Με αφορμή το περιστατικό με τον Μοναχό της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου που αποφάσισε να εγκαταλείψει τη Μονή και να ασκητέψει στα βουνά, το ant1.com.cy επικοινώνησε με τον πρωτοπρεσβύτερο πατέρα Παρασκευά Παπαμιχαήλ,
εφημέριο της ενορίας του Αποστόλου Μάρκου, θέτοντας του το ερώτημα, κατά πόσον στην Κύπρο ακολουθείται διαχρονικά η πρακτική του ασκητισμού στα βουνά.
Σύμφωνα με τον πάτερ Παρασκευά, στην Κύπρο είχαμε περιοδικά και μεμονωμένα περιστατικά μοναχών που αποφάσισαν να ασκητέψουν στα βουνά.
Ο πρωτοπρεσβύτερος πατέρας Παρασκευάς Παπαμιχαήλ, εξήγησε τον ορισμό του ασκητή, λέγοντας ότι «ασκητής είναι εκείνος ο οποίος πηγαίνει να ασκητέψει και είναι μόνος με τον Θεό και δεν έχει επαφή με τον κόσμο», προσθέτοντας ότι προϋποτίθεται ευλογία από τον ηγούμενο.
Σύμφωνα με τον πάτερ Παρασκευά, σε κάποια μοναστήρια στο εξωτερικό, την Κυριακή της Τυρινής, υπήρχε η τακτική οι μοναχοί να φεύγουν από τα μοναστήρια και να πηγαίνουν να ασκητεύουν για 40 ημέρες σε ερήμους ή σπηλιές, για να κάνουν πιο εντατική την προσευχή τους, με σκοπό να βρουν κάποιο άλλο ασκητή και να επωφεληθούν πνευματικά. Αφού ολοκλήρωναν τις 40 ημέρες γύριζαν πίσω στα μοναστήρι τους.
Την ίδια ώρα, επισήμανε ότι στην Κύπρο δεν έχουμε αυτό τον θεσμό των ασκητηρίων, καθώς δεν υπάρχουν ασκητήρια, ενώ η πλειοψηφία των μοναχών είναι στα μοναστήρια τους. Όπως μας ενημέρωσε, τα εν λόγω ασκητήρια υπάρχουν στην Αίγυπτο, στη Συρία, στα Ιεροσόλυμα και στο Άγιο Όρος.
Κατά περιόδους όμως και μεμονωμένα υπήρχαν περιστατικά στην Κύπρο μοναχών που αποφάσισαν να ασκητέψουν.
Ο πάτερ Παρασκευάς, τόνισε ότι για να πάρει κάποιος την απόφαση να ασκητέψει πρέπει πρώτα να πάρει την ευλογία από τον Ηγούμενο, και μόνο τότε μπορεί να το πράξει.
«Για να ασκητέψει κάποιος σημαίνει ότι αναζητά κάτι πολύ περισσότερο πνευματικά. Επομένως, δεν μπορεί από μόνος του να πάρει την απόφαση ότι θα πάει να ασκητέψει γιατί είναι επικίνδυνο για την ψυχή του. Χρειάζεται η προστασία και η ομπρέλα του μοναστηριού ή του Ηγουμένου», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Της Μαρίνας Λοίζου
Διαβάστε επίσης:
