Η ανακοίνωση του κινήματος Άλμα – Πολίτες για την Κύπρο για την επέτειο της τουρκικής εισβολής.
Πενήντα δύο χρόνια μετά την τουρκική εισβολή, η κατοχή παραμένει η μεγαλύτερη παραβίαση του διεθνούς δικαίου στην Ευρώπη. Δεν αποτελεί μόνο μια ιστορική αδικία που αναμένει δικαίωση αλλά μια πραγματικότητα που μεταβάλλεται καθημερινά προς όφελος της κατοχικής δύναμης.
Η Τουρκία δεν περιορίζεται πλέον στη διατήρηση όσων κατέλαβε το 1974. Δημιουργεί νέα τετελεσμένα, ενισχύει τον εποικισμό, αλλοιώνει τη δημογραφική φυσιογνωμία των κατεχομένων, εδραιώνει την εξάρτησή τους από την Άγκυρα και επιδιώκει τη σταδιακή πολιτική αναβάθμιση του κατοχικού καθεστώτος. Τα τελευταία χρόνια, η στρατηγική της έχει αποκτήσει ακόμη σαφέστερο στόχο, την επιβολή της λογικής των δύο κρατών ως δήθεν ρεαλιστικής βάσης επίλυσης του Κυπριακού και, τελικά, τη νομιμοποίηση των αποτελεσμάτων της εισβολής και της κατοχής.
Η δική μας ευθύνη είναι διαφορετική. Να μην επιτρέψουμε η κατοχή να μετατραπεί σε μια μόνιμη κατάσταση με την οποία απλώς συμβιώνουμε. Όταν η κατοχή συνηθίζεται, η αδικία παύει να κινητοποιεί και τα τετελεσμένα αποκτούν τη δύναμη του χρόνου.
Η μνήμη της 20ης Ιουλίου δεν εξαντλείται στην απόδοση τιμής στους πεσόντες, στους αγνοουμένους, στους πρόσφυγες και σε όλους όσοι βίωσαν τις τραγικές συνέπειες της εισβολής. Είναι υπενθύμιση ότι το Κυπριακό δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια άσκηση διαχείρισης του αδιεξόδου, αλλά ως ζήτημα ελευθερίας, κυριαρχίας και δημοκρατίας.
Οι πρόσφατες εξελίξεις υπενθυμίζουν ότι καμία διαδικασία δεν έχει αξία αν δεν υπηρετεί έναν σαφή πολιτικό σκοπό. Η διαχείριση του αδιεξόδου δεν μπορεί να εξελιχθεί σε υποκατάστατο της λύσης, ούτε να λειτουργήσει ως άλλοθι για την παγίωση των κατοχικών τετελεσμένων. Η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να απορρίπτει με σαφήνεια κάθε άμεση ή έμμεση προσπάθεια που καταλήγει στη νομιμοποίηση της λύσης των δύο κρατών και να διεκδικεί σταθερά μια λύση που θα τερματίζει την κατοχή, θα διασφαλίζει την ενότητα του κράτους, την εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου και τον πλήρη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Παράλληλα, η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να ενισχύει καθημερινά τη διεθνή της αξιοπιστία. Ένα κράτος που λειτουργεί με θεσμική σοβαρότητα, διαφάνεια και συνέπεια διαθέτει ισχυρότερη φωνή όταν διεκδικεί το δίκαιό του και απαιτεί από τη διεθνή κοινότητα τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου.
Η κατοχή δεν μπορεί να γίνει κανονικότητα. Και η υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν είναι υπόθεση μόνο της ιστορίας. Είναι ευθύνη του παρόντος.
