Της Μαρίνας Χατζηκώστα
Εικόνες που δημιουργεί ή ίδια η φύση , η γαλήνη που δημιουργεί ο ήχος και το περιβάλλον. Αυτά κατέγραψε η κάμερα από το οδοιπορικό του ΑΝΤ1 στην ορεινή περιοχή της Κακοπετριάς της Φλάσου και της Λινού.
Στις δώδεκα το μεσημέρι ελάχιστοι ήταν οι επισκέπτες στο χωριό της Κακοπετριάς. Σημείο αναφοράς οι μικροί καταρράκτες και η λίμνη με τις πάπιες. Στο σημείο ακριβώς που βρίσκεται η πέτρα, από την οποία πήρε την ονομασία της, σύμφωνα με τον αστικό μύθο, η Κακοπετριά. Οι λιγοστοί διαβάτες αποτελούνται τόσο από Κύπριους παραθεριστές, όσο και από τουρίστες που επιλέγουν το βουνό για να απολαύσουν τα δώρα της φύσης, με τα οποία είναι προικισμένη η περιοχή.
Κοντεύε μεσημέρι και ο κόσμος συγκεντρώθηκε στα εστιατόρια για να γευτεί παραδοσιακά φαγητά, έτσι όπως μόνο οι πιο παραδοσιακές περιοχές ξέρουν να προσφέρουν. Οι μαγαζάτορες ελπίζουν πως η ενδεικτική τάση αύξησης της κίνησης στα ορεινά θα κορυφωθεί μέχρι τον δεκαπεντάυγουστο.
Μερικές εκετοντάδες μέτρα παρακάτω βρίσκεται το ποταμάκι της περιοχής Κάτω από τη σκιά των πυκνών δέντρων στις όχθες που κρατούν μακρυά την θερμοκρασία του καλοκαιριού. Οι επισκέπτες απολαμβάνουν την δροσερή ποταμιά.
Μετά το φαγητό έρχεται η ώρα της χαλάρωσης. Στο βουνό η συνήθειες λένε τάβλι.
Εκείνοι δε που το απολαμβάνουν περισσότερο και σε αυτήν την περίπτωση, είναι τα παιδιά.
Στην επιστροφή αποφασίζουμε να κάνουμε μία στάση στο μνημείο ηρώων Φλάσου-Λινού, Γεώργιου Αντωνίου και Ανδρέα Ζάκου. Το μνημείο αποτελείται από χάλκινες προτομές των ηρώων πάνω σε μαρμάρινες βάσεις. Η είσοδος της Φλάσου βρίσκεται στο ακριβώς απέναντι δρομάκι. Μόλις εισήλθαμε στο χωριό συναντήσαμε τον κοινοτάρχη, ο οποίος μας μίλησε γιατις παραδόσεις του χωριού και την ιστορία.
Ακριβώς δίπλα βρίσκεται το χωριό Λινού, το οποίο επίσης ανήκει στη γεωγραφική περιφέρεια της Σολιάς. Η Λινού είναι κτισμένη, στα δεξιά της κοιλάδας του ποταμού Καρκώτη, σε μέσο υψόμετρο 310 μέτρων. Υπήρχε με την ίδια ακριβώς ονομασία από τα Μεσαιωνικά χρόνια και αποτελούσε φέουδο κατά τις περιόδους της φραγκοκρατίας και της βενετοκρατίας. Η ονομασία του χωριού πάντως, φαίνεται να έχει αρχαία ελληνική ρίζα, πράγμα που υποδηλώνει κατοίκηση στην περιοχή, από την αρχαιότητα.
Η διατήρηση των ορεινών και απομακρυσμένων περιοχών της Κύπρου εξαρτάται τόσο από τους ντόπιους, όσο και από τις επιλογές των Κυπρίων για εσωτερικό τουρισμό.
