Πολλοί από εμάς είχαμε στην στρατιωτική μας θητεία την ίδια τιμή.
Εκεί, μόνοι αγναντεύουν απέναντι την κατεχόμενη πατρίδα με τα σημάδια της Τουρκικής αλαζονείας που επιμένει να μαστιγώνει την σκλαβωμένη γη και τα βουνά μας με τη σημαία της κατοχής.
Σκοπιά απέναντι στην κατοχή, να βλέπεις από το παρατηρητήριο τον Άρωνα στο Γέρι με την Τουρκική σημαία. Επάνω και πίσω να αρχίζει ο κάμπος της Μεσαορίας μας.
Να φυλάσσεις Θερμοπύλες όπως τότε το 1974 με τις τουρκικές επιλαρχίες να προελαύνουν με τις ερπύστριες τους και να ματώνουν την Μεσαρίτικη γη σκορπώντας τον θάνατο.
Εκεί πίσω από τα υψώματα αυτά να διεξάγονται οι πιο άνισες μάχες . από την Κυθρέα ως την Μια Μηλιά την Τύμπου και το Πυρόι.
Εκεί που κάποιοι λίγοι που απέμειναν, επέμεναν να αρνούνται να υποχωρήσουν.
Χωρίς τον αναγκαίο οπλισμό, χωρίς υποστήριξη, νηστικοί, διψασμένοι και προπάντων πικραμένοι από την προδοσία.
Με ένα Τάσο Μάρκου να ζητά να του στείλουν ότι μπορούσαν για να κρατήσει τις θέσεις του, ενώ απέναντι του τα τούρκικα άρματα έκρυβαν τον Ήλιο από τη σκόνη των εκρήξεων των πυροβόλων τους .( Με τα βέλη μας θα καλύψουμε το φως του Ήλιου απειλούσαν οι Πέρσες τον Σπαρτιάτη Λεωνίδα …)
Μόνος ο Τάσος με τους εκλεκτούς του έγιναν ένα με την Κυπριακή γη που την ήθελε ελεύθερη.
Πίσω από τα υψώματα αυτά πιο δεξιά το Πυρόι με τους καταδρομείς να μάχονται λυσσασμένα να αποκρούσουν τα ατσάλινα ασκέρια.
Κανείς δεν φεύγει ζωντανός απ εδώ.. Και κρατήθηκε η γραμμή του Πυρογιού με αμέτρητους νεκρούς και αγνοούμενους.
Με αίμα περισώθηκε ότι απέμεινε από την από την αγαπημένη Κυπριακή γη το 1974.
Σήμερα 2016, κάποια παιδιά εθνοφρουροί μας φυλάσσουν Θερμοπύλες, ενώ κάποιοι, λιγότεροι ή περισσότεροι δεν έχει σημασία ίσως δεν έχουν ιδέα τι σημάνει ένα απέναντι ύψωμα με την κατοχική σημαία και τι σημάνει να είσαι ο φρουρός, η ασπίδα και το δόρυ της Κύπρου.
