Μια εβδομάδα μετά την καταστροφική πυρκαγιά, ο πόνος παραμένει το ίδιο έντονος. Άνθρωποι χωρίς σπίτια, επιχειρήσεις κατεστραμμένες, φόβος για μια νέα φωτιά που δεν αφήνει τους κατοίκους να κοιμηθούν ήσυχα τις νύχτες. Οι κοινοτάρχες συγκαταβατικά αισιόδοξοι. Η κατάσταση στις πυρόπληκτες κοινότητες, όμως, ακόμα ανοργάνωτη, καθώς οι πυρόπληκτοι υποφέρουν.
Ξεκινήσαμε σήμερα από τη Βάσα Κοιλανίου.
Μιχάλης Μοσφίλης - Κοινοτάρχης Βάσας Κοιλανίου
«Δεν περιγράφεται το τι νιώθουμε. Όταν ξυπνάς το πρωί και βλέπεις γύρω σου μόνο μαύρο. Η Βάσα είχε αμπέλια αρκετά τα οποία σήμερα έχουν καταστραφεί... Στη δυτική και νότια πλευρά είχαμε αμπέλια και κάναμε τις αντιπυρικές ζώνες οι οποίες βοήθησαν. Στο ανατολικό μέτωπο όμως ήταν δυστυχώς απόκρημνη περιοχή, δεν είχαμε πρόσβαση και έγινε το κακό που έγινε».
Η ηλεκτροδότηση αποκαταστάθηκε σε μεγάλο βαθμό, συνεχίζεται η προσπάθεια στην ύδρευση. Τρεις κάτοικοι έχασαν τις κατοικίες τους, δεκάδες υποστατικά υπέστησαν ζημιές.
Πολύκαρπος Πολυκάρπου - Κάτοικος Βάσας
«Το σπιτι έκρουσε, ο κήπος έκρουσε, η ψυχή μου έκρουσε και είπα να γλυτώσουμε την αποθήκη… Έχασα τα πάντα… Δεν έχει σημασία, αυτά χάθηκαν… Ένα έγκλημα. Πού είναι οι συσκέψεις, οι σχεδιασμοί, τα πάντα που κάνανε; Μας άφησαν στο έλεος του Θεού για να ζητούμε ελεημοσύνη».
Χάρης Ιωάννου - Κάτοικος Βάσας
«Δύο κατοικίες.Είμαστε στη Λεμεσό τωρά. Περιμένουμε οι αρμόδιοι να μας πουν τι πρέπει να κάνουμε. Είχα έναν υπάλληλο μου και έβλεπε τη φωτιά. Λέει μου: ενέχουμε νερό τωρά. Και η φωτιά εξεκίνησε πάνω στο σπίτι. Είναι κύριος δρόμος. Έπρεπε να έχει μια πυροσβεστική το χωριό να προστατέψει τα σπίθκια μέσα στον δρόμο».
Νίκος Αρέστη - Κοινοτάρχης Αγίου Γεωργίου Συλίκου
«Ελπίζουμε οι εξαγγελίες του Προέδρου να υλοποιηθούν».
Λευτέρης Περικλής - Πρόεδρος Ένωσης Κοινοτήτων
«Η Ένωση Κοινοτήτων θα παρακολουθήσει τα πάντα. Εκεί όπου υποσχέθηκαν και δεν θα υλοποιήσουν πρακτικά αυτά που λέμε, να ξέρουν ότι θα μας βρουν απέναντι τους. Υπάρχουν έτοιμα κοντέινερ – κατοικίες. Πόσο δύσκολο είναι να πάρουμε να καλύψουμε τις ανάγκες όλων όσων έχουν άμεση ανάγκη πρώτης κατοικίας; Πόσο δύσκολο είναι;»
Επόμενη στάση, η Ποταμιού.
Εκεί όπου μέχρι πριν από λίγες ημέρες στεκόταν το διατηρητέο δημοτικό σχολείο του χωριού, με ιστορική αξία. Πλέον, δεν υπάρχει. Η απώλεια δεν είναι μόνο υλική. Είναι και ψυχική. Γι’ αυτό και ξεκίνησαν σήμερα τη λειτουργία τους τα Κέντρα Στήριξης για τους πυρόπληκτους, παρέχοντας δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη καθημερινά, περιλαμβανομένων και των Σαββατοκύριακων.
