Ο γιος του Νικόλας και της Ειρήνης, στις 20 Ιουλίου του 1974, όταν ξέσπασε η τουρκική εισβολή, εκτελούσε τη στρατιωτική του θητεία, στην 32 Μοίρα Καταδρομών.
Αφού πολέμησε με τους συμπολεμιστές του σε διάφορες αποστολές, ο ήρωας καταδρομέας βρέθηκε το πρωί της 22ας Ιουλίου, στο ύψωμα Αλωνάγρα στον Πενταδάκτυλο και από εκεί δόθηκαν κατευθύνθηκαν προς στην Άσπρη Μούττη.
Καθοδόν δέχθηκε σφαίρες και στους δύο μηρούς με αποτέλεσμα οι συμπολεμιστές του να τον φέρουν μακριά από τη γραμμή πυρός.
Βρέθηκαν ωστόσο προ του κινδύνου να εγκλωβιστούν στο ύψωμα από τους υπεράριθμους Τούρκους εισβολείς.
Όπως δήλωσε ο Επίτροπος Προεδρίας, Φώτης Φωτίου, «σημειώνεται και η έντονη επιθυμία να απομακρυνθούν άμεσα οι συστρατιώτες του, ένεκα της επικρατούσας κατάστασης. Ακόμη μια πράξη αντάξια του ήθους και του πατριωτισμού του ήρωα καταδρομέα. Ως εκ τούτου, ο Δημήτρης παρέμεινε τραυματισμένος και στους δύο μηρούς, πάνω στο ύψωμα Αλωνάγρα, το οποίο περιήλθε στην κατοχή των τουρκικών στρατευμάτων».
Ο αδελφότεκνος του ήρωα, Δημήτρης Νικολάου ανέφερε πως «έχοντας φάρο και οδηγό, όπως όλοι εμείς οι Μαμμαρίτες τον αγώνα και τη θυσία του τελευταίου ήρωα της ΕΟΚΑ και συγχωριανού μας Σάββα Ροτσίδη διαμόρφωσε χαρακτήρα με έντονα τα στοιχεία της φιλοπατρίας και της εθνικής αγωνιστικότητας».
Ένα πολύ μικρός αριθμός οστών του ήρωα βρέθηκαν κατά τις εκσκαφές στην περιοχή Αλωνάγρα την περίοδο 2010-2012 και ταυτοποιήθηκαν αργότερα με τη μέθοδο του DNA.
Η κηδεία του Δημήτρη Πύρκα τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στο Μάμμαρι.
