Ο ηλικίας 24 ετών το 1974 Θεοχάρης, απόφοιτος της Κτηνιατρικής Σχολής της Θεσσαλονίκης, με την έναρξη της Τουρκικής Εισβολής, παρουσιάστηκε ως έφεδρος σε μονάδα της Εθνικής Φρουράς και έλαβε μέρος σε μάχες για αντιμετώπιση του Αττίλα.
Με την κατάληψη της Αγκαστίνας από τους εισβολείς κατά τη διάρκεια της δεύτερης φάσης του Αττίλα, παρέμεινε με την οικογένεια του στο χωριό του.
Στις 21 Αυγούστου συνελήφθη από Τούρκους στρατιώτες και ένοπλους Τουρκοκύπριους, μαζί με άλλους έξι συγχωριανούς του και έκτοτε χάθηκαν τα ίχνη τους. Τους οδήγησαν σε άγνωστο μέρος όπου τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ.
Ο Επίτροπος Προεδρίας, Φώτης Φωτίου στον επικήδειο του λόγο, διηγήθηκε την ιστορία του Θεοχάρη, αναφέροντας «Ελάχιστα μικρά οστά του, εντοπίστηκαν την περίοδο 2013-2014 σε ομαδικό τάφο στην περιοχή του χωριού του, όπου διαφάνηκε ότι οι συλληφθέντες, οδηγήθηκαν και εκτελέστηκαν εν ψυχρώ και άνανδρα. Από πληροφορίες το 1976, τα κυρίως οστά αυτών που ετάφησαν στον ομαδικό τάφο, περισυλλέγησαν από τον τουρκικό στρατό μετά από τυχαίο εντοπισμό τους από Τουρκοκύπριο βοσκό. Εκτοτε, δεν γνωρίζουμε τι έχουν απογίνει τα οστά, επειδή η Τουρκία αρνείται πεισματικά να συνεργαστεί.»
Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων και εψάλη ο Εθνικός Ύμνος.
