Μιλώντας στους «Πρωταγωνιστές», η Ιωάννα Παλιοσπύρου απάντησε για όλα και προχώρησε σε μία εκ βάθεων εξομολόγηση, για τη ζωή της πριν και μετά την επίθεση με βιτριόλι, που δέχθηκε τον Μάιο του 2020 στην Καλλιθέα.
«Περίμενα στο ασανσέρ για να ανέβω στο γραφείο. Εκείνη είχε κρυφτεί στο υπόγειο. Όλο αυτό έγινε μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου. Το πρώτο πράγμα που λειτούργησε ήταν η όσφρηση μου. Κατάλαβα αμέσως τι έγινε από την απαίσια μυρωδιά. Κάψιμο. Πόνοι. Εκείνη έφυγε τρέχοντας. Δεν την είδα εγώ. Είχε πέσει το υγρό στο μάτι μου και όλα ήταν θολά. Το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν το φαρμακείο που υπάρχει απέναντι. Σκέφτηκα ότι θέλω βοήθεια και θυμήθηκα αυτό. Δεν κοίταξα καθόλου όταν πέρασα τον δρόμο. Δεν έβλεπα. Θα μπορούσε να με είχε χτυπήσει αυτοκίνητο. Μπήκα μέσα στο φαρμακείο και φώναζα πως πονάω, πως θέλω βοήθεια. Τους κινητοποίησαν οι φωνές μου. Ένιωθα να καίγομαι. Έβλεπα στο νιπτήρα να πέφτουν τα μαλλιά μου. Ο λόγος που σώθηκε το μάτι μου ήταν που έριξα αμέσως νερό. Οι γιατροί μου είπαν πως αυτό με έσωσε. Βοήθησε πολύ το ότι με πήγαν γρήγορα στα νοσοκομείο. Ήξερα πως ήταν καυστικό υγρό. Δεν ήξερα πως ήταν βιτριόλι. Ένιωσα ασφάλεια δίπλα στους γιατρούς και κατέρρευσα.
Η επιστροφή στο σημείο μηδέν
«Δεν ήταν εύκολο για εμένα να έρθω ξανά σε αυτό το σημείο. Πέρασα από τον κεντρικό δρόμο μια φορά και με έπιασε ταχυπαλμία. Θα μπορούσε να με είχε σκοτώσει. Αν την ώρα της επίθεσης άνοιγα το στόμα μου θα μπορούσα να το έχω καταπιεί και θα είχε καεί ο οισοφάγος μου. Δεν νομίζω πως θα άλλαζε κάτι μια συγγνώμη. Θα ήθελα να νιώσω πως έχει καταλάβει το κακό που έχει προκαλέσει. Με τη στάση της δεν έδειξε κάτι τέτοιο», είπε μεταξύ άλλων, η Ιωάννα.
Η εμφάνιση χωρίς τη μάσκα
Η Ιωάννα Παλιοσπύρου για πρώτη φορά εμφανίστηκε χωρίς τη μάσκα της, στους «Πρωταγωνιστές» και μιλώντας για τη ζωή της πριν και μετά την επίθεση με το βιτριόλι ανέφερε: «Πολύ πόνο. Πολλά ερωτηματικά. Απελπισία. Απλά προσπαθούσα να κρατηθώ στη ζωή. Είμαι λάτρης της ζωής. Πρώτη φορά είδα τον εαυτό μου στον καθρέφτη λίγες ημέρες πριν βγω από το νοσοκομείο».
Την ίδια ώρα, είπε πως «οι γιατροί και οι ψυχολόγοι με πίεζαν πολλές ημέρες πριν να κάνω αυτό το βήμα. Εγώ δεν ήθελα. Φοβόμουν αυτό που θα αντικρίσω. Δεν είχα δει ούτε καν τα χέρια μου. Το απέφευγα. Προσπαθούσα να κερδίσω χρόνο. Όμως έφτασε η ώρα. Ήθελα να έχω δίπλα μου τη γιατρό μου. Θυμάμαι πως στο νοσοκομείο στην τουαλέτα υπήρχε καθρέφτης αλλά ήταν καλυμμένος. Είχα την επιλογή να το κάνω αλλά δεν το έκανα ποτέ».
