Οι μαύρες εικόνες μαρτυρούν το πέρασμα της πύρινης κόλασης από τις κοινότητες της Ορεινής Λεμεσού. Και είναι λυπηρό πως αυτό το καλοκαίρι, όποιος θελήσει να φτάσει σε αγαπημένα χωριά για παραθερισμό ή μια βόλτα, θα περάσει αναγκαστικά από τα καμένα.
Παρά τη θλίψη, οι κοινότητες της ορεινής Λεμεσού στέκονται όρθιες και στέλνουν μήνυμα συμπαράστασης σε όσους έχασαν τα σπίτια τους.
Έτσι και στη Λόφου, μια από τις πληγείσες περιοχές που επισκέφθηκε σήμερα το μεσημέρι το συνεργείο του ΑΝΤ1, συνομιλώντας με επισκέπτες, κατοίκους και εργαζομένους.
«Βλέπετε με λίγο χαμογελαστό σήμερα γιατί άρχισε να μπαίνει σε ρυθμούς η κοινότητα, κόσμος έρχεται πάνω. Η κοινότητα μπήκε σε ένα καλό ρυθμό έχουμε εκδηλώσεις. 30 Αυγούστου έχουμε ρεμπέτικη βραδιά δωρεάν είσοδος. Μέσα του Σεπτέμβρη έντεχνη βραδιά», ανέφερε ο Κοινοτάρχης Λόφου, Γιάννης Νεοφύτου.
«Μπορεί να μαύρισαν τα πάντα γύρω μας, όμως μέσα από τις στάχτες προσπαθούμε να αναγεννηθούμε. Όλα τα καταστήματα είναι ανοιχτά, περιμένουμε τον κόσμο να έρθει να μας στηρίξει», σημείωσε ο Πάτερ Φώτιος Χριστοφόρου.
Κάτοικοι και επισκέπτες τονίζουν ότι η παρουσία του κόσμου είναι ζωτικής σημασίας για να πάρουν ζωή ξανά τα χωριά.
«Ζήσαμε στη Λόφου για μερικά χρόνια. Φέραμε τον γιο μου σπίτι από το νοσοκομείο και αυτό ήταν το πρώτο του σπίτι.. Οπότε η Λόφου είναι για εμάς ένας πολύ αγαπημένος και σημαντικός τόπος. Όταν ακούσαμε για τη φωτιά ήταν πολύ οδυνηρό»
«Ήρθαμε από Παραλίμνη. Εντάξει απολαμβάνουμε το βουνό, τον καθαρό αέρα όσος απέμεινε μετά τις φωτιές. Ήταν λυπηρό να βλέπεις τις καμένες εκτάσεις, αλλά θέλαμε να στηρίξουμε την περιοχή.»
«Το χωριό το αγαπάμε και θα συνεχίσουμε να το αγαπάμε. Το τοπίο όσο και ναναι θλιβερό στο βουνό να βλέπεις τα καμένα δεν γίνεται θα ξαναγίνουνε θα ξαναφυτρώσουν»
«Είχα την ιδέα να μαζευτούμε η παρέα ολόκληρη στο χωριό της Λόφου. Ήταν άσχημο να βλέπεις τούτη τη διαδρομή κατάμαυρα τοπία. Παρόλαυτά τα χωριά μας είναι εδώ και χρειάζονται την παρουσία μας».
«Εδώ στο χωριό δουλεύω. Κάθε Σαββατοκύριακο κανονικά τώρα που είναι η σεζόν έρχομαι καθημερινά. Γενικά πιστεύω πως αυτό με τη φωτιά δεν πρέπει να κρατήσει τον κόσμο πίσω από το να έρθει στα χωριά είναι η στιγμή που πρέπει να έρθει να βοηθήσει|
Ένας μήνας μετά, οι πληγές παραμένουν, αλλά η ψυχή των ανθρώπων μένει ζωντανή.
Το ελπιδοφόρο είναι ότι στα χωριά της ορεινής Λεμεσού οι άνθρωποι συνεχίζουν να περιμένουν, με χαμόγελο και φιλοξενία, τον κόσμο να δώσει ξανά ζωή στις πλατείες, στα καταλύματα και στις ταβέρνες.
