Τον έφεδρο ανθυπίλαρχο Δημήτρη Σταύρου, αριστούχο της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, πολυβραβευμένο απόφοιτο του Παγκυπρίου Γυμνασίου, τίμησαν συγγενείς, φίλοι και συναγωνιστές του.
Σε ηλικία είκοσι-δύο ετών, στις 16 Αυγούστου 1974, έπεσε ηρωικά στη μάχη του αεροδρομίου Λευκωσίας, στην περιοχή του υψώματος Γρηγορίου, αντιστεκόμενος στην προέλαση του Τούρκου Εισβολέα.
Το εθνικό μνημόσυνο του παλικαριού, τελέστηκε από τον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου στη γενέτειρα του Λατσιά.
Ο φιλόλογος Σταύρος Σταύρου, ανηψιός του ήρωα, στον επιμνημόσυνο λόγο του, εξήρε τη θυσία του.
Για 27 χρόνια το όνομα του Δημήτρη Σταύρου βρισκόταν στο μακρύ κατάλογο των αγνοουμένων, τα οστά του εντοπίστηκαν τον Μάιο του 2001 και αναγνωρίστηκε η ταυτότητα του με τη μέθοδο DNA.
Μετά το πέρας του μνημοσύνου ακολούθησε κατάθεση στεφάνων, τηρήθηκε μονόλεπτη σιγή και εψάλη ο Εθνικός Υμνος.
