Ένα χωριό στην ορεινή Λευκωσία φροντίζει να μας υπενθυμίσει πως κανείς και τίποτα δεν μπορεί να μας στερήσει ούτε τα Χριστούγεννα αλλά ούτε και την πρωτοχρονιά, γιατί η μαγεία τους κρύβεται μέσα μας. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να φορέσουμε τα γιορτινά μας και να αλλάξουμε τη ψυχολογία μας, όπως ακριβώς επιχείρησε να κάνει και ο κοινοτάρχης του Καλοπαναγιώτη, Λάμπρος Λαμπρού, γεμίζοντας το ορεινό αυτό χωριό με λαμπιόνια, στολίδια και λίγη χρυσόσκονη.
Οι φωτογραφίες που ακολουθούν αποτυπώνουν το Χριστουγεννιάτικο κλίμα που επικρατεί στον Καλοπαναγιώτη, ενώ πέραν από τους φωτισμένους από τα λαμπιόνια δρόμους και οι κάτοικοι του χωριού προχώρησαν στους απαραίτητους, για τις γιορτές, στολισμούς των σπιτιών τους. Το αποτέλεσμα, απλά εκθαμβωτικό.
Ο κύριος Λάμπρου μιλώντας στο ant1.com.cy, ανέφερε πως σκοπός της όλης διακόσμησης δεν είναι άλλος από το να αλλάξει η ψυχολογία των κατοίκων της περιοχής αλλά και γιατί όχι να αποτελέσει πόλο έλξης για όλους όσους έχουν ανάγκη να βρεθούν σε ένα κλίμα πιο γιορτινό και πιο ανάλαφρο.
«Προχωρήσαμε στον στολισμό καλύτερα από άλλες χρονιές γιατί πρέπει να αλλάξουμε τη ψυχολογία του κόσμου.. κάναμε διασπορά του στολισμού σε όλη την κοινότητα, δεν είναι στολισμένος μόνο ο κύριος δρόμος», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κύριος Λάμπρου.
Οι κάτοικοι του χωριού, σύμφωνα με τα λεγόμενα του, ενθουσιάστηκαν με το αποτέλεσμα και υιοθέτησαν τον χριστουγεννιάτικο διάκοσμο της κοινότητας και στα δικά τους σπίτια. Μάλιστα, πολλοί είναι και οι επισκέπτες που παρομοιάζουν τον στολισμένο Καλοπαναγιώτη με το χωριό του Άγιου Βασίλη αφού όπως αναφέρουν η μόνη διαφορά είναι πως δεν υπάρχει χιόνι στην περιοχή.
Μειωμένη κίνηση μετά τα νέα μέτρα
Ο κύριος Λάμπρου εξήγησε ότι μετά την επιβολή των νέων μέτρων που εξήγγειλε την περασμένη Τετάρτη ο Υπουργός Υγείας, αναμένει μείωση της επισκεψιμότητας του χωριού.
Όπως σημείωσε, πλέον ο κόσμος δεν θα μπορεί να ξεκινά από της πόλεις για να πραγματοποιήσει μονομερή εκδρομές στον Καλοπαναγιώτη ή οποιοδήποτε άλλο ορεινό χωριό, αφού τα εστιατόρια και η καφετέριες θα είναι κλειστές.
Όσον αφορά την πληρότητα των καταλυμάτων στην περιοχή, ο κύριος Λάμπρου ανέφερε ότι υπάρχει κόσμος που επέλεξε να επισκεφθεί το χωριό για να περάσει το διήμερο ωστόσο, αυτό δεν είναι αρκετό για να βοηθήσει και τις τοπικές επιχειρήσεις της κοινότητας.
«Δεν νομίζω ότι είναι αρκετό για να επισκεφθεί ο κόσμος την ορεινή κοινότητα», υπογράμμισε ο κύριος Λάμπρου προσθέτοντας στη συνέχεια ότι πριν τα νέα μέτρα ο κόσμος που επέλεγε το χωριό για τη διαμονή του, επισκεπτόταν τα καταστήματα, τα εστιατόρια και της καφετέριες του χωριού δίνοντας ζωή στις εν λόγω επιχειρήσεις, κάτι το οποίο προς το παρόν δεν μπορεί να συμβεί.
Παρόλα αυτά, κλείνοντας επανέλαβε εκ νέου ότι είναι απαραίτητο να λάβει κανείς υπόψη τη διάθεση και τη ψυχολογία του κόσμου, ο οποίος έχει κουραστεί. Τα Χριστούγεννα είναι μία περίοδος αφιερωμένη στην οικογένεια, στους δικούς μας ανθρώπους και στην αγάπη που μπορούμε να χαρίσουμε απλόχερα σε όλο τον κόσμο και αυτό είναι κάτι που μπορούμε να πράξουμε ακόμα και από μακριά, τηρώντας τα μέτρα και προστατεύοντας την υγεία μας.
Ο μύθος λέει..
Ο Καλοπαναγιώτης είναι ένα ορεινό χωριό της επαρχίας Λευκωσίας, κτισμένο στην κοιλάδα της Μαραθάσας σε μέσο υψόμετρο 710 μέτρων, περίπου 60 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας.
Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Καλοπαναγιώτηες είναι το δεύτερο μεγαλύτερο σε πληθυσμό χωριό της Μαραθάσας, μετά το χωριό Πεδουλάς.
Το εν λόγω ορεινό χωριό διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του. Είναι τα σπίτια με τις τσίγκινες και κεραμιδένιες στέγες, τα στενά και γραφικά σοκάκια, τα πετρόκτιστα μπαλκόνια που σε συνδυασμό με το άφθονο πράσινο της περιοχής συνθέτουν ένα μαγευτικό σκηνικό.
Ο μύθος λέει ότι κάποιος άρχοντας της Μαραθάσας είχε 3 γιους, τον Νίκο, τον Παναγιώτη και τον Πετρή. Ο Παναγιώτης ήταν καλός, ευαίσθητος και υπομονετικός και ίδρυσε το χωριό που σήμερα ονομάζεται Καλοπαναγιώτης.
Ο Πετρής ήταν άτακτος, νευρικός και κακός και έτσι τα αδέλφια του, τα οποία τον είχαν βαρεθεί, ζήτησαν από τον πατέρα τους να τον διώξει. Ο πατέρας τους με τη σειρά του έστειλε τον Πετρή στην άλλη πλευρά του βουνού, και έτσι αυτός έφτασε στην περιοχή του παλιού χωριού που ήταν ο πρώτος κάτοικος. Με το κακός και το Πετρής, ονομάστηκε το χωριό Κακοπετρία. Ο τρίτος αδελφός, ο Νίκος ήταν ο ιδρυτής του χωριού Οίκος (έφυγε το -Ν- και έμεινε το – ίκος).
