Μέσα από την ανακοίνωση του ΑΠΟΕΛ για την από κοινού λύση της συνεργασίας με τον Τάσο Κίσσα διακρίνει κανείς ότι δεν γίνεται μία τυπική αναφορά σε έναν παίκτη που φεύγει.
Αντίθετα είναι εμφανές ότι υπάρχει εκτίμηση και σεβασμός για έναν τερματοφύλακα που ήταν αρχικά πολύ τυχερός στο ΑΠΟΕΛ και στη συνέχεια "άτυχος". Τυχερός γιατί τον "ανίχνευσε" στα 16 του ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς και τον ανέβασε στον Αρχάγγελο με αποτέλεσμα να ζήσει την χρυσή Ευρωπαϊκή περίοδο του ΑΠΟΕΛ και άτυχος γιατί πάντα μπροστά του βρισκόταν ένας ή δυο τερματοφύλακες "θρύλοι" (Χιώτης, Πάρντο) που όσο καλός και αν ήταν αυτός, θα ήταν δύσκολο να τους συναγωνιστεί.
Κι όμως όσες φορές κλήθηκε, ειδικά στην περίοδο προ της έλευσης Πάρντο όταν μαζί με τον Χιώτη αποτελούσαν το δίδυμο των τερματοφυλάκων αλλά και αργότερα, δήλωνε παρών και έτοιμος - ικανός να υπερασπιστεί την εστία του ΑΠΟΕΛ. Για όλους αυτούς τους λόγους μέχρι πρόσφατα ήταν στις επιλογές των Ομοσπονδιακών προπονητών με αξιόλογο αριθμό συμμετοχών σε όλες τις Εθνικές και με εξαιρετικές εμφανίσεις ειδικά με την Εθνική Ανδρών.
Ήταν η ώρα να αλλάξει και ο ίδιος περιβάλλον και να δοκιμάσει την τύχη του αλλού όπου ενδεχομένως θα πάρει και τις ευκαιρίες που του αξίζουν.
Ένα μεγάλο RESPECT στον Τάσο Κίσσα!
ps Ο Απόλλων δείχνει ζωηρό ενδιαφέρον για τον Κίσσα και όλες οι ενδείξεις τον φέρουν να συνεχίζει στους κυπελλούχους. Ο Πέδρο Εμανουέλ άλλωστε θα πρέπει να έχει ιδίαν άποψη για τον Κίσσα, αφού τον είδε ως αντίπαλο στον τελευταίο από τους φετινούς με το ΑΠΟΕΛ, αγώνα πρωταθλήματος.
