Πραγματικά και με πάσα ειλικρίνεια δεν έχουμε την παραμικρή διάθεση ενασχόλησης με το ιδιοκτησιακό ετούτη την εποχή. Είναι χάσιμο χρόνου, είναι ψυχοφθόρο, δεν υπάρχει και τίποτα καινούργιο επί της ουσίας να πεις ρε αδερφέ... Οπότε γιατί να χαλιέσαι και τζάμπα;
Από την άλλη όμως κάτι η ιστορία με την Μουσκρόν, κάτι ο Παϊρότζ που δεν βγαίνει στον Αλαφουζο στο τηλέφωνο (όπως παλιά ο Δούρος στον Αλέφαντο “κυρία Στάη μου”), κάτι η γενικότερη χαλαρότητα στην επικαιρότητα ελέω και της διακοπής, έβαλαν ξανά το “θέμα” στην ατζέντα. Είναι αυτό που λένε “να θες να αγιάσεις και να μην μπορείς” ένα πράγμα...
Για να μην φλυαρούμε και κάνοντας μια σύντομη ανασκόπηση για το πολύμηνο αυτό διάστημα που έσκασε η υπόθεση με τον Ταϊλανδό και του τρόπου που έχει εξελιχτεί, ειδικότερα τον τελευταίο καιρό, ένα πράγμα μου έρχεται στο μυαλό και αυτό λέω και ξαναλέω με όποιον τύχει να μιλήσουμε: Ας ανάψουν ΟΛΟΙ όσοι ασχολούνται το σήμερον διοικητικά με τον Παναθηναϊκό από μια λαμπάδα στον Νταμπίζα και τον Δώνη και κάθε βράδυ πριν κοιμηθούν να κάνουν την προσευχή τους και να εύχονται να τους έχει ο Θεός καλά. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο και νομίζω πως ακόμη και να μην κόβει σε κάποιον πολύ θα καταλάβει τι θέλει να πει ο ποιητής...
Είναι βλέπετε τόσο μεγάλο το θαύμα που πέτυχαν που κανείς δεν θέλει να σκέφτεται τι θα γινόταν αν το αγωνιστικό δεν κουκούλωνε το φιάσκο και τα αμέτρητα ψέμματα που διακινούνται καθημερινά. Αν ο Μπουζούκης δεν έβαζε μέσα τη μπάλα στην Ξάνθη, ώστε αυτή η τρελοπαρέα να ξεκινήσει την ξέφρενή της πορεία, να επαναφέρει την υγεία στην κερκίδα. Από εκεί που... ντρεπόσουν να ανοίξεις τις πόρτες μέχρι και για φιλικό να πηγαίνουν οι φωτογραφίες και οι δηλώσεις σύννεφο, σε μια άγαρμπη και αποτυχημένη προσπάθεια των σημερινών διοικούντων να καρπωθούν τον ιδρώτα του ποδοσφαιρικού τμήματος.
Κι όλα αυτά για μια ιστορία που ακόμη κι αν γίνει (λέμε τώρα...) θα βρωμάει ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ και ουδείς θα την πιστεύει, αν δεν δει ΠΟΛΛΑ εκατομμύρια. Πέραν βεβαίως ορισμένων εκ των ανθρώπων που είχαν αναλάβει ΚΑΙ την προώθηση του έργου με τον Τσάκα παλιότερα, με ανάλογη “επιτυχία” και τρέχοντας νύχτα - μέρα πίσω του. Για όσους πιστεύουν ή δεν πιστεύουν και στις συμπτώσεις το τελευταίο...
Ο “Ντάμπι” και το “τρένο” λοιπόν έκαναν έναν κόσμο που είτε βρισκόταν στα κάγκελα είτε δεν ήθελε καν να ακούσει για μπάλα να ασχολείται ξανά με κάτι ΥΓΙΕΣ και όχι τοξικό: Με το ΚΑΝΟΝΙΚΟ ποδόσφαιρο. Βρήκαν τον τρόπο να πείσουν τον ιδιοκτήτη να δώσει έστω και αυτά τα λίγα που υποχρεούται στους παίκτες ώστε να υπάρξει μια σχετική κανονικότητα και όχι τα ξεφτιλίκια με τις απεργίες, το καθημερνό σύρσιμο στα δικαστήρια, τις αφαιρέσεις βαθμών και τον χλευασμό από τον κάθε απίθανο και νάνο μπροστά στην ιστορία και στο μεγαλείο του μεγαλύτερου ελληνικού συλλόγου.
Εφτιαξαν μια ομάδα στηριζόμενη στα νιάτα και στην κ@ύλ@, μια ομάδα που χαίρεσαι να την βλέπεις, που την ερωτεύεσαι με την πρώτη ματιά και την οποία αδημονείς να έρθει το Σάββατο και η Κυριακή για να την ξαναδείς από κοντά. Όπως παλιά, έστω και με ψίχουλα.
Και κάτι άλλο, για να μην βλέπουν ορισμένοι φαντάσματα και δήθεν αντιπολιτεύσεις. Ακόμη και ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκαν τα περισσότερα media την υπόθεση του ΠΠ πάνω απ' όλα χαρακτηρίστηκε από σεβασμό προς την προσπάθεια όσων βρίσκονται εντός αποδυτηρίων. Μέχρι και ο Γιαννακόπουλος έθαψε το τσεκούρι του πολέμου με τον Αλαφούζο. Κι ας έσκαγε το ένα ψέμα μετά το άλλο κι ας δίνονταν κάθε τρεις και λίγο αφορμές για να τους βγάλεις στη σέντρα με τα μπρος – πίσω και τα ήξεις – αφήξεις. Η ομάδα ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ!
Πριν από 1.5 μήνα για παράδειγμα και λίγο πριν μπει το τριφύλλι στα τρία συνεχή μεγάλα ματς δηλαδή, ένα μεσημέρι Σαββάτου έσκασε έτσι ξαφνικά από τον Αλαφούζο μια ανακοίνωση περί οριστικής συμφωνίας ΕΣΤΩ και για τις μισές μετοχές. Γνωρίζοντας δυο μέρες πριν από απόλυτα έγκυρες κυβερνητικές πηγές ότι τον Ταϊλανδό τον έψαχναν και δεν τον έβρισκαν ακόμη και από αυτοί που τον έφεραν σκεφτόμουν να γράψω αν το ξέρει ο ΠΠ για την συμφωνία ή απλά είναι ένα επικοινωνιακό τρικ του Αλαφούζου. Τέλος πάντων, επειδή το έκανε με ΕΠΙΣΗΜΗ ανακοίνωση και όχι μέσω των “φωνών” που διαθέτει, το κράτησα στην άκρη. Ε και σήμερα διαρρέει ότι ακόμα τον ψάχνει και δεν τον βρίσκει στα τηλέφωνα...
Καταντάει επίσης βαρετό να ξαναπούμε το προφανές, άσχετα αν ο ίδιος δεν λέει να το καταλάβει: Οτι δηλαδή ο Αλαφούζος, έστω κι αν θεωρείται καμένο χαρτί για το... 100% των Παναθηναϊκών, όσο παραμένει ιδιοκτήτης του συλλόγου οφείλει να βγει και να τοποθετηθεί (και) γι' αυτή την ιστορία και για πολλά ακόμα. Να πει τι έγινε και τι θα γίνει. Ο ίδιος, όχι μέσω τρίτων. Βέβαια, αυτό εδώ το site έχει γράψει πολύ πριν την τελευταία ανακοίνωση ότι δεν σκοπεύει να φύγει άμεσα από την ομάδα και (στην καλύτερη) πάμε για συνδιοίκηση. Οτι ακριβώς συμβαίνει έως τώρα δηλαδή και για πολλούς μοιάζει με την ανακάλυψη της Αμερικής.
Ξαναλέω πως είναι πολύ όμορφο, αγαπησιάρικο και θελκτικό αυτό που έχουν φτιάξει ο Νταμπίζας και ο Δώνης. Είναι όμως και κάτι που δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα. Θα το απολαύσουμε για όσο κρατήσει, θα το στηρίξουμε με νύχια και με δόντια και με όλη μας τη δύναμη, θα χρωστάμε άπειρα ευχαριστώ σε αυτούς που το πίστεψαν και το δημιούργησαν, αλλά μήπως κάποια στιγμή πρέπει να μιλήσει κάποιος και για το αύριο; Για το αν θα ανέβει από το καλοκαίρι το μπάτζετ, όπως περιμένουν αυτοί που τρέχουν την ομάδα, για το αν δεν θα πειραχτεί (ή έστω “σκοτωθεί” το ρόστερ), για το πως θα στελεχωθεί η διοίκηση με ΚΑΝΟΝΙΚΟΥΣ παράγοντες και για πολλά άλλα ακόμα που παραμένουν αναπάντητα, μπας και γίνεις ξανά ανταγωνιστικός και για κάτι περισσότερο από την πρώτη πεντάδα, μπας και κλείσεις την ψαλίδα; Δεν περιμένω απάντηση. Απλά σκέφτομαι φωναχτά και το μεταφέρω μέσω του βήματος που έχω.
ΥΓ: Μετά τους ξένους διαιτητές μήπως ήρθε η ώρα και για ξένους... δικαστές? Άντε γιατί παρατράβηξε το αστείο.
