Αιχμή της κριτικής τους, όπως διαφαίνεται και από την παρακάτω αναδημοσίευση αποσπασμάτων από μερικά δημοσιεύματα, είναι βεβαίως η απαράδεκτη, όπως χαρακτηρίζεται από όλα, αντίδραση της Τουρκίας, που θέτει τον όρο να παγώσουν οι έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ, προκειμένου να αποσύρει το Μπαρμπαρός.
Σε βασικό του άρθρο σήμερα το Εθνος της Κυριακής, υπό τον τίτλο «Ο Σουλτάνος ρίχνει λάδι στη φωτιά», βλέπει ότι νέα δεδομένα σε ελληνοτουρκικά, Κυπριακό, αλλά και στις ευρωτουρκικές σχέσεις, προκαλεί η στρατηγική -πλέον- επιλογή του Ταγίπ Ερντογάν να επιμείνει στην πολιτική της σύγκρουσης προκειμένου η Τουρκία να εξασφαλίσει, είτε απευθείας είτε μέσω των Tουρκοκυπρίων, πρόσβαση στα μεγάλα ενεργειακά αποθέματα της Ανατολικής Μεσογείου.
«Ο Tούρκος ηγέτης, «μεθυσμένος» από την αλαζονεία που ξεπερνά και αυτά ακόμη τα πρότυπα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, απέρριψε τις κατευναστικές παρεμβάσεις που έγιναν από διάφορες πλευρές και μέσω σημαντικού πολιτικού παράγοντα με τον οποίο είχε επαφή την περασμένη εβδομάδα έστειλε, όπως πληροφορείται το «Εθνος της Κυριακής», στην ελληνική κυβέρνηση ένα ξεκάθαρο μήνυμα: «Δεν πρόκειται να κάνω πίσω στο θέμα του φυσικού αερίου στην Κύπρο».
Ο διπλωματικός συντάκτης του Βήματος, Αγγελος Αθανασόπουλος, αναφέρεται στο «ενεργειακό πόκερ στην Ανατολική Μεσόγειο», όπου στο τραπέζι τίθενται, γράφει, η συνεργασία Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου, ο ρόλος του Ισραήλ, οι προσδοκίες των Αμερικανών και οι αντιδράσεις των Τούρκων. «Στο επίκεντρο των εξελίξεων – γράφει – βρίσκονται τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων σε Κύπρο, Ισραήλ και, μελλοντικά, Λίβανο ή και Ελλάδα».
Σε άρθρο του στην αθηναϊκή «Καθημερινή» της Κυριακής, ο Δρ. Κωνσταντίνος Φίλης, διευθυντής ερευνών Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων, επισημαίνει τις ευκαιρίες και τους κινδύνους από την σύμπραξη Κύπρου και Ελλάδας με Ισραήλ και Αίγυπτο, τόσο σε πολιτικό όσο και σε ενεργειακό επίπεδο.
«Η μεγάλη ευκαιρία και ταυτόχρονα ο σοβαρότερος κίνδυνος για την Αθήνα προέρχονται από τη συγκυρία. Εδώ εντοπίζονται δύο ζητήματα: α) ο παραδοσιακός τριγωνικός συνασπισμός Ισραήλ-Αιγύπτου-Τουρκίας έχει κλονιστεί βαθύτατα, ίσως και ανεπανόρθωτα, με προφανή αντανάκλαση σε Ελλάδα και Κύπρο, β) το χάσμα των δύο πρώτων (ιδίως του Ισραήλ) με το αμερικανικό και σημαντικό κομμάτι του ευρωπαϊκού παράγοντα ολοένα και διευρύνεται», γράφει.
Και ως προς το σκέλος Τουρκία, θεωρεί πως ο προσανατολισμός της διακυβέρνησης Ερντογάν φαίνεται να παγιώνεται, και ότι στο επίκεντρο αυτού βρίσκονται η απροθυμία ταύτισης συμφερόντων με τη Δύση, η προσπάθεια προσεταιρισμού των σουνιτικών ισλαμικών δυνάμεων (ανεξαιρέτως) σε ρόλο προστάτιδας δύναμης και η συγκρουσιακή διάθεση έναντι οποιουδήποτε διαφωνεί ή δεν εντάσσεται στο τουρκικό άρμα.
«Η τωρινή Τουρκία - επισημαίνει ο Δρ. Φίλης - σέβεται τα κράτη που προτάσσουν την ισχύ τους, θεωρώντας ότι έχει ενδυναμωθεί αρκετά για να «σύρεται» σε συμβιβασμούς ή να τηρεί απαρέγκλιτα κανόνες και νομιμότητα. Αποπειράται, έτσι, να παράξει δίκαιο, όπως πράττουν οι παγκόσμιες δυνάμεις. Αυτό είναι δυνητικά επικίνδυνο για την περιφερειακή ασφάλεια, εξ ου και η ανάγκη συσπείρωσης έναντι της τουρκικής εριστικής υπερκινητικότητας. Ομως, το μέγεθος και η θέση της δεν μπορούν να αγνοηθούν από τα υπόλοιπα κράτη της περιοχής, με συνέπεια πολλά να εξαρτώνται από τη διάρκεια και τη συνέπεια εκτέλεσης της ατζέντας Ερντογάν – Νταβούτογλου»
Η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» παραθέτει το παρασκήνιο, όπως λέει, της συμφωνίας του Καΐρου, επισημαίνει ότι η τουρκική απάντηση περί «παγώματος» των ερευνών στην κυπριακή ΑΟΖ ειδάλλως δεν φεύγει το Μπαρμπαρός προβληματίζει την ελληνική κυβέρνηση, και αναφέρεται στα επόμενα βήματα της ελληνικής πλευράς και τους σχεδιασμούς για πιθανή πενταμερή με τη συμμετοχή Ιορδανίας και Λιβάνου.
«Κυβερνητικοί παράγοντες έλεγαν ότι η εξέλιξη αυτή συνιστά ένα ακόμη βήμα στην απομόνωση της Τουρκίας που όσο συνεχίζει την επίδειξη στρατιωτικής ισχύος και συμπεριφέρεται με αλαζονεία χάνει ερείσματα και σχέσεις. Δεν είναι δίχως σημασία ότι την τριμερή συμφωνία ενθαρρύνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, οι οποίες θέλουν να στηρίξουν το καθεστώς Αλ Σίσι στην Αίγυπτο προκειμένου να σταθεροποιηθεί. Ενδεχόμενη κατάρρευσή του θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες για την ευρύτερη περιοχή, καθώς θα προκαλέσει αλλαγές και στον υπόλοιπο αραβικό κόσμο. Η ηγεσία της Αιγύπτου αντιμετωπίζει απειλές από το εσωτερικό και στα σύνορά της από δυνάμεις που θεωρείται ότι χρηματοδοτούνται από την Τουρκία και το Κατάρ. Η εχθρική συμπεριφορά της Τουρκίας έναντι του καθεστώτος Αλ Σίσι εξηγεί και τη συμπεριφορά της Αιγύπτου», επισημαίνει το «Πρώτο Θέμα».
«Η Ελλάδα όμως σχεδιάζει και άλλες κινήσεις και ενισχύει τους δεσμούς της με το Ισραήλ. Μέσα στο Νοέμβριο ξεκινούν οι διαδικασίες σε χαμηλό επίπεδο, ώστε τον Ιανουάριο να υπάρξει αντίστοιχη τριμερής Σύνοδος Κορυφής Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Το Ισραήλ έχει επίσης κακές σχέσεις με την Τουρκία και έχει λόγους να επιθυμεί την αποδυνάμωσή της. Παράλληλα, η Αίγυπτος είναι η λιγότερο εχθρική αραβική χώρα απέναντι στο Ισραήλ. Επιπλέον είναι πολύ πιθανό η τριμερής Ελλάδας-Αιγύπτου-Κύπρου να διευρυνθεί σε πενταμερή με την συμμετοχή και της Ιορδανίας και του Λιβάνου», προσθέτει.
