Έννοιες άμεσα συνυφασμένες με τις μεγαλύτερες αρετές της ανθρώπινης ύπαρξης, ενώθηκαν για να κρατήσουν στη ζωή το ιστορικό αυτό Ίδρυμα της πόλης της Λάρνακας. Με τον πρόεδρο του ΔΣ του Ιδρύματος Μιχαλάκη Μάλλα να εξιστορεί από το ant1.com.cy τις δοκιμασίες για τις ψυχές που έχουν βρει καταφύγιο στο ίδρυμα, αλλά και τις προσφορές αγάπης που τις «αγκάλιασαν». Με όλους τους περιορισμούς και τις αντιξοότητες, θριάμβευσε επί ερειπίων η ανθρώπινη ψυχή.
Ο κ. Μάλλας δεν μπορεί να βγάλει από το μυαλό την καταστροφική πυρκαγιά που ξέσπασε το βράδυ της 9ης Ιουνίου στο ίδρυμα. Το προσωπικό έδωσε αγώνα για να καταφέρει να βγάλει εκτός χώρων με ασφάλεια τους τροφίμους, κάποιοι εκ των οποίων χρειάστηκε να μεταφερθούν και στο Νοσοκομείο. Για ορισμένους ίσως ήταν το τελειωτικό κτύπημα σε μια χρονιά γεμάτη δυσκολίες και αντιξοότητες.
Παρόλα αυτά και κόντρα σε όλες τις προβλέψεις, η πυρκαγιά αποτέλεσε την «σπίθα» αγάπης που ακολούθησε. Από την «προφητεία» όπως την χαρακτηρίζει ο κ. Μάλλας του Μητροπολίτη Λάρνακας που έσπευσε το ίδιο βράδυ στον χώρο, μέχρι το κύμα έμπρακτης συμπαράστασης που μέχρι σήμερα κρατά ζωντανό το Ίδρυμα.
Οι προσφορές του κόσμου, τόσο σε χρήματα όσο και σε υλικά αγαθά είναι αυτά που επιτρέπουν στο Ίδρυμα να παραμένει σε ζωή. Χαρακτηριστική η τοποθέτηση του κ. Μάλλα, «μπορεί και να κλείναμε». Και αυτό εξαιτίας της πανδημίας που έχει παρασύρει τα πάντα στο πέρασμα της.
Το Ίδρυμα όπως εξήγησε ο κ. Μάλλας, στηρίζει την ύπαρξη του σε μεγάλο βαθμό στις ετήσιες δραστηριότητες του. Από τα παζαράκια, τις λαχειοφόρους και τις διάφορες εκδηλώσεις. «Δεν κάναμε απολύτως τίποτε πέρσι» αναφέρει χαρακτηριστικά, ως εκ τούτου και τα έσοδα ήταν και παραμένουν μηδαμινά.
Η πυρκαγιά και οι περιορισμοί δεν αποτέλεσαν ωστόσο τα μοναδικά «κτυπήματα». Μέχρι και σήμερα, υπάρχουν κάποιες πραγματικότητες που επιβάλλουν τα υγειονομικά πρωτόκολλα, και αφήνουν τα «αποτυπώματα» τους στην ψυχολογία των 18 τροφίμων του Ιδρύματος. «Τα παιδία μας» όπως τα αποκάλεσε σε πολλά στάδια της συνομιλίας μας ο κ. Μάλλας.
«Το δύσκολο είναι ότι πρέπει να εξηγήσουμε στους γονείς ότι δεν μπορούν να δουν τα παιδιά τους. Έτσι είναι οι οδηγίες. Στερούνται τη μάνα τους, είναι το ένστικτο τους» ανέφερε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας πως το προσωπικό του Ιδρύματος κάνει ότι περνά από το χέρι του για να κρατήσει το αίσθημα της οικογένειας ζωντανό.
«Στερούνται την οικογενειακή αγκαλιά. Έχει μητέρα που ερχόταν τρεις με τέσσερις φορές την εβδομάδα. Είναι επώδυνο να της απαγορεύσεις να δει το παιδί της» σημείωσε χαρακτηριστικά, κλείνοντας τη συζήτηση ωστόσο με ένα αισιόδοξο μήνυμα.
«Εμείς και το προσωπικό σταθήκαμε στην ώρα της ανάγκης, στεκόμαστε και θα συνεχίσουμε να στεκόμαστε παρά τις αντιξοότητες». Γιατί στο τέλος της ημέρας, η ανθρωπιά θα νικήσει και αυτή τη δυσκολία.
