Οδύνη, πίκρα, αγανάκτηση, απόγνωση, μόνο μερικά από τα συναισθήματα των κατοίκων της Σολιάς. Μαζί τους στον θρήνο και τον σπαραγμό και ολόκληρη η Κύπρος.
Εδώ και τρεις μέρες βλέπουν το καμάρι τους, το πευκοδάσος της περιοχής που αποτελεί κομμάτι του μεγαλύτερου πνεύμονα πρασίνου και ζωής του νησιού μας, να μετατρέπεται σε στάχτη και αποκαΐδια.
Φορτώνουν είδη πρώτης ανάγκης λίγα ρούχα και τα αγαπημένα παιγνίδια των μωρών τους, μαζί με τις αναμνήσεις των παιδικών τους χρόνων από τις καταπράσινες βουνοκορφές των χωριών τους, και εγκαταλείπουν άρον άρον τα σπίτια τους.
Προορισμός του άγνωστο...
Μετά τις δώδεκα το μεσημέρι, μετά τη νέα αναζωπύρωση της φωτιάς περιμετρικά των χωριών Σπήλια και Κούρδαλι, δόθηκαν νέες οδηγίες ώστε όσοι είχαν απομείνει να εκκενώσουν άμεσα τα δύο χωριά.
Αμέσως σήμανε νέος συναγερμός στο κέντρο διαχείρισης κρίσεων, και δόθηκαν οδηγίες να σπεύσουν στο σημείο εναέρια μέσα και με ρίψεις να περιορίσουν τις φλόγες που κατευθύνονταν προς τα πρώτα σπίτια στο Κούρδαλι.
Στόχος να αναχαιτιστεί η φωτιά προτού φτάσει στον γεωργικό δρόμο μπροστά από τα πρώτα σπίτια του χωριού.
Παρόλες τις προσπαθείς και τις συνεχείς ρίψεις νερού και επιβραδυντικού υλικού μετά τις δύο το μεσημέρι η φωτιά πέρασε από τον γεωργικό δρόμο και απειλούσε επικίνδυνα τα σπίτια στις παρυφές του βουνού.
Το σκηνικό επαναλήφθηκε αργά το απόγευμα προς την πλευρά των χωριών Καννάβια και Αγία Ειρήνη, ενώ απειλητικά κινείτο η φωτιά και προς το πνεύμονα της Ασίνου.
Η κατάσταση συνεχίζει να είναι εξαιρετικά επικίνδυνη, ενώ ο μεγαλύτερος φόβος των αρμοδίων, και μαζί όλης της Κύπρου, είναι η φωτιά να μην κινηθεί πέρα από τον κεντρικό δρόμο προς την Κακοπετριά και να περάσει στο Τρόοδος.
