Της Μαρίνας Χατζηκώστα
Από τις 23 Σεπτεμβρίου και μετά από αναφορά του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, όπου νοσηλεύτηκε η άτυχη νεαρή, λειτουργός των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας παρακολουθούσε την οικογένεια και αξιολόγησε την υπόθεση ως υψίστης σημασίας.
Η διευθύντρια των Υπηρεσιών, Τούλα Κούλουμου, ξεκαθαρίζει, ωστόσο, ότι ουδέποτε ενημερώθηκαν για την καταγγελία του θύματος στην Αστυνομία, ότι ο σύζυγός της την είχε απειλήσει με όπλο:
«Ουδέποτε μας πήραν τηλέφωνο από την αστυνομία για να μας ενημερώσουν για την καταγγελία για το όπλο. Ας υποστηρίζουν ότι θέλουν, αλλά δεν γνωρίζαμε για την καταγγελία, μέχρι και μετά από το φόνο...»
Ούτε η κοινωνική λειτουργός επικοινώνησε με την αστυνομία για τα περιστατικά βίας στην οικογένεια, που είχε εξομολογηθεί η άτυχη νεαρή: «Της είπαμε να προβεί σε καταγγελίες για τα υπόλοιπα περιστατικά, αλλά η απάντηση που είχαμε είναι πως δεν θέλει να καταγγείλει τον πατέρα των παιδιών της και ότι θέλει να λυθεί με άλλον τρόπο. Ετσι αρχίσαμε σειρά συναντήσεων.»
Η αστυνομία δεν απαντά για όσα διαδραματίστηκαν πριν από το περιστατικό, ενώ ο Υπουργός Δικαιοσύνης δηλώνει ότι βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο δράστης παρέδωσε το στρατιωτικό του τυφέκιο G3 στην Αστυνομία, και το παρέλαβε ξανά 24 ώρες αργότερα:
«Παράλληλα όμως το γενικότερο θέμα που τίθεται για την παραχώρηση όπλου σε όλους οι οποίοι είναι έφεδροι στην Εθνική Φρουρά, είναι ένα ζήτημα που πρέπει να απασχολήσει το Υπουργείο Αμυνας.»
Η όλη υπόθεση φέρνει εκ νέου στο φως την ένοχη σιωπή που τηρούν όσοι γνωρίζουν περιστατικά άσκησης βίας σε γειτονικά ή άλλα σπίτια, και δεν τα καταγγέλλουν.
Οι αρμόδιοι τονίζουν ότι ακόμη και μία ανώνυμη καταγγελία μπορεί να λύσει τα χέρια τους, προκειμένου να χειριστούν την υπόθεση.
