Η ανθρώπινη επαφή με τη φύση έχει περιοριστεί κατά περισσότερο από 60% από το 1800 μέχρι σήμερα, σύμφωνα με νέα μελέτη του Πανεπιστημίου του Ντέρμπι στη Βρετανία. Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι αν δεν υπάρξουν ριζικές παρεμβάσεις, οι επόμενες γενιές θα μεγαλώνουν αποκομμένες από τον φυσικό κόσμο, οδηγώντας σε αυτό που οι ειδικοί ονομάζουν «εξαφάνιση της εμπειρίας».
Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Earth, βασίστηκε σε δεδομένα δύο και πλέον αιώνων για την αστικοποίηση, την απώλεια βιοποικιλότητας στις γειτονιές, αλλά και τη μείωση της διαγενεακής μετάδοσης της αγάπης για τη φύση από γονείς σε παιδιά.
Διάβασε εδώ >> Το εκκλησάκι των Αγίων Σαράντα στο Παραλίμνι – Προορισμός πίστης και φυσικής μεγαλοπρέπειας
Παιδιά μεγαλώνουν χωρίς ερεθίσματα
Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η σχέση των γονιών με τη φύση αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα που θα καθορίσει αν και τα παιδιά τους θα αναπτύξουν δική τους σύνδεση με αυτή. Όμως, καθώς οι νέες γενιές μεγαλώνουν σε όλο και πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις, τα ερεθίσματα μειώνονται δραματικά.
«Η σύνδεση με τη φύση θεωρείται πλέον κεντρικός παράγοντας πίσω από την περιβαλλοντική κρίση», τονίζει ο επικεφαλής της μελέτης, καθηγητής Μάιλς Ρίτσαρντσον. «Δεν πρόκειται μόνο για την προστασία του πλανήτη, αλλά και για τη δική μας ψυχική υγεία. Η φύση μειώνει το άγχος, ενισχύει τη συγκέντρωση και βελτιώνει τη συνολική ποιότητα ζωής. Αν δεν αλλάξουμε πορεία, θα χάσουμε αυτή τη σύνδεση οριστικά».
Τι δείχνουν τα σενάρια
Οι επιστήμονες δοκίμασαν διαφορετικά σενάρια αστικού σχεδιασμού. Τα αποτελέσματα ήταν αποθαρρυντικά: μια πόλη που αυξάνει το πράσινό της κατά 30% δεν αρκεί. Για να αντιστραφεί η αποξένωση του ανθρώπου από τη φύση, απαιτούνται αλλαγές κλίμακας δέκα φορές μεγαλύτερες.
Διάβασε ακόμα:
- Καππαδοκία 1: Ιστορίες και θρύλοι στους βράχους
- Καππαδοκία 2: Ιστορίες σε λαξευμένους βράχους
- Καππαδοκία 3: Ιστορίες στα βάθη της Ανατολής
Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και άλλες πρόσφατες μελέτες. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει επισημάνει ότι η πρόσβαση σε πάρκα και φυσικούς χώρους μπορεί να μειώσει την παιδική παχυσαρκία και να βελτιώσει τη γνωστική ανάπτυξη. Παράλληλα, έρευνες στην Ευρώπη δείχνουν ότι τα παιδιά που περνούν καθημερινά χρόνο σε φυσικά περιβάλλοντα αναπτύσσουν πιο ισχυρή περιβαλλοντική συνείδηση στην ενήλικη ζωή τους.
Η «φύση» ως πολιτική προτεραιότητα
Οι ερευνητές του Ντέρμπι υπογραμμίζουν ότι η αλλαγή απαιτεί συντονισμένη πολιτική βούληση: δημιουργία χώρων πρασίνου σε κάθε γειτονιά, εκπαίδευση που να ενθαρρύνει τη βιωματική επαφή με τη φύση, αλλά και αστικές υποδομές που φέρνουν το περιβάλλον πιο κοντά στον άνθρωπο.
«Αν συνεχίσουμε όπως τώρα, κινδυνεύουμε να γίνουμε η πρώτη γενιά που θα χάσει πλήρως τη σχέση της με τον φυσικό κόσμο», προειδοποιεί ο Ρίτσαρντσον. «Και αυτό θα είναι ανεπανόρθωτη απώλεια».
Με πληροφορίες από Vita
