Ένα συγκρότημα που έχει τις ρίζες του στη δεκαετία του '80. Μία δεκαετία στην οποία η άνθηση της heavy metal μουσικής σκηνής σταθεροποιήθηκε, απέκτησε νόημα και έχτισε το κοινό του μέλλοντος. Οι Rage είναι ένα συγκρότημα που βοήθησε σε αυτή την καλλιέργεια του πνεύματος της νεολαίας της εποχής και μέχρι σήμερα καταφέρνει να δημιουργεί και να δίνει άρτιες heavy metal παραστάσεις, κάτι που επιβεβαιώνει την θέση στην οποία βρίσκονται στη μουσική ιστορία τόσο της Γερμανίας όσο και του κόσμου γενικότερα.
Το ant1live ήρθε σε επικοινωνία με το συγκρότημα το οποίο εμφανίστηκε στη Λάρνακα και στο Savino, συναντήθηκε με τα μέλη των Rage, Peter "Peavy" Wagner (μπάσο, φωνή), Vasili "Lucky" Maniatopoulo (κρουστά) και Jean Bormann (κιθάρα) και είχαμε μία πολύ ενδιαφέρουσα κουβένα μαζί τους. Μιλήσαμε για την εξέλιξη της μουσικής των ιδίων και γενικότερα της metal μουσικής, την τεχνολογία στη μουσική δραστηριότητα και τα πρώτα χρόνια των γερμανών metallers.
Αρχηγός και δημιουργός των θρυλικών Rage ο Peavy Wagner, ο οποίος κατάφερε μέσα στα χρόνια να διατηρήσει και να μεγενθύνει, με τα μέλη που πέρασαν από το συγκρότημα, το όνομα των γερμανών στο μουσικό στερέωμα. Δημιουργήθηκαν το 1984 με το όνομα Avenger και στη συνέχεια σάρωσαν τα μεγαλύτερα φεστιβάλ και μουσικές σκηνές του κόσμου ως Rage. Και συνεχίζουν αυτό το εγχείρημα με τον κόσμο να το αγκαλιάζει, όπως φαίνεται από τις αντιδράσεις.
Τι σας ώθησε να παίξετε μουσική και ποιες ήταν οι επιρροές σας;
Peavy Wagner: Ω, πώς έγινα μουσικός. Καλή ερώτηση. Λόγω των γονέων έπρεπε να μάθω να παίζω κάποιο μουσικό όργανο. Αφού δοκίμασα το φλάουτο, το οποίο δεν μου άρεσε, επέλεξα την κιθάρα και έπαιζα αρκετά κλασική κιθάρα και μετά έγινα μεγάλος θαυμαστής των Beatles. Ήταν τέλη της δεκαετίας του '60, αρχές δεκαετίας του '70 και είχα μια μεγάλη αφίσα τους στο δωμάτιό μου και μια μέρα ήθελα να κάνω το ίδιο.
Ήμασταν παιδιά, σχηματίσαμε μια μπάντα και είπαμε «ας παίξουμε και εμείς metal»
Δεν ήταν κάτι πραγματικά σοβαρό τότε και ποτέ δεν περίμενα να κάνω το ίδιο, στην πραγματικότητα να έχω την ευκαιρία να ξεκινήσω μια καριέρα σαν κι αυτή. Τα πράγματα έρχονται διαφορετικά στη ζωή.
Στις αρχές της δεκαετίας του '80 ξεκίνησε η άνθηση της metal και στη Γερμανία, όπως και σε όλο τον κόσμο. Ήμασταν παιδιά, σχηματίσαμε μια μπάντα και είπαμε «ας παίξουμε και εμείς metal». Δεν είχαμε ιδέα πώς να το κάνουμε, παρ' όλα αυτά αρχίσαμε να κάνουμε κάτι και μετά τα πράγματα εξελίχθηκαν.
Μου άρεσε επίσης φυσικά η ενέργεια των Motörhead, των οποίων ήμουν θαυμαστής ήδη από τη δεκαετία του '70 και αυτό το thrash πράγμα με τους Metallica, το οποίο είχε επίσης μεγάλη επίδραση στον τρόπο που ήθελα να εκφραστώ. Όλες οι μπάντες επηρέασαν η μία την άλλη στη Γερμανική metal σκηνή.
Οι οπαδοί της metal είναι ακόμα οπαδοί της metal. Τρελαίνονται ακόμα για όλα τα τραγούδια που τους αρέσουν
Πώς είναι να κάνετε περιοδείες σε όλο τον κόσμο μετά από 40 χρόνια;
Lucky Maniatopoulos: Είμαι στο συγκρότημα για 10 χρόνια και ήταν τιμή μου που μπόρεσα να είμαι μέρος του, επειδή είμαι συνδεδεμένος μ' αυτό από τα τέλη της δεκαετίας του '80 ως φίλος και τεχνικός. Το τρελό είναι ότι ήταν και για μένα η τιμητική μου επέτειος. Το ένιωσα σαν και ήταν τα δικά μου 40χρονα, παρόλο που έχω 10 χρόνια συμμετοχής στο συγκρότημα, επειδή είμαστε μέρος του DNA. Με επηρέασε όταν ήμουν παιδί (ο Peavy) με τη μουσική του και τώρα είμαι σαν το δεξί του χέρι και μπορούμε να το κάνουμε αυτό μαζί.
Οι Rage είναι ένα συγκρότημα που πρέπει να το ανακαλύψεις. Δεν είναι ένα συγκρότημα που ακούς στο ραδιόφωνο για 10 δευτερόλεπτα και μετά το αφήνεις
Παρατηρείς κάτι να αλλάζει με τα χρόνια στις αντιδράσεις του κοινού τόσο σε μια συναυλία όσο και με την κυκλοφορία ενός άλμπουμ;
Peavy Wagner: Οι οπαδοί της metal είναι ακόμα οπαδοί της metal. Τρελαίνονται ακόμα για όλα τα τραγούδια που τους αρέσουν. Έρχονται στις συναυλίες για να τραγουδήσουν τα τραγούδια που αγαπούν, κάτι που υπήρχε πάντα στη σκηνή.
Το κοινό είναι μεγάλο, έχουμε νέους οπαδούς. Είναι καλό που έχουμε έναν νεαρό κιθαρίστα που δίνει επίσης φρέσκο αίμα στη μπάντα. Είναι αρκετά καλό γιατί κρατάει το συγκρότημα ζωντανό και μας δίνει ακόμα εφόδια για το μέλλον.
Όσον αφορά το χάσμα των γενεών βλέπετε κάποιες διαφορετικές αντιδράσεις από τους νέους, σχετικά με την αποδοχή της μουσικής;
Συνήθως γράφω ό,τι μου έρχεται στο μυαλό. Σκέφτομαι πνευματικά πράγματα, κάποιες φορές φανταστικές ιστορίες με δράκους. Πηγή έμπνευσής μου είναι τα βιβλία, στις μέρες μας τα podcast, η άβυσσος του χάους και πράγματα που συμβαίνουν σε ανθρώπους που γνωρίζω όπως επίσης και οι ταινίες θα μπορούσαν να είναι πηγή έμπνευσης
Lucky Maniatopoulos: Ναι, επειδή οι οπαδοί και εμείς είμαστε συνδεδεμένοι με το συγκρότημα για πολύ καιρό. Καταλαβαίνουν το συγκρότημα πολύ λεπτομερώς.
Οι Rage είναι ένα συγκρότημα που πρέπει να το ανακαλύψεις. Δεν είναι ένα συγκρότημα που ακούς στο ραδιόφωνο για 10 δευτερόλεπτα και μετά το αφήνεις. Μόλις εισέλθεις στον κόσμο των Rage, θα βρεις διαφορετικά πράγματα και δεν μπορούν οι οπαδοί απλώς να απολαύσουν αυτό που περιμένουν ως νέοι. Πρέπει να βρουν τον δρόμο τους μέσα σε αυτό το συγκρότημα. Όσο περισσότερους έχεις στο κοινό, τόσο περισσότερο μπαίνουν στον κόσμο των Rage.
Φυσικά, είναι μια διαφορετική αντίδραση από τις διαφορετικές γενιές. Η μία γενιά είναι ικανοποιημένη που ακούει τα τραγούδια που περιμένει, η άλλη πέρνει εφόδια μιας παλιάς μπάντας και της αρέσει παρόλο που είναι παλιά.
Ειδικά με τη μέταλ μουσική αλλά και με τη ροκ μουσική γενικότερα, τα κλασικά όργανα και τα ροκ όργανα, ταιριάζουν πολύ καλά
Πώς επιλέγετε τα θέματα που θα θίξετε στους στίχους των τραγουδιών σας; Ποια είναι η πηγή έμπνευσής σας;
Peavy Wagner: Δεν το σκέφτηκα ποτέ πραγματικά. Συνήθως γράφω ό,τι μου έρχεται στο μυαλό. Σκέφτομαι πνευματικά πράγματα, κάποιες φορές φανταστικές ιστορίες με δράκους. Πηγή έμπνευσής μου είναι τα βιβλία, στις μέρες μας τα podcast, η άβυσσος του χάους και πράγματα που συμβαίνουν σε ανθρώπους που γνωρίζω όπως επίσης και οι ταινίες θα μπορούσαν να είναι πηγή έμπνευσης.
Lucky Maniatopoulos: Πράγματα που συμβαίνουν στον κόσμο, η κοινωνία των δύο τάξεων, διαφορετικά θέματα που όλοι γνωρίζουμε, δεν τα λέμε έτσι και η ανισορροπία του καλού και του κακού.
Εγώ πάντα ήμουν ανοιχτός σε όλα τα είδη μουσικής. Ωστόσο κάθε νέο μέλος που έρχεται στου Rage φέρνει και τα δικά του στοιχεία στη μπάντα
Πώς ήταν η εμπειρία να συνδυάζεις την κλασική μουσική με το metal; Ποιες ήταν οι αντιδράσεις του κοινού για αυτό το πρωτοποριακό βήμα τη δεκαετία του '90;
Peavy Wagner: Τότε ήταν πολύ καλό, το αποδέχτηκαν οι θαυμαστές μας επειδή ήταν κάτι καινούργιο. Ήταν κάτι το οποίο αναδύθηκε από την εποχή. Μεγάλωσα μελετώντας κλασική μουσική από την αρχή. Η κλασική μουσική είναι όλη μου η ζωή και πάντα προσπαθούσα να φέρνω μερικά μικρά κομμάτια από αυτήν στη μουσική μας και δεν ήταν τυχαίο που έγινε αυτό.
Πήραμε λοιπόν, ένα επιπλέον budget από τη δισκογραφική εταιρεία τότε για να κάνουμε αυτή τη συνεργασία μεταξύ των Rage και της ορχήστρας. Το προτείναμε και τους άρεσε πολύ. Αξιοποιήσαμε αυτή την εξαιρετική ευκαιρία και ήταν μια μεγάλη επιτυχία.
Υποθέτω ότι αυτό ενέπνευσε και πολλά άλλα συγκροτήματα, επειδή από τότε το έκαναν αρκετοί ακόμη στο χώρο της metal σκηνής, ακόμη και οι Metallica.
Lucky Maniatopoulos: Ήταν πάντα το super highlight μας. Ακόμα και σήμερα όταν διοργανώνουμε συναυλίες με ορχήστρα κλασίκης μουσικής.
Όταν μπήκα στο συγκρότημα, προσπάθησα να ακούσω όλα τα άλμπουμ των Rage, όσο πιο γρήγορα μπορούσα για να αποκτήσω μια καλύτερη αίσθηση του DNA
Peavy Wagner: Πρέπει να πω ότι, ειδικά με τη μέταλ μουσική αλλά και με τη ροκ μουσική γενικότερα, τα κλασικά όργανα και τα ροκ όργανα, ταιριάζουν πολύ καλά. Είναι το ίδιο πράγμα με διαφορετικά όργανα. Και τα δύο στοιχεία λειτουργούν ταυτόχρονα. Οι Deep Purple είχαν παίξει στο παρελθόν με κλασική ορχήστρα και όταν κάναμε μια περιοδεία με τους Deep Purple στα τέλη της δεκαετίας του '90 και παίξαμε πριν από αυτούς με ορχήστρα τους εμπνεύσαμε να το κάνουν ξανά.
Πάντα κρατάμε την κόκκινη γραμμή των Rage
Σας αρέσει γενικά να παίρνετε στοιχεία από άλλα είδη μουσικής και να πειραματίζεστε;
Peavy Wagner: Εγώ πάντα ήμουν ανοιχτός σε όλα τα είδη μουσικής. Ωστόσο κάθε νέο μέλος που έρχεται στου Rage φέρνει και τα δικά του στοιχεία στη μπάντα, όπως Lucky και ο Jean.
Jean Bormann: Όταν μπήκα στο συγκρότημα, προσπάθησα να ακούσω όλα τα άλμπουμ των Rage, όσο πιο γρήγορα μπορούσα για να αποκτήσω μια καλύτερη αίσθηση του DNA για το wall των Rage, αν μπορώ να το πω έτσι καθώς πρόκειται για 600 τραγούδια, είναι πολλά για να τα εξερευνήσει κάποιος. Και φυσικά, είμαι λίγο νεότερος και έχω άλλες επιρροές. Όταν ήμουν νέος δεν άκουγα Beatles. Άκουγα Evanescence, Alter Bridge, Trivium και νομίζω ότι ο Peavy είναι πολύ ανοιχτόμυαλος και ο Lucky επίσης, ειδικά επειδή είναι Έλληνας και εμπνέεται από την ελληνική μουσική, και φέρνει τόσα πολλά πράγματα σε αυτή την εποχή. Νομίζω ότι η μουσική θα εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου. Σε 5 ή 10 χρόνια θα είναι κάτι διαφορετικό επίσης.
Lucky Maniatopoulos: Πάντα κρατάμε την κόκκινη γραμμή των Rage. (γέλια)
Peavy Wagner: Ο Lucky πριν γίνει ροκ μουσικός έπαιζε ελληνική παραδοσιακή μουσική με τον πατέρα του και αυτό φέρνει μαζί του στοιχεία.
Lucky Maniatopoulos: Ναι, έπαιζα ελληνική μουσική για περισσότερα από 25 χρόνια.
Δεν είμαι μάντης, αλλά είναι κάπως τρομακτικό το πόσο γρήγορα γίνονται πραγματικότητα πράγματα που νομίζαμε ότι ήταν επιστημονική φαντασία
Ο τίτλος του τελευταίου σας άλμπουμ "A New World Rising", έχει κάποια σχέση με την εποχή που ζούμε; Πείτε μας λίγα λόγια για αυτόν και την περιοδεία που τον ακολουθεί.
Peavy Wagner: Όταν έγραφα το υλικό για το άλμπουμ, φυσικά δεν μπορούσα να φανταστώ τι θα συνέβαινε την επόμενη χρονιά. Κάθε δύο μέρες όλα αλλάζουν στην παγκόσμια κατάσταση. Δεν είμαι μάντης, αλλά είναι κάπως τρομακτικό το πόσο γρήγορα γίνονται πραγματικότητα πράγματα που νομίζαμε ότι ήταν επιστημονική φαντασία.
Jean Bormann: Είχαμε την τύχη να έχουμε το δικό μας στούντιο, κάτω από το δικό μας πρακτορείο. Περάσαμε πολύ χρόνο σε ένα επαγγελματικό στούντιο με όλες τις ανέσεις για να είμαστε όσο το δυνατόν περισσότεροι δημιουργοί. Βάλαμε τόση αγάπη και προσπάθεια για να γράψουμε αυτό το άλμπουμ ενώ περάσαμε περίπου ένα χρόνο για τη διαδικασία παραγωγής και νομίζω ότι κάναμε εξαιρετική δουλειά με αυτό και επίσης η περιοδεία πάει πολύ πολύ καλά μέχρι στιγμής. Νομίζω ότι είναι το πιο επιτυχημένο άλμπουμ του line-up μέχρι στιγμής.
Γιατί ανατριχιάζεις αν σου αρέσει κάτι; Δεν είναι κάτι που μπορείς να εξηγήσεις σωματικά. Η μέταλ μουσική όχι μόνο θα επιβιώσει, αλλά θα αναπτυχθεί περαιτέρω
Πιστεύετε ότι οι καλλιτέχνες πρέπει να είναι επικριτικοί απέναντι στο σύστημα;
Lucky Maniatopoulos: Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να είναι απαραίτητα επικριτικοί οι καλλιτέχνες, αλλά πρέπει να είναι ανοιχτόμυαλοι. Κοιτάζοντας τι συμβαίνει στον κόσμο, πρέπει να παραμείνουμε ανοιχτόμυαλοι και να μην πνιγούμε σε αυτή τη νευροπάθεια ορισμένων ηγετών που προσπαθούν να εφαρμόσουν το δικό τους όραμα ή ίσως τον δικό τους ιδεαλισμό. Οι καλλιτέχνες πρέπει να μείνουμε έξω από αυτό και να είμαστε ανοιχτοί και να μην ξεχνάμε τι είναι πραγματικά σημαντικό για τον κόσμο: Σκεφτείτε απλά, είναι καλό ή κακό; Ποιος θα έχει πλεονέκτημα; Τι σημαίνει για όλους τους άλλους; Οι καλλιτέχνες πρέπει να παραμένουν ανοιχτόμυαλοι. Αυτή είναι βασικά η δουλειά μας.
Peavy Wagner: Δεν κάνουμε ποτέ πολιτικές δηλώσεις, ειδικά ιδεολογικές ή κάτι τέτοιο. Έχουμε ελεύθερο πνεύμα και βλέπουμε αυτά τα πράγματα απ' έξω.
Lucky Maniatopoulos: Κάνοντας αυτή τη δουλειά που κάνουμε, γνωρίζουμε πολλούς ανθρώπους, βλέπουμε πολλές χώρες και πολιτισμούς, οπότε αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να κάνει ο καθένας. Μερικοί άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ στη ζωή τους από την πόλη ή τη χώρα τους. Αν συναντήσετε όλους αυτούς τους ανθρώπους που έχουμε συναντήσει εμείς, θα καταλάβετε πολύ γρήγορα ότι δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ των ανθρώπων και αυτό μας κρατά μακριά από το να κρίνουμε και να γίνουμε υπερβολικά πολιτικοποιημένοι.
Για μένα, η metal κοινότητα είναι πολύ απολιτίκ και συμπεριληπτική και συνδέει τους πάντες. Οι άνθρωποι είναι πολύ ειρηνικοί. Αυτό είναι που μου αρέσει πολύ στη metal
Μπορεί το metal γενικά να αντέξει μέσα στο νέο τεχνολογικό τοπίο;
Jean Bormann: Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να εκφράσεις τα συναισθήματά σου. Δηλαδή, κοίτα τα πρόσωπα των ανθρώπων κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας. Βλέπεις ανθρώπους να γελούν, να γιορτάζουν, να κλαίνε, μπορούν να εκφράσουν τα πάντα.
Lucky Maniatopoulos: Γιατί ανατριχιάζεις αν σου αρέσει κάτι; Δεν είναι κάτι που μπορείς να εξηγήσεις σωματικά. Η μέταλ μουσική όχι μόνο θα επιβιώσει, αλλά θα αναπτυχθεί περαιτέρω ακόμα και με την ύπαρξη της τεχνητής νοημοσύνης. Η μέταλ μουσική είναι αληθινή και αυθεντική. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι αυτό θα μειωνόταν σε κάτι μικρότερο.
Στο «A New World Rising» υπάρχει και το τραγούδι «Fire in your Eyes», το οποίο απευθύνεται στους θαυμαστές σας και στους οπαδούς της metal γενικότερα. Μπορεί η αφοσίωση της metal κοινότητας και κουλτούρας να αποτελέσει πηγή έμπνευσης και τι σημαίνει για εσάς να παραμένεις metal;
Peavy Wagner: Για μένα, η metal κοινότητα είναι πολύ απολιτίκ και συμπεριληπτική και συνδέει τους πάντες. Οι άνθρωποι είναι πολύ ειρηνικοί. Αυτό είναι που μου αρέσει πολύ στη metal. Δεν ξέρω πού θα ήμουν χωρίς τη metal κοινότητα. Είναι ένα μεγάλο δώρο για μένα. Είναι όλη η ζωή μου το metal. Είναι το ολοκληρωμένο μου DNA.
Lucky Maniatopoulos: Το metal είναι το ασφαλές μου σημείο.
Jean Bormann: Μέσα από τη μουσική βρήκα ένα σπίτι, γιατί για παράδειγμα όταν μπήκα στους Rage, έμενα σε άλλη πόλη. Δεν γνωριζόμασταν πριν. Τώρα, επτά ημέρες την εβδομάδα βλέπω αυτούς τους τύπους, περνάω όλο τον χρόνο μαζί τους, παίζουμε περίπου 80 συναυλίες μαζί, ταξιδεύουμε μαζί. Έζησα στο σπίτι του Lucky για δυόμισι χρόνια. Γίναμε οι καλύτεροι φίλοι. Βρήκα μια νέα οικογένεια και σπίτι. Δεν θα άλλαζα τίποτα από όλα αυτά.
Διαβάστε επίσης:
Αποκλειστική συνέντευξη - Gus G: Να είσαι ο εαυτός σου. Για μένα αυτό σημαίνει να παραμένεις metal
Ozzy Osbourne: Μία ζωή γεμάτη περιπέτειες - Έφυγε από αυτήν χαρούμενος
