- Δύο σκανδιναβικές χώρες οι καλύτερες για να γερνά ένας άνθρωπος
- Στην 34η θέση της λίστας η Κύπρος
- Αυξήθηκε διεθνώς το προσδόκιμο ζωής αλλά μόνο ένας στους δύο άνω στον 65 παίρνει σύνταξη
Οι καλύτερες χώρες
Την πρώτη δεκάδα των καλύτερων χωρών συμπληρώνουν κατά σειρά οι εξής: Ελβετία, Καναδάς, Γερμανία, Ολλανδία, Ισλανδία, ΗΠΑ, Ιαπωνία και Νέα Ζηλανδία. Στην τελευταία θέση βρίσκεται το Αφγανιστάν. Η Κύπρος είναι στην 34η και η Τουρκία στην 77η.
Ο Δείκτης αποτελεί μια προσπάθεια να αποτυπωθεί η ποιότητα ζωής για τους ανθρώπους άνω των 60 ετών ανά τον πλανήτη, με βάση διάφορα κριτήρια, όπως η εισοδηματική ασφάλεια (σύνταξη κ.α.), η παροχή υπηρεσιών υγείας, το γενικότερο περιβάλλον για την τρίτη ηλικία κλπ. Όπως είναι αναμενόμενο, ο δείκτης δείχνει ότι στις φτωχότερες χώρες η ζωή είναι πιο δύσκολη για τα γηρατειά.
Έως το 2050, το ποσοστό των ατόμων άνω των 60 ετών στον παγκόσμιο πληθυσμό αναμένεται να φθάσει το 21%, από 12% το 2014. Σήμερα, τα δύο τρίτα των ατόμων άνω των 60 ετών ζουν σε χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος χώρες, ποσοστό που εκτιμάται ότι θα φθάσει τα τέσσερα πέμπτα έως το 2050.
Αυξήθηκε το προσδόκιμο ζωής διεθνώς
Διεθνώς, το μέσο προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί κατά την τελευταία 50ετία, φθάνοντας πλέον στα 66 χρόνια, γεγονός που σημαίνει ότι το μέλλον της Γης είναι «γκρίζο» λόγω της δημογραφικής γήρανσης. Σε μεγάλο βαθμό η επιμήκυνση της ζωής οφείλεται τόσο στην μείωση των παιδικών θανάτων, όσο και στο γεγονός ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι, σε πλούσιες και φτωχές χώρες εξίσου, ξεπερνούν πλέον την ηλικία των 60 ετών. Κατά μέσο όρο, σύμφωνα με την έκθεση που συνοδεύει τον Δείκτη, μια 60χρονη γυναίκα στη Γη σήμερα μπορεί να περιμένει ότι θα ζήσει έως τα 82 της, ενώ ένας συνομήλικός της άνδρας έως τα 79.
Μόνο ένας στους δύο άνω στον 65 παίρνει σύνταξη
Όπως δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής που συνέταξε τον Δείκτη, ο καθηγητής Ασγκαρ Ζαϊντί του Κέντρου Ερευνών για τη Γήρανση του βρετανικού Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος μόνο ένας στους τέσσερις ανθρώπους άνω των 65 ετών παίρνει σύνταξη (οι γυναίκες ακόμη λιγότερο από τους άνδρες), με συνέπεια οι ολοένα περισσότεροι ηλικιωμένοι του μέλλοντος να εξαρτιούνται αναγκαστικά από τα παιδιά τους για να επιβιώσουν.
Παράλληλα, θα αποτελούν μάλλον βάρος για την κοινωνία τους, ενώ θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν πιο θετικά, ως ένας ακόμη «πόρος» που βοηθάει στην ανάπτυξη.
