Η νύχτα της 9ης Νοεμβρίου, 1989, ήταν μια από τις σημαντικότερες στιγμές της γερμανικής ιστορίας.
Το Σαββατοκύριακο ήταν για τους πολίτες σε ανατολικό και δυτικό Βερολίνο η πρώτη ευκαιρία συνάντησης μετά από πολλά χρόνια. Και δεν είναι μόνο οι άνθρωποι που πανηγύριζαν την πτώση του Τείχους. Οι τίτλοι χαράς των εφημερίδων διαδέχονταν ο ένας τον άλλο.
Την ιστορική νύχτα οι εφημερίδες είχαν ήδη κλείσει την ύλη τους. «Το σημαντικότερο μέσο ενημέρωσης ήταν η τηλεόραση», λέει ο Γερμανός καθηγητής Χανς-Χέρμαν Χέρτλε από το Κέντρο Ιστορικής Έρευνας του Πότσνταμ.
Πρόσθεσε ότι «μια δήλωση που μεταδόθηκε από την τηλεόραση κινητοποίησε χιλιάδες κόσμου στην ανατολική Γερμανία να έρθει στο Τείχος».
Ο λόγος για τη δήλωση του Γκίντερ Σαμπόφσκι. Το μέλος του πολιτικού γραφείου του κομμουνιστικού κόμματος της Ανατολική Γερμανίας είχε πει σε συνέντευξη Τύπου, ότι τα σύνορα προς το δυτικό Βερολίνο είναι ανοιχτά.
«Κανείς δεν μπορούσε να αντισταθεί στις συγκλονιστικές εικόνες που μεταδίδονταν από την τηλεόραση. Τα πλάνα με τους ανθρώπους από το δυτικό και ανατολικό Βερολίνο να χορεύουν πάνω στο Τείχος, που χώριζε επί 28 χρόνια την πόλη, έκαναν το γύρο του κόσμου συγκινώντας τους τηλεθεατές που παρακολουθούσαν την ιστορική στιγμή», τονίζει ο ιστορικός Χανς-Χέρμαν Χέρτλε.
Η κομμουνιστική Ανατολική Γερμανία κατέρρεε υπό το βάρος των διαδηλώσεων και των κυμάτων των φυγάδων. Η γερμανική ενοποίηση έγινε πραγματικότητα ένα χρόνο μετά, ωστόσο η πτώση του Τείχους και των συρματοπλεγμάτων αφαιρούσε από την Ανατολική Γερμανία το δικαίωμα ύπαρξης. Τα μόνα ερείσματά της ήταν πια η πρόσδεση στο ανατολικό μπλοκ και το Σύμφωνο της Βαρσοβίας.
Η Σοβιετική Ένωση υπό τον μεταρρυθμιστή Γκορμπατσόφ όμως απέρριπτε πια τη χρήση βίας, το ίδιο όπως πια και η ανατολικογερμανική ηγεσία.
Μια «κινεζική λύση», όπως η αιματηρή καταστολή των διαμαρτυριών στην Πλατεία της Επουράνιας Γαλήνης στο Πεκίνο, είχε αποκλεισθεί. Έτσι το κίνημα για την ελευθερία στην Ανατολική Γερμανία δεν κατεστάλη βίαια, όπως είχε συμβεί το 1953 στην ίδια την Ανατολική Γερμανία, το 1956 στην Ουγγαρία και το 1968 στην Τσεχοσλοβακία.
Η πτώση του Τείχους ολοκλήρωσε την ειρηνική επανάσταση των Ανατολικογερμανών. Και απελευθέρωσε όχι μόνο τον δικό τους πόθο για ελευθερία, αλλά και την καταπιεσμένη βούληση των Δυτικογερμανών για ενότητα.
25 χρόνια μετά, η Γερμανία εκπροσωπείται και κυβερνάται από δυο Ανατολικογερμανούς, τον πρόεδρο Γιόαχιμ Γκάουκ και την καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ.
Η εσωτερική ουσιαστική ενότητα της Γερμανίας θα χρειαστεί ακόμα χρόνο. Ξεκίνησε όμως με τα κοινά δάκρυα ευτυχίας εκείνη την 9η Νοεμβρίου πριν από 25 χρόνια.
Μέρκελ: Τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα
Τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα, δήλωσε η Γερμανίδα Καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ ανήμερα της επετείου συμπλήρωσης 25 χρόνων από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου.
Η Καγκελάριος, η οποία μεγάλωσε στο Ανατολικό Βερολίνο, μιλούσε σε εκδήλωση μνήμης των 138 ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να περάσουν το τείχος για να μεταβούν στο Δυτικό Βερολίνο.
Εμφανώς συγκινημένη, η κ. Μέρκελ, είπε ότι το μήνυμα της ημέρας είναι ότι μπορούμε να αλλάξουμε προς το καλύτερο.
