Τηλεόραση Ραδιόφωνο Podcasts
Απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης στους χώρους καραντίνας, καταγγέλλουν τα πρόσωπα που τέθηκαν σε υποχρεωτικό περιορισμό μετά την επιστροφή τους στην Κύπρο τη νύχτα, και τα οποία μίλησαν στην εκπομπή του ΑΝΤ1 «Μέρα Μεσημέρι». 

Στις εξοχικές κατοικίες που έχει διαθέσει η Αρχή Ηλεκτρισμού και που έχουν μετατραπεί σε χώρο καραντίνας, βρίσκονται από χθες βράδυ 41 πρόσωπα τα οποία έφθασαν με πτήσεις από το Ηνωμένο Βασίλειο, και στην πλειοψηφία τους δεν είναι φοιτητές. 

Όπως καταγγέλλουν, το πρόβλημα άρχισε όταν η οδηγός του λεωφορείου που τους μετέφερε από το αεροδρόμιο, στα μέσα της διαδρομής τους εγκατέλειψε, φοβούμενη για την υγεία της, και χρειάστηκε να μετακληθεί άλλος οδηγός για τη μεταφορά τους. 

«Μας πέταξαν κυριολεκτικά» υποστήριξε συγκεκριμένος πολίτης, ο οποίος αντιμετωπίζει μάλιστα σοβαρά προβλήματα υγείας, και τόνισε πως στους χώρους καραντίνας δεν υπάρχουν ούτε τα απαραίτητα για τη διαβίωση τους. 

Σύμφωνα με τα πρόσωπα αυτά, από χθες και μέχρι το μεσημέρι σήμερα, νοσηλευτές ή γιατροί δεν είχαν επισκεφθεί το χώρο, ενώ, όπως καταγγέλλουν, έφαγαν σνακ τα οποία αγόρασε πρόσωπο της φρουράς από γειτονικό χωριό με δικά του χρήματα. 

Καταγγέλλουν, ακόμα, θυματοποίηση τους και ζητούν άμεσα ιατρική φροντίδα τουλάχιστον για τα ηλικιωμένα άτομα. 

Εξάλλου, πρόσωπα τα οποία βρίσκονται σε καραντίνα στους χώρους φιλοξενίας στις Πλάτρες, περιέγραψαν ότι σε κάθε δωμάτιο μένουν ανά τέσσερις και οι συνθήκες που επικρατούν είναι τριτοκοσμικές. 

Όπως ανέφεραν, χαρακτηριστικά, στους εν λόγω χώρους δεν υπάρχει ούτε σαπούνι για να πλυθούν, ούτε γάλα να πιούν, δεν έχουν ρούχα καθαρά για να αλλάξουν, ενώ από χθες το βράδυ μέχρι σήμερα τους δόθηκε ελάχιστο φαγητό. 

«Ένας από τους υπεύθυνους πήγε με χρήματα δικά του, παρακαλώ, ψες να φέρει γάλα από το χωρίο στις Πλάτρες με λεφτά δικά τους και πιστεύουν πως θα τους τα επιστρέψει το κράτος. Αν είναι δυνατό να θκιακονούμε δαπάνω γάλα, νερό και σαπούνι» ανέφερε χαρακτηριστικά ένας πολίτης. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι, όπως διαπιστώσαμε κατά την επίσκεψή μας στην περιοχή, ενώ οι άνθρωποι που φτάνουν υποτίθεται πως πρέπει να βρίσκονται σε απομόνωση, κινούνται εκτός των σπιτιών και των θαλάμων διαμονή τους και έχουν επαφή ο ένας με τον άλλο, έστω στο ύπαιθρο.