Χωρίς σημείο επαφής ΚΟΠ – σωματεία και ΠΑΣΠ στο θέμα των μειώσεων. Υπάρχει χάσμα μεταξύ των δύο πλευρών κάτι που στερεί τις όποιες προοπτικές για συμβιβασμό.
Σε κάθε εργασιακή διαφορά υπάρχει η λεγόμενη μέση λύση, η όποια αντιμετωπίζει με την κοινή λογική και ρεαλιστική προσέγγιση τα πράγματα, ύστερα από μια καλή ανάγνωση των δεδομένων.
Κατά την ταπεινή μου άποψη λοιπόν η πρόταση της ΚΟΠ και των σωματείων απέχει από την ρεαλιστική προσέγγιση των πραγμάτων, από την στιγμή που προτείνει μειώσεις που αφορούν την προ Κορωνοιού περίοδο.
Δεν μπορείς να ζητάς από κάποιο να πάρει πιο λίγα από εκείνα από που δούλεψε, και που συμφώνησες να του δώσεις σε μια περίοδο που δεν είχες προβλήματα, είναι παράλογο.
Θεωρώ ότι δεν υπάρχει θέμα συζήτησης για την μισθοδοσία και τις απολαβές των παικτών μέχρι των Φεβρουάριο, αυτά είναι δεδουλευμένα σε κανονικές συνθήκες και δεν πρέπει να αφαιρεθεί ούτε σέντς.
Πιο λογικό θα ήταν για την περίοδο Μαρτίου - Απριλίου, οι ομάδες, αφού δικαιούνται, να μπουν στα, σχέδια της Κυβέρνησης, και οι παίκτες να πάρουν από 1200 ευρώ. Ναι από 1200 ευρώ, δεν θα πεινάσουν, τόσοι και τόσοι άνθρωποι με αυτά ζουν αυτούς τους μήνες, και να μπουν σε διαπραγματεύσεις για αφαίρεση κοντά στο 30% των απολαβών τους για τους μήνες που θα εργαστούν, που θα παίξουν ποδόσφαιρο στην συνέχεια.
Αυτή η προσέγγιση, πάντα κατά την δική μου άποψη είναι πιο κοντά στην ρεαλιστική ανάγνωση των δεδομένων, είναι και πιο κοντά σε αυτό που βιώνουν πολλοί εργαζόμενοι, επιχειρήσεις και αυτοεργοδοτούμενοι και δεν νομίζω να αδικείται με αυτήν κάποια πλευρά.
