Κάλεσμα σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις να ομονοήσουν απευθύνει ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος στο πασχαλινό μήνυμά του προς τους πιστούς.
Καλεί όλους "ἀπὸ ἰδεολογικὴ ἢ κομματικὴ τοποθέτηση, ὅποιες καὶ ἂν ἦταν οἱ ἀπόψεις ὡς πρὸς τὴ διακήρυξη γιὰ τὴν ἔναρξη τῶν συνομιλιῶν, καὶ ὅποιες καὶ ἂν εἶναι οἱ ἐπιφυλάξεις τους ὡς πρὸς τὴν ἑρμηνεία ἐπίμαχων διατάξεων, νὰ ὁμονοήσουν καὶ ὡς ἕνας ἄνθρωπος νὰ ἀγωνιστοῦμε νὰ ἀποτρέψουμε ὅσα κακὰ διαισθανόμαστε ὅτι πιθανὸν νὰ προκύψουν ἀπὸ τὴ διακήρυξη καὶ ὅσα ἄλλα ἡ βουλιμία τοῦ κατακτητῆ θὰ προβάλει ὡς νέες διεκδικήσεις".
Την ίδια ώρα τονίζει ότι η Ἐκκλησία, "έχει ἐπίγνωση τῆς κρισιμότητας τῆς κατάστασης. "Δὲν διαφεύγει τῆς προσοχῆς μας", λέει ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, "ὅτι μιά τυχὸν διφορούμενη ἑρμηνεία στὸ κείμενο τῆς τελικῆς λύσης θὰ ὁδηγήσει τελικὰ στὴν κατάλυση τοῦ Κράτους μας καὶ στὴν ὁμηρία μας στὰ χέρια τῆς Τουρκίας. Γι’ αὐτὸ, σημειώνει καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχει ἡ παραμικρὴ ἀμφιβολία ὅτι ἡ Ἐκκλησία πρώτη θὰ ἀπορρίψει τέτοιο σχέδιο λύσης καὶ ὅτι θὰ καλέσει καὶ τὸν λαὸ νὰ πράξει τὸ ἴδιο. Ἔχουμε, προσθέτει, τὴν πεποίθηση ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνηση τῆς Δημοκρατίας συμμερίζεται τὶς ἀπόψεις καὶ τὶς ἀνησυχίες μας καὶ δὲν θὰ ἀφήσει νὰ φτάσουμε σὲ τέτοιο δίλημμα".
Γιὰ τεσσαρακοστὴ χρονιὰ, συμπληρώνει ο Αρχιεπίσκοπος, γιορτάζουμε τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ κάτω ἀπὸ συνθῆκες κατοχῆς καὶ ἀβεβαιότητας γιὰ τὸ ἐθνικό μας μέλλον, μὲ αὐξημένα, μάλιστα, προβλήματα λόγῳ καὶ τῆς οἰκονομικῆς κρίσης ποὺ μαστίζει φέτος τὴν πατρίδα μας:
"Πολλοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί μας ἔχουν κοιμηθεῖ μὲ τὸ ὅραμα τῆς ἀπελευθέρωσης καὶ τῆς ἐπιστροφῆς στὰ κατεχόμενα ἐδάφη μας. Ἄλλοι ἔχουν ἀποκάμει, καὶ ὅπως ὁ ἀρχαῖος Ἰσραήλ, κατὰ τὴ δική του σαραντάχρονη ταλαιπωρία στὴν ἔρημο, προέκρινε «τὴν αἰγύπτιον τροφήν», τῆς ἐλευθερίας, ἔτσι καὶ αὐτοὶ προκρίνουν τὴν πρόσκαιρη ἁπλὴ ἐπιβίωση ἀπὸ τὸν ἀγώνα γιὰ ἀπελευθέρωση καὶ ἀπὸ τὴν ἐμμονὴ στὶς διεθνῶς παραδεδεγμένες ἀρχὲς καὶ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα".
"Τότε, ἀμέσως μετὰ τὴν Τουρκικὴ εἰσβολή, μέσα σὲ πιὸ σκληρὲς δοκιμασίες καὶ σὲ συνθῆκες πλήρους ἀνέχειας, ἡ ψυχὴ παρέμενε ὄρθια. Σήμερα, μὲ πολὺ πιὸ βελτιωμένες συνθῆκες, ἡ ψυχὴ κάμπτεται, συμβιβάζεται, ἐξαντλεῖται. Ἐκποιεῖ ἀντὶ πινακίου φακῆς πατρογονικὲς περιουσίες, ἑλληνικὲς ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς Ἱστορίας μας, καὶ γίνεται συνεργὸς στὰ ἄνομα σχέδια τοῦ κατακτητῆ. Ἀποφεύγει ὄχι μόνον τὸν ἀγώνα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀναφορὰ στὴν ἀπελευθέρωση τῆς πατρίδας. Ἀνέχεται τὴν παραχάραξη τῆς Ἱστορίας μας καὶ τὴν ὑπόσκαψη τῶν βασικῶν παραμέτρων τῆς αὐτοσυνειδησίας μας, συντελώντας, ἔτσι, στὴν ἀποδόμηση τοῦ ἐθνικοῦ φρονήματος. Φαίνεται νὰ ἔχουν στερέψει οἱ πηγὲς τῆς πίστης στὸν Θεό, τὰ ἀποθέματα τῆς ἐλπίδας νὰ ἔχουν ἀναλωθεῖ, ἡ φωνὴ τῶν προγόνων νὰ μὴν ἀκούεται, οἱ αἰώνιες καὶ ἀκατάλυτες ἑλληνικὲς ἀξίες νὰ ἔχουν ἀνεπανόρθωτα πληγεῖ".
"Πῶς θὰ μπορέσουμε, ὅμως, μὲ ἀνύπαρκτη τὴν ἀγωνιστικὴ διάθεση καὶ τὶς διαχρονικὲς ἑλληνικὲς καὶ χριστιανικές μας ἀξίες σὲ ὕφεση, νὰ ἀγωνιστοῦμε γιὰ ματαίωση τῶν τουρκικῶν στόχων, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλοι παρὰ ἡ κατάληψη καὶ τουρκοποίηση ὁλόκληρης τῆς Κύπρου; Ποιά θωράκιση παρέχουμε στὸν συνομιλητὴ καὶ ποιάν ἀσπίδα προστασίας στὴν Κυβέρνησή μας, γιὰ νὰ ἐπιμείνουν στὴν ἐξεύρεση μιᾶς λύσης ποὺ νὰ ἐγγυᾶται τὴν ἐπιστροφὴ στὶς πατρογονικές μας ἑστίες καὶ τὴν ἐθνικὴ ἐπιβίωσή μας στὴν πατρῴα γῆ;"
"Καλοῦμε πατρικὰ ὅλους, ἀνεξάρτητα ἀπὸ ἰδεολογικὴ ἢ κομματικὴ τοποθέτηση, ὅποιες καὶ ἂν ἦταν οἱ ἀπόψεις ὡς πρὸς τὴ διακήρυξη γιὰ τὴν ἔναρξη τῶν συνομιλιῶν, καὶ ὅποιες καὶ ἂν εἶναι οἱ ἐπιφυλάξεις τους ὡς πρὸς τὴν ἑρμηνεία ἐπίμαχων διατάξεων, νὰ ὁμονοήσουν καὶ ὡς ἕνας ἄνθρωπος νὰ ἀγωνιστοῦμε νὰ ἀποτρέψουμε ὅσα κακὰ διαισθανόμαστε ὅτι πιθανὸν νὰ προκύψουν ἀπὸ τὴ διακήρυξη καὶ ὅσα ἄλλα ἡ βουλιμία τοῦ κατακτητῆ θὰ προβάλει ὡς νέες διεκδικήσεις".
"Ἔχουμε, ὡς Ἐκκλησία, ἐπίγνωση τῆς κρισιμότητας τῆς κατάστασης. Δὲν διαφεύγει τῆς προσοχῆς μας ὅτι μιά τυχὸν διφορούμενη ἑρμηνεία στὸ κείμενο τῆς τελικῆς λύσης θὰ ὁδηγήσει τελικὰ στὴν κατάλυση τοῦ Κράτους μας καὶ στὴν ὁμηρία μας στὰ χέρια τῆς Τουρκίας. Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχει ἡ παραμικρὴ ἀμφιβολία ὅτι ἡ Ἐκκλησία πρώτη θὰ ἀπορρίψει τέτοιο σχέδιο λύσης καὶ ὅτι θὰ καλέσει καὶ τὸν λαὸ νὰ πράξει τὸ ἴδιο. Ἔχουμε τὴν πεποίθηση ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνηση τῆς Δημοκρατίας συμμερίζεται τὶς ἀπόψεις καὶ τὶς ἀνησυχίες μας καὶ δὲν θὰ ἀφήσει νὰ φτάσουμε σὲ τέτοιο δίλημμα".
"Ὅση κι ἂν εἶναι ἡ ἀθυμία τῶν καιρῶν καὶ ὅσο κι ἂν οἱ κίνδυνοι ποὺ ἀπειλοῦν τὴν πατρίδα μας εἶναι ἐξαιρετικὰ μεγάλοι, καλούμαστε σήμερα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία νὰ «προσέλθωμεν λαμπαδηφόροι τῷ προϊόντι Χριστῷ ἐκ τοῦ μνήματος» καὶ νὰ «συνεορτάσωμεν ταῖς φιλεόρτοις τάξεσι, Πάσχα κροτοῦντες αἰώνιον». Πανηγυρίζοντας τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ δὲν παραθεωροῦμε τοὺς κινδύνους, οὔτε καὶ ὑποτιμοῦμε τὶς δυσκολίες. Τὰ ἀξιολογοῦμε ὑπὸ τὸ πρίσμα τῆς νέας βιοτῆς, τὴν ὁποίαν εἰσήγαγε στὸν κόσμο ὁ Ἀναστὰς Κύριος. Ὑπερβαίνουμε τὸν σταυρό· δὲν παραμένουμε στὸν τάφο· ἀναμένουμε μὲ βεβαιότητα τὴν Ἀνάσταση".
"Μὲ τὴ βάσιμη ἐλπίδα γιὰ τὴν τελικὴ κατίσχυση τοῦ δικαίου μας, ἀπευθύνουμε τὸν ἀναστάσιμο χαιρετισμὸ καὶ τὶς πατρικὲς εὐχές μας πρὸς ὅλους, ἰδιαίτερα τούς ἐμπερίστατους: τοὺς πρόσφυγες, τοὺς ἐγκλωβισμένους, τοὺς ἀγνοουμένους καὶ τοὺς συγγενεῖς τους, τοὺς ἀσθενεῖς καὶ ὅσους ἀντιμετωπίζουν οἰκονομικὰ καὶ ἄλλα προβλήματα. Εἴθε ὁ Ἀναστὰς Κύριος νὰ χαρίσει σὲ ὅλους τὶς εὐλογίες Του καὶ στὴν πατρίδα μας τὴν πολυπόθητη ἐλευθερία".
