«Οι διαβρώσεις που παρατηρούνται οφείλονται σε κατασκευές έργων βαρέων έργων, όπως είναι οι κυματοθραύστες που κατασκευάζονται αφειδώς παντού», ανέφερε χαρακτηριστικά η κυρία Λοϊζίδου.
Για την αποφυγή της παράκτιας διάβρωσης υπάρχουν αρκετές λύσεις με ένα από τα μέτρα που μπορούν να ληφθούν είναι ο τερματισμός κατασκευών μέσα στην ζώνη προστασίας του κύματος.
«Προβλέπονται 100 μέτρα προστασίας της ακτής πρέπει να σταματήσουμε τόσο απλά να κτίζουμε μέσα στις ακτές», σημείωσε στη συνέχεια ενώ έπειτα πρόσθεσε ότι «είναι δεκάδες τα έργα που μπορούν να γίνουν από ύφαλα τα οποία θα ενισχύσουν και τα ιχθυοαποθέματα και την βιοποικιλότητα, μέχρι ελαφρές κατασκευές, κατασκευές επί πασάλων αποβάθρες».
Όπως υποστηρίζει η κυρία Λοϊζίδου θα πρέπει κάθε ακτή να αντιμετωπίζεται με τις δικές τις ιδιαιτερότητες και να μην δημιουργούνται αυθαίρετα κυματοθραύστες.
Αυτή την στιγμή το 60% των παραλιών που δεν είναι βραχώδης διαβρώνονται, ενώ η μεγαλύτερη διάβρωση καταγράφεται στην περιοχή από το ζύγι μέχρι τα περβόλια και οφείλεται σε εκτεταμένες παράκτιες λατομεύσεις.
