Τηλεόραση Ραδιόφωνο Podcasts
Σε ένα από τα δάκτυλα του σκλαβωμένου εδώ και τέσσερις δεκαετίες Πενταδάχτυλου, στέκει βουβό ένα ξεχωριστό μοναστήρι, το μοναστήρι της Παναγίας Αψινθιώτισσας. Το μοναστήρι αυτό είχε την ίδια τύχη με τους πλείστους ορθόδοξους χώρους λατρείας στην κατεχόμενη γη, οι οποίοι μετά το 1974 γνώρισαν την τουρκική βαρβαρότητα, συλήθηκαν και λεηλατήθηκαν. 

H διαδρομή από τη Λευκωσία προς το σκλαβωμένο μοναστήρι διαρκεί περίπου τριάντα λεπτά και είναι γεμάτη συναισθήματα ανάμεικτα. Νοσταλγία, πόθος για επιστροφή, αλλά και θυμός και θλίψη για το θέαμα που αντικρίζει κανείς. 

Οι δύο τοιχογραφίες, που αποτέλεσμα αντικείμενο αρχαιοκαπηλίας και ταξίδεψαν παράνομα σε αγορές του εξωτερικού, επιστράφησαν την περασμένη Δευτέρα στην Κύπρο και βρίσκονται πλέον στην Ιερά Αρχιεπισκοπή και στο Βυζαντινό Μουσείο. 

Είχαν παραδοθεί νωρίτερα από την οργάνωση Walk of Truth προς την Υπουργό Μεταφορών, μαζί με μία τοιχογραφία η οποία ανήκει στην Εκκλησία της Παναγίας στην κατεχόμενη Ασσια, και μία τέταρτη που δεν έχει ακόμα ταυτιστεί. 

Το θέαμα που αντικρίζει κανείς σήμερα στο μοναστήρι της Παναγίας Αψινθιώτισσας είναι αποκαρδιωτικό. 

Εξωτερικά ο χώρος εγκαταλελειμμένος με το ησυχαστήριο της μονής κατεστραμμένο. 

Μπαίνοντας στην εκκλησία η εικόνα θλιβερή. Σπασμένοι τοίχοι, το πάτωμα διαλυμένο, ενώ όσες τοιχογραφίες άφησαν οι αρχαιοκάπηλοι οι Τούρκοι φρόντισαν να τις κρύψουν με πηλό. 

Η μονή, είναι του 15ου αιώνα. Η εκκλησία αρχικά ήταν πλήρως επενδυμένη με τοιχογραφίες ενώ μέχρι και το 1974 σώζονταν πολλές από αυτές. 

Η Παναγία Αψινθιώτισσα οφείλει το όνομα της σε ένα συγκεκριμένο είδος θάμνου, την αψινθιά, που φυτρώνει στην περιοχή. 

Σύμφωνα με την παράδοση, ένας τέτοιος θάμνος σκέπαζε την είσοδο σπηλιάς μέσα στην οποία ένας μοναχός έκρυψε την εικόνα της Παναγίας, για να την σώσει από την καταστροφική μανία των Εικονομάχων.