύνθηκα από αυτή τη σκέψη. Το σώμα μου μου είπε ευχαριστώ, το άφησα να κάνει τη δουλειά του»
«Σήμερα ότι πεθυμήσω θα το φάω, ότι θέλω θα το φάω. Τρώω πράγματα που δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα τα απολάμβανα. Πατάτες τηγανιτές; Έκανα να φάω 12 χρόνια. Πλέον τις απολαμβάνω χωρίς να με ενδιαφέρουν ούτε πόσες θερμίδες έχουν, ούτε τίποτα»
Σήμερα δεν κάνω διατροφή αλλά διατηρούμαι καλύτερα και από τότε που γυμναζόμουνα. Νιώθω ότι «έφυγα από τον βούρκο».
«Τόσα χρόνια δεν το παραδέχθηκα σε κανένα»
«Τόσα χρόνια υπέφερα μόνη μου, δεν το είπα ποτέ σε κανένα, δεν το παραδέχτηκα, μόνο όταν γνώρισα τον σύντροφο μου και το περνούσα ακόμα, του το εκμυστηρεύτηκα και στάθηκε δίπλα μου»
«Η μάμμα μου το είχε καταλάβει, την θυμάμαι να στέκεται έξω από την τουαλέτα και να με ρωτά εάν είμαι καλά, εγώ να θυμώνω και να της ζητώ να μην ασχολείται. Το είχε καταλάβει, ανησυχούσε προσπαθούσε να με βοηθήσει αλλά εγώ δεν την άφηνα. Δεν ήξερε πώς να με αντιμετωπίσει.»
«Θυμάμαι να τρώω πάρα πολύ σε σημείο που δεν άντεχα. Θυμάμαι να ξυπνώ στις 3:00 τα ξημερώματα να ανοίγω το ψυγείο και να τρώω ότι βρω μπροστά μου. Ο γιατρός μου είχε πει ότι εάν συνεχίσω να προκαλώ εμετό στον εαυτό μου θα πάθω κάτι πολύ κακό στο στομάχι»
«Απελευθερώθηκα, τρώω χωρίς τύψεις»
«Πλέον τρώω χωρίς τύψεις. Απελευθερώθηκα, άλλαξα σαν άνθρωπος. Σήμερα έχω μια ταυτότητα που πάντα έβλεπα και θαύμαζα το να έχεις κάτι δικό σου. Πάντα θαύμαζα τους αυτοδημιούργητους ανθρώπους, και πλέον ανήκω και εγώ σε αυτή την κατηγορία. Η εμμονή μπορεί να είναι θετική όταν κάνεις αυτό που αγαπάς. Η δουλειά όταν την αγαπάς είναι φάρμακο»
«Έμαθα πώς είναι να είσαι healthy στο μυαλό»
«Σίγουρα υπάρχουν σήμερα προκλήσεις, αλλά πλέον δεν προκαλώ τίποτα στον εαυτό μου, πέρασα τόσο δύσκολα που ούτε σκέψη να ξανά προκαλέσω στον εαυτό μου κακό, και να επιστρέψω σε ότι ζούσα. Έμαθα πώς είναι να είσαι healthy στο μυαλό και την καλή σχέση πού έχω σήμερα με το φαγητό, και δεν τα αλλάζω για τίποτε άλλο στον κόσμο. Εάν πεθυμήσω κάτι δεν θα αφήσω τον εαυτό μου να το στερηθεί υπό το φόβο ότι θα παχύνω, δεν με νοιάζει. Πλέον δεν έχω καμία σχέση και με τη ζυγαριά, νιώθω να απελευθερώθηκα».
Τα λάθος πρότυπα οδηγούν σε διατροφικές διαταραχές
Τα λάθος πρότυπα οδηγούν σε διατροφικές διαταραχές ανέφερε η Ιωάννα τονίζοντας την επιτακτική ανάγκη να υπάρχει ενημέρωση από ειδικούς στα σχολεία, ώστε τα περιστατικά να μειώνονται.
«Δεν έρχεται κάποιος στα σχολεία να μιλήσει, να εξηγήσει στα παιδιά ότι όλα τα σώματα είναι φυσιολογικά και δεν πρέπει να συγκρίνουμε. Ότι το σώμα αλλάζει και ειδικότερα στις γυναίκες. Αυτό που πέρασα εγώ το βλέπω να το περνούν σήμερα κάθε ηλικίας κοπέλες, είτε ανήλικες, έφηβες αλλά και πιο μεγάλες κοπέλες. Τα λάθος πρότυπα οδηγούν σε διατροφικές διαταραχές, αλλά και η τάση ότι «πρέπει να χάσω κιλά, να δείχνω πιο λεπτή. Πρέπει να πάω γυμναστήριο».
«Η άσκηση, το γυμναστήριο είναι κάτι τόσο ωραίο αλλά είναι τόσο εύκολο να χάσεις τον σκοπό και να γίνει εμμονή κακή. Ειδικά στα αθλήματα είναι πολύ εύκολο να το χάσει κάποιος, γιατί πρέπει να είσαι συγκεκριμένα κιλά, να τρως συγκεκριμένες θερμίδες».
Το μήνυμα σε κάποιον που παλεύει με τις διατροφικές διαταραχές
«Είναι δύσκολο και το γνωρίζω καλά. Αλλά εάν εγώ τα κατάφερα μπορεί ο οποιασδήποτε. Συμβουλή μου είναι, σε όποιον παλεύει με τις διατροφικές διαταραχές, να πάρει μια απόσταση και να δοκιμάσει όσο δύσκολο και εάν είναι, μια φορά, γιατί μια φορά χρειάζεται, να αφήσει τον μεταβολισμό του εκείνο το πάρα πολύ φαγητό που έφαγε, να το χωνέψει. Μπορεί να του πάρει τρεις μέρες, αλλά θα νιώθεις πολύ καλύτερα αντί να αποβάλει το φαΐ με οποιοδήποτε τρόπο».
«Η συμβουλή μου σε κάποιον που παλεύει με κάποια διαταραχή, είναι να βάλει την εμμονή που έχει στο πάθος του σε κάτι καλό. Η εμμονή είναι καλή όταν είναι να δημιουργήσεις κάτι».
Οι σπουδές στη Ψυχολογία
Η Ιωάννα ανέφερε πώς δεν υπάρχει επαρκής ενημέρωση γύρω από τις διατροφικές διαταραχές, και αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που την οδήγησαν στο να ακολουθήσει σπουδές στη Ψυχολογία με ειδίκευση στις διατροφικές διαταραχές.
«Πρέπει να μορφώσουμε τον κόσμο πως να μάθει να χειρίζεται τους ανθρώπους που βιώνουν διατροφικές διαταραχές, γιατί εάν οι έξω ενημερωθούν θα μπορούν να τους αντιμετωπίσουν και θα τους βοηθήσουν, για να μειωθούν τα περιστατικά. Νιώθω ότι λείπει η υποστήριξη στους ανθρώπους που παλεύουν με διατροφικές διαταραχές»
«Για κάποιον που δεν γνωρίζει είναι εύκολο να κρίνει άθελα του κάποιον που περνά διατροφικές διαταραχές. Με φράσεις του τύπου «γιατί τρως τόσο πολύ;» «είσαι λεπτή δεν το βλέπεις;»
«Από μωρό έλεγα ότι θέλω να κάνω τον κόσμο καλύτερο, το Mimajo είναι ένας από τους τρόπους που έχω βρει»
«Τα snacks για μένα δεν είναι απλά business είναι κάτι πολύ περισσότερο, είναι κομμάτι μου. Από μωρό έλεγα ότι θέλω να κάνω καλύτερο τον κόσμο, ήθελα να κάνω πολλά εκατομμύρια για να γυρίζω να δίνω παντού στον κόσμο. Σήμερα στα 27 μου, μέσα από το Mimajo, είναι ένας από τους τρόπους που έχω βρει να κάνω τον κόσμο καλύτερο»
«Τότε δεν μπορούσα να βοηθήσω τον εαυτό μου, και σήμερα θέλω να βοηθήσω εγώ άλλους ανθρώπους μέσα από αυτό. Δεν μετανιώνω για τίποτα, κάθε τι άφησε μου κάτι το οποίο έχω να πω, μια ιστορία να μοιραστώ και ξέρω ότι μπορώ κάποιο να βοηθήσω όταν ακούσει το δικό μου βίωμα.»
«Εάν εγώ μπορώ γιατί να μην σε βοηθήσω εσένα να τα καταφέρεις; Οι σπουδές μου στη ψυχολογία, μου επιτρέπουν να έχω μια γνώση διαφορετική ώστε να αντιμετωπίζω τους πελάτες μου όσον αφορά το φαγητό»
«Βρήκα τον εαυτό μου, ονειρεύομαι ξανά»
«Όλα αυτά που συμβαίνουν στο Mimajo και οι συνεργασίες που παρουσιάζονται, είναι απίστευτες για εμάς. Το ονειρευόμασταν αλλά καμιά φορά δεν πιστεύεις ότι τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα. Είδαμε ότι με σκληρή δουλειά και αγάπη σε αυτό που κάνεις, ανταμείβεσαι. Παλιά δούλευα σε δουλειές που δεν μου άρεσαν, υπέφερα αρκετά, άλλαξα πτυχίο, είχα μετακομίσει πιο παλιά στο εξωτερικό με την ελπίδα να βρω τον εαυτό μου κατέληξα να έχω κατάθλιψη και κάπου απογοητεύτηκα. Χρόνια μετά γνώρισα τον σύντροφο μου, και με τη βοήθεια του που είναι ένας πολύ θετικός άνθρωπος, μου έμαθε να ονειρεύομαι ξανά, μου έδωσε ελπίδα και σήμερα έχουμε τη δική μας επιχείρηση»
Η ιστορία της Ιωάννας δεν είναι απλώς η ιστορία μιας κοπέλας που πάλεψε με τις διατροφικές διαταραχές. Είναι απόδειξη και υπενθύμιση πώς πάντα υπάρχει φως ακόμα και στις πιο σκοτεινές διαδρομές... Η Ιωάννα μέσα από τη δική της ιστορία, επιχειρεί να βοηθήσει άλλους ανθρώπους να αγαπήσουν ξανά τον εαυτό τους και τη σχέση τους με το φαγητό. Και ίσως αυτό να είναι το πιο σημαντικό μήνυμα για όσους παλεύουν σιωπηλά, ότι δεν είναι μόνοι. Για όσους νιώθουν σήμερα παγιδευμένοι στις σκέψεις και στις ενοχές, αυτό είναι το μήνυμα πώς υπάρχει δρόμος προς το φως. Η βοήθεια δεν είναι αδυναμία, είναι δύναμη. Για ότι σε βασανίζει, μίλα σήμερα, οι διατροφικές διαταραχές δεν είναι ανίκητες!
