Του Λούκα Φέσια
Ήταν βράδυ 1ης Σεπτεμβρίου του 1962, όταν ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ Αντρέας Παντελίδης έπεφτε νεκρός από σφαίρες, λίγα μόλις βήματα από το τότε Διοικητήριο της Λεμεσού.
Άγνωστοι έκοψαν το νήμα της ζωής του νεαρού παλικαριού που είχε τρέξει από τους πρώτους να ασπαστεί τον ιερό όρκο για απελευθέρωση της πατρίδας. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια του αγώνα συνελήφθη στη περιοχή Πλατρών και υπέστη φρικτά βασανιστήρια από τους Αγγλους αποικιοκράτες.
52 χρόνια μετά, συγγενείς, φίλοι και συναγωνιστές συγκεντρώθηκαν στον Ιερό Ναό Αγίας Ζώνης για να τιμήσουν τη μνήμη του γενναίου μαχητή και της μητέρας του Ελένης η οποία απεβίωσε στις 4 Αυγούστου του 1997.
Μέχρι την τελευταία της πνοή, η χήρα γυναίκα έδωσε μάχη αξιώνοντας εξιχνίαση του στυγερού εγκλήματος. Τον επιμνημόσυνο λόγο εκφώνησε ο βουλευτής του Δημοκρατικού Συναγερμού Αντρέας Μιχαηλίδης.
Ακολούθως, τελέστηκε τρισάγιο στην προτομή του ήρωα που βρίσκεται στον περίβολο της εκκλησίας, ενώ εκπρόσωποι κομμάτων, σωματείων και οργανωμένων συνόλων κατέθεσαν στεφάνια και οι παρευρισκόμενοι έψαλαν τον Εθνικό Ύμνο.
