Ο Μπορίς Τζόνσον, Πρωθυπουργός της Βρετανίας, ο οποίος τον Μάιο του 2016, είχε κερδίσει τον διαγωνισμό του Spectator για το πλέον αισχρό/προσβλητικό ποίημα εις βάρος του Ταγίπ Ερντογάν, ανέλαβε ρόλο συνήγορου της Τουρκίας, κάνοντας στροφή 180 μοιρών.
Οι δεσμεύσεις Τζόνσον επιχειρήθηκε να γίνουν πράξη από τον υφυπουργό Εξωτερικών Άντριου Μάρισσον, ο οποίος διαφώνησε με τα Συμπεράσματα που έβαλε στο τραπέζι η Φεντερίκα Μογκερίνι για την επιβολή στοχευμένων μέτρων κατά της Τουρκίας.
Παράλληλα, όπως είναι σε θέση να γνωρίζει ο ΑΝΤΕΝΝΑ, ο κ. Μάρισον, ζήτησε όπως απαλειφθεί η αναφορά περί «καταδίκης» της Τουρκίας για το ζήτημα της εισβολής στη Συρία, κάτι που δημιουργεί αν μη τι άλλο την εντύπωση, ότι η σπουδή του Λονδίνου να στηρίξει την ʼγκυρα, υπερβαίνει την όποια ενδεχόμενη ευαισθησία για τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις, τις εν ψυχρώ δολοφονίες και τα εγκλήματα που διαπράττει το καθεστώς Ερντογάν.
Στο κενό η προσπάθεια της Βρετανίας
Οι Βρετανικές παρεμβάσεις έπεσαν πάντως στο κενό, για τέσσερις κυρίως λόγους, οι οποίοι καθόρισαν το κλίμα και κατά συνέπεια και τις αποφάσεις στο Συμβούλιο υπουργών Εξωτερικών:
1.Η αποφασιστικότητα της Γερμανίας και της Γαλλίας που οδήγησε στην έκκληση προς όλα τα κράτη-μέλη να ευθυγραμμιστούν με την επιβολή εμπάργκο όπλων κατά της Τουρκίας.
2. Η διορατικότητα της Φεντερίκα Μογκερίνι, η οποία τοποθέτησε το καυτό ζήτημα της Συρίας σε κοινό προσχέδιο Συμπερασμάτων με το σημαντικότατο θέμα της κυπριακής ΑΟΖ, κάτι που εκ των πραγμάτων δημιούργησε ένα πλαίσιο στο οποίο τα κράτη-μέλη δεν θα μπορούσαν να κλείσουν τα μάτια, ούτε στο ένα ζήτημα, αλλά ούτε στο άλλο.
3. Η εμμονή της Λευκωσίας σε στοχευμένα μέτρα, όπως διατυπώθηκε από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο Νίκο Αιμιλίου στη COREPER, κατόπιν οδηγιών του Νίκου Χριστοδουλίδη αλλά και από τον ίδιο τον υπουργό Εξωτερικών, στο Συμβούλιο. Μεγάλος αριθμός κρατών-μελών στήριξαν τη Λευκωσία. Κατά κύριο λόγο, η Γαλλία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Σουηδία, η Ιρλανδία. Θετικά τοποθετήθηκαν επίσης, η Εσθονία, η Λετονία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, η Ρουμανία, η Ολλανδία, η Σλοβενία, η Δανία και η Ελλάδα.
4. Η απομόνωση της Βρετανίας, κάτι που σε σημαντικό βαθμό αποδίδεται στη κούραση των εταίρων λόγω Brexit.
Ο ʼντριου Μάρισον δεν έπεισε τους εταίρους του επί της ουσίας και εξασφάλισε μόνο διακοσμητικές αναφορές, όπως αυτήν που επισημαίνει ότι η Τουρκία παραμένει εταίρος-κλειδί για την Ε.Ε.
