Το ετήσιο μνημόσυνο του ήρωα του εθνικοαπελευθερωτικού μας αγώνα τελέστηκε στον ιερό ναό Αγίου Αυξιβίου στον Αστρομερίτη, τόπο της ιερής θυσίας του.
Επιμνημόσυνο λόγο εκφώνησε ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού, Αβέρωφ Νεοφύτου.
«Ο Γιώργος ανήκει σε εκείνη την αδάμαστη σειρά των νέων. Εκείνη την ηρωική γενιά των αγωνιστών των γνήσιων πατριωτών που έδωσαν ό,τι πολυτιμότερο είχα τη ζωή τους για την κυπριακή ελευθερία», ανέφερε μεταξύ άλλων ο Αβέρωφ Νεοφύτου.
Ο Γεώργιος Κάρυος, τέταρτος στην σειρά από τα επτά παιδιά της οικογένειας του, αντιμετώπιζε πρόβλημα αναπηρίας, γεγονός ωστόσο το οποίο δεν τον αποθάρρυνε να ενταχθεί από τους πρώτους στην Οργάνωση.
Το 1957 συνελήφθη και υπέστη φρικτά βασανιστήρια από τους αποικιοκράτες, και μετά τη θυσία του αδελφού του και των άλλων παλικαριών στον Αχυρώνα, κατάφερε να δραπετεύσει από τα κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς.
Εντάχθηκε σε αντάρτικη ομάδα στην περιοχή της Μόρφου, όπου αρνούμενος να παραδοθεί μετά από προδοσία, έδωσε μάχη, τραυματίστηκε κρίσιμα και εξέπνευσε μετά από εννέα μέρες στο γενικό νοσοκομείο Λευκωσίας.
Η μητέρα των δυο ηρώων αντί με μοιρολόι αποχαιρέτησε το δεύτερο γιό της τραγουδώντας ένα αυτοσχέδιο ποίημα:
«Κάθε σαράντα τζι ένα γιον, διώ εις την πατρίδα τζι ελπίζω ότι σύντομα θα' ρθει Ελευθερία.»
