Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, προειδοποιώντας πως από την αλόγιστη χρήση ο πλανήτης άρχισε να στερεύει.
Η ανεξέλεγκτη εκσκαφή στον ποταμό της Σρι Λάνκα, είχε ως αποτέλεσμα να αντιστραφεί η ροή, φέρνοντας στην ενδοχώρα το αλμυρό νερού του Ινδικού Ωκεανού και μαζί με αυτό κροκόδειλους.
Η Σιγκαπούρη, ενώ εισήγε εκατομμύρια τόνους άμμου για την επέκταση της, η Ινδονησία έβλεπε το ένα μετά το άλλο τα νησάκια της να εξαφανίζονται από το χάρτη.
«Βρισκόμαστε τώρα στο σημείο όπου οι ανάγκες και οι προσδοκίες των κοινωνιών μας δεν μπορούν να καλυφθούν χωρίς βελτιωμένη διακυβέρνηση των πόρων άμμου. Ας ενεργήσουμε τώρα. Είναι ακόμα δυνατό να αποφευχθεί μια κρίση της άμμου», σημείωσε η Διευθύντρια Οικονομικού Τμήματος UNPE, Σίλα Αγκαργουαλ Χαν.
Η θαλάσσια άμμος αποτελεί βασικό οικοδομικό υλικό, ενώ είναι απαραίτητη για την παρασκευή οδοντόκρεμας, γυαλιού, οθόνων κινητών, τσιπ υπολογιστών, εμφυτευμάτων στήθους, καλλυντικών, χαρτιού, μπογιάς και πλαστικών.
«Σήμερα εξορύσσονται πάνω από 50 δισεκατομμύρια τόνοι άμμου και αμμοχάλικου ετησίως. Ποσότητα που αναλογεί σε περίπου 17 κιλά ανά άτομο την ημέρα και θα αρκούσε για να χτιστεί γύρω από ολόκληρη τη Γη ένα τείχος ύψους και πλάτους 27 μέτρων.», σημείωσε ο ΟΗΕ.
Η αλόγιστη εξόρυξή μπορεί να οδηγήσει σε διάβρωση του εδάφους, απώλεια της φυσικής προστασίας από έντονα καιρικά φαινόμενα και άνοδο της στάθμης της θάλασσας.
Η Κύπρος και η κρίση της άμμου
Οι ακτές είναι φυσικά και δυναμικά οικοσυστήματα που έχουν την ικανότητα να προστατεύουν την ενδοχώρα από ακραία καιρικά φαινόμενα. Εντούτοις ο ανθρώπινος παράγοντας προκαλεί παράκτια διάβρωση εδώ και αρκετά χρόνια.
«Παρ όλα αυτά συνεχίζουμε να επεμβαίνουμε μέσα στη ζώνη προστασίας της παραλίας, είτε χτίζοντας εστιατόρια, είτε πισίνες, είτε παραλιακούς πεζόδρομους, είτε κάνοντας κυματοθραύστες», σημείωσε η Πολιτική Μηχανικός – Ακτομηχανικός, δρ Ξένια Λοϊζίδου.
Το δεύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Κύπρος είναι η κατάχρηση των λατομικών πόρων. Γι αυτό και η λήψη μέτρων, είναι κρίσιμης σημασίας
