Όλα ξεκίνησαν πριν από ένα περίπου χρόνο. Σύμφωνα με όσα κατήγγειλε, τον Ιανουάριο του 2013 επικοινώνησε με το αρμόδιο τμήμα του Δήμου για να λάβει παράταση σε σχέση με την μεταφορά των οστών της αδελφής της από κενοτάφιο.
Την ενημέρωσαν πως δόθηκε η παράταση και θα την ειδοποιούσαν. Οι μήνες περνούσαν, κανείς όμως δεν την ειδοποίησε. Η ίδια υποστηρίζει πως επικοινώνησε ξανά με τον Δήμο τον Αύγουστο του 2013 αλλά και πάλι δεν έλαβε σαφείς απαντήσεις σε σχέση με τη λήξη της παράτασης.
Και ξαφνικά πριν από μερικές ημέρες έλαβε ειδοποιητήριο να πληρώσει πρόστιμο 80 ευρώ (20 ευρώ το μήνα για κάθε έναν από τους 4 μήνες που τα οστά της αδελφής της παρέμεναν στο κενοτάφιο και δεν είχαν απομακρυνθεί).
Η γυναίκα έπεσε από τα σύννεφα καθώς είναι μακροχρόνια άνεργη και δεν είχε να πληρώσει το πρόστιμο, αλλά ήξερε πως ήταν κάτι που δεν θα μπορούσε να αποφύγει.Έτσι, πούλησε δύο χρυσά δόντια που είχε προκειμένου να εξασφαλίσει 80 ευρώ και να τα δώσει στην αρμόδια υπηρεσία του Δήμου.
Η ανακομιδή των οστών της αδελφής της έγινε, ωστόσο η ίδια επικοινώνησε με παράπονο με ελληνική εφημερίδα διαμαρτυρόμενη για το πρόστιμο: «Είμαι μακροχρόνια άνεργη, δεν με είχαν ειδοποιήσει όμως πλήρωσα. Έστω και αν πούλησα τα χρυσά δόντια που είχα για να τα καταφέρω. Αλλά ρωτάω: Πόσοι άλλοι φτωχοί άνθρωποι είναι στη θέση μου»;
