Οι 32 συμβιβαστικές τροπολογίες παραπέμπουν σε ένα κείμενο δύο διαφορετικών όψεων, του οποίου από τη μια επικροτεί και από την άλλη επικρίνει την Άγκυρα, πάντα σε φραστικό επίπεδο και χωρίς βεβαίως να «της τραβά το αυτί» και χωρίς να θέτει θέμα ουσιαστικών κυρώσεων. Ακόμη και στο ουκρανικό οι συμβιβαστικές τροπολογίες βλέπουν σύμπλευση της Τουρκίας με το Κίεβο, επικροτούν την Άγκυρα για την καταδίκη της ρωσικής εισβολής και χαιρετίζουν μάλιστα τον μεσολαβητικό της ρόλο. Η μόνη αιχμή και πάλι πολύ ήπια αποτελεί μια έκκληση για υιοθέτηση των κυρώσεων κατά της Τουρκίας.
Στο Κυπριακό υπάρχουν αρκετές υποδείξεις καταγράφεται μεν αποκλιμάκωση της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά υποδεικνύεται προς την Άγκυρα ότι η λύση δύο κρατών είναι απαράδεκτη και καλείται να επανέλθει στο πλαίσιο διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας για επανέναρξη μιας διαδικασίας με σημείο εκκίνησης το Κράν Μοντανά. Υποδείξεις υπάρχουν και για την επιστροφή της περίκλειστης Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της μέσω των Ηνωμένων Εθνών αλλά και για σεβασμό της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου στην ΑΟΖ.
Οι υποδείξεις αυτές έχουν χαρακτήρα απλής επίπληξης αλλά και πάλι απουσιάζει ένας μοχλός πίεσης ο οποίος να είναι σε θέση να πειθαναγκάσει την Τουρκία να υλοποιήσει τις υποχρεώσεις της. Οι συμβιβαστικές τροπολογίες βρίσκονται υπό συζήτηση και αναμένονται προσθαφαιρέσεις μέχρι την έγκριση της Έκθεσης από την Επιτροπή Εξωτερικών της Ευρωβουλής που αναμένεται την ερχόμενη Τετάρτη 11 Μαΐου, η έγκριση από την Ολομέλεια αναμένεται τον Ιούνιο.
