Ήταν Παρασκευή, 13 Μαΐου, όταν η Ζέτα Αιμιλιανίδου εισήλθε στις εφτά και τριάντα το πρωί στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όταν η ώρα είχε περάσει η Υπουργός έκλεισε την πόρτα του γραφείου της και αναχώρησε για την οικογένεια της.
Εκείνη ημέρα έμελλε να είναι η τελευταία που επισκέφτηκε το Υπουργείο Εργασίας και το γραφείο της το οποίο για εννέα ολόκληρα χρόνια βρισκόταν στον τέταρτο όροφο.
Έγγραφα ασυμπλήρωτα που δεν πρόλαβε να συμπληρώσει ώστε να λυθούν τα προβλήματα των συμπατριωτών της, τα οποία και είχε έγνοια καθώς ήταν το πρώτιστο μέλημα της.
Ένα αναμμένο καντήλι, μια φωτογραφία της ντυμένη στα ροζ και λίγα πολύχρωμα λουλούδια κοσμούν το γραφείο της.
«Ήμαστε πραγματικά πολύ στεναχωρημένοι. Είναι μια πολύ δύσκολη ημέρα για όλους τους υπαλλήλους και τους συνεργάτες της αγαπητής Υπουργού. Ήμασταν μαζί 11 χρόνια από το Υπουργείο Εμπορίου. Οι περισσότεροι που δουλεύουμε εδώ στο Υπουργείο Εργασίας ήμασταν συνεργάτες ανέκαθεν και την αγαπούσαμε σαν τη δεύτερη μας μητέρα, τα λόγια είναι λίγα», δήλωσε ο Λειτουργός Διαχείρισης Επιδομάτων Πρόνοιας, Χρίστος Διομήδους.
Ο πόνος για τους συνεργάτες της απέραντος καθώς δεν θα ξαναδούν τη φίλη τους, την Υπουργό τους, τη Ζέτα Αιμιλιανίδου.
