Τη νομική διάσταση της διαφοράς μεταξύ της Άννας Βίσση και του Νίκου Καρβέλα ανέλυσε η δικηγόρος και νομική σύμβουλος σε θέματα διανοητικής ιδιοκτησίας, Πολύμνια Λευτέρη, τονίζοντας ότι η προσφυγή στη Δικαιοσύνη αποτελεί μια πολιτισμένη επιλογή επίλυσης διαφορών.
«Δεν είναι μίασμα να προσφεύγει κανείς στο δικαστήριο», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι προηγουμένως πρέπει να έχουν γίνει προσπάθειες για μια πολιτισμένη εξωδικαστική λύση.
Δημιουργός και ερμηνεύτρια έχουν διαφορετικά δικαιώματα
Η κ. Λευτέρη εξήγησε ότι πρέπει να διαχωρίζονται τα δικαιώματα του Νίκου Καρβέλα, ως συνθέτη και στιχουργού, από εκείνα της Άννας Βίσση, ως ερμηνεύτριας.
Όπως ανέφερε, ο δημιουργός διαθέτει ισχυρά δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και μπορεί να θέτει όρους για τη χρήση των έργων του. Η ερμηνεύτρια, από την πλευρά της, διαθέτει συγγενικά δικαιώματα που αφορούν την ερμηνεία της, μεταξύ άλλων όταν αυτή μεταδίδεται από την τηλεόραση, το ραδιόφωνο ή το διαδίκτυο.
Σημείωσε επίσης ότι ο Νίκος Καρβέλας έχει δικαιώματα σε σχέση με την αναπαραγωγή, τη μετάδοση και τη χρήση των τραγουδιών του, καθώς και τη δυνατότητα να αντιτίθεται σε χρήσεις που θεωρεί ότι προσβάλλουν το έργο του.
Το δικαστήριο θα κρίνει τους όρους χρήσης
Σύμφωνα με την κ. Λευτέρη, ο συνθέτης μπορεί να προσφύγει στο δικαστήριο, ακόμη και με αίτημα ασφαλιστικών μέτρων, σχετικά με τους όρους υπό τους οποίους χρησιμοποιούνται τα έργα του. Ωστόσο, υπογράμμισε ότι η έκβαση μιας τέτοιας διαδικασίας δεν μπορεί να προκαταβληθεί.
«Το δικαστήριο διαγιγνώσκει τα δικαιώματα που ήδη υπάρχουν. Δεν είναι ρωμαϊκή πάλη», ανέφερε, εξηγώντας ότι σκοπός της δικαστικής διαδικασίας είναι να αποσαφηνιστούν τα δικαιώματα των εμπλεκομένων.
Η ίδια εξέφρασε, πάντως, την εκτίμηση ότι η συγκεκριμένη διαφορά ενδέχεται να αφορά διαφορετική συμφωνία μεταξύ των δύο καλλιτεχνών και όχι αποκλειστικά ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας.
Το πλαίσιο σε Ελλάδα και Κύπρο
Αναφερόμενη στις διαφορές μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών, η κ. Λευτέρη σημείωσε ότι το ευρωπαϊκό πλαίσιο οδηγεί σε σημαντικές ομοιότητες στην εφαρμογή του δικαίου πνευματικής ιδιοκτησίας στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Πρόσθεσε ότι η κυπριακή έννομη τάξη διαθέτει αυστηρότερο πλαίσιο ως προς ορισμένες ποινικές πτυχές.
Για τις διαδικτυακές πλατφόρμες και τις αναμεταδόσεις μέσω διαδικτύου, ανέφερε ότι εξακολουθούν να υφίστανται δικαιώματα, αλλά εφαρμόζονται και ειδικότερες νομικές ρυθμίσεις.
Ο ρόλος της συλλογικής διαχείρισης
Η δικηγόρος αναφέρθηκε επίσης στους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης που δραστηριοποιούνται στην Κύπρο, εξηγώντας ότι διευκολύνουν τη διεκδίκηση αμοιβών για τη χρήση προστατευόμενων έργων και ερμηνειών.
Όπως σημείωσε, η συλλογική διαχείριση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τους δικαιούχους συγγενικών δικαιωμάτων, καθώς δεν είναι πρακτικά εφικτό κάθε ερμηνευτής να απευθύνεται ξεχωριστά σε κάθε χρήστη της ερμηνείας του.
Διευκρίνισε, παράλληλα, ότι το δικαίωμα αμοιβής για μια ερμηνεία πρέπει να διακρίνεται από την εξουσία του δημιουργού να καθορίζει τους όρους χρήσης του ίδιου του έργου.
Κλείνοντας, εξέφρασε την ευχή να επιλυθεί η διαφορά και οι δύο καλλιτέχνες να παραμείνουν «μαζί και αγαπημένοι».
