Δέν έχει ενθουσιάσει η Ομόνοια έως τώρα τον κόσμο της. Αντίθετα έχει προβληματίσει. Πέτυχε όμως την είσοδο της, στην Legue Phase του Europa League, πράγμα που είναι πολύ σημαντικό και μεγάλη επιτυχία, αποκλείοντας δίκαια μια καλή Βελγική ομάδα και αυτό δεν πρέπει να το παραβλέπει κανεις.
Ο κόσμος της Ομόνοιας περίμενε φέτος την "βελτίωση" ή έστω την συνέχεια αυτής της εκπληκτικής ομάδας που είχε πέρσι, προσωπικά θεωρώ ότι ήταν μια απο τις καλύτερες πρωταθλήτριες ομάδες που είχαμε τα τελευταία 20 χρόνια, το έδειξε ακόμη και η συγκομιδή ρεκόρ, με πολύ δυνατούς μάλιστα αντιπάλους.
Δυστυχώς για τον κόσμο της Ομόνοιας η φετινή ομάδα δέν είναι η συνέχεια της περσινής. Ουσιαστικά είναι μια ομάδα που δέν έχει καμία σχέση με την περσινή. Είναι μια πολύ διαφορετική ομάδα, με παίκτες με πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά, ακόμη και ο τρόπος παιχνιδιού της, τουλάχιστον αυτό πού είδαμε κόντρα στην Πάφο, ήταν ξεκάθαρο, είναι εντελώς διαφορετικός.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα είναι πάλι μια καλή νοικοκυρεμένη ομάδα, δέν μπορεί όμως σε καμία περίπτωση να γίνει η περσινή ελκυστική ομάδα που απολάμβανες να βλέπεις.
Έχει χάσει πολύ απο την ''γλυκαδα'' της, την επιθετικότητα της, ακόμη και την αυτοπεποίθηση της.
Μπορεί οι παίκτες που έχει φέρει να έχουν ποιότητα, δεν έχουν όμως κάποια απο τα ελκυστικά χαρακτηριστικά των παικτών που έφυγαν. Ο Ντιονί θεωρώ ότι είναι ένας πολύ καλός επιθετικός και σκόρερ, δεν είναι όμως Μαε. Ο Μοτνόρ, σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν πολλοι, θεωρώ ότι είναι καλός παίκτης και θα εξελιχθεί στην πορεία, δεν μπορεί όμως αυτή την στιγμή να συγκριθεί με τον Σεμέδο. Ο Μαγιαμπέλλα έχει δυνατότητες, και σε ανοιχτο γηπεδο θα κάνει πράγματα, τωρα όμως ζητα η ομάδα πράγματα απο αυτον και δεν μπορεί να τα δώσει. Οι δύο δεξιοί ακραίοι αμυντικοί, ιδιαίτερα αυτός που αγωνίζεται τώρα, είναι ένας ισορροπημένος αμυντικός, δέν έχει όμως την επιθετικότητα και την ενέργεια που είχαν ο Μασούρας η ο Ντιουγκού. Ο Μπάλκοβετς απο την άλλη, είναι ένας καλός αμυντικός δεν είναι όμως ο Κίτσος που είχε συμμετοχή σχεδόν σε κάθε επιθετική ενέργεια απο την πλευρά του. Ο κεντρικός αμυντικός που ήρθε μπορεί να είναι πολύ καλός αμυντικά, δέν είναι όμως ο Νικόλας που όταν τα πράγματα γίνονταν δύσκολα στην ανάπτυξη, κατέβαινε με την μπάλα και προωθούσε το παιχνίδι σαν ένας πολύ καλός μέσος.
Για αυτούς, και για άλλους λόγους λοιπόν, θεωρώ ότι η φετινή Ομόνοια, που μοιραία, θα συγκρίνεται με την περσινή ομάδα, δεν θα μπορεί να κερδίσει την σύγκριση. Επαναλαμβάνω, όμως πιστεύω ότι η Ομόνοια θα είναι και φέτος καλή ομάδα, αλλα θα χρειαστει και χρόνο γιατί τώρα δημιουργείται, δυστυχώς όμως,όταν τα αποτελέσματα και οι εμφανίσεις δεν είναι υπέρ σου, ο χρόνος γίνεται αντίπαλος.
Δεν είμαι κοντά στην Ομόνοια και δεν ξέρω αν μπορούσε να μείνει ο Μαε, (θεωρώ πως όχι), ή ο Σεμέδο, ή ο Μαοσούρας, ή ό Ντιουγκού. Πιστεύω καλά έκαναν και έδωσαν την ευκαιρία στον Παναγιώτου να πάει στο εξωτερικό. Ο Κούσουλος επίσης, είναι μια σημαντική απώλεια, ενω και ο Γιόβετιτς είχε την προσωπικότητα και την ποιότητα να κάνει την διαφορά. Όλοι αυτοί με την φυγή τους, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, δημιούργησαν ή θα δημιουργήσουν μικρά η μεγάλα κενά. Όταν φεύγουν μαζεμένα τόσο πολλοί παίκτες απο μια ομάδα, που είχαν και χημεία μεταξύ τους, είναι αναπόφευκτο να δημιουργηθούν προβλήματα στην εικόνα μιας καλής ομάδας.
Μπορεί οι παίκτες που ήρθαν στην πορεία να δείξουν πολύ καλά πράγματα και να φτιάξουν ένα καλό σύνολο, δεν βλέπω όμως πώς μπορούν να φτάσουν την περσινή πολύ ωραία ομάδα.
