Ζήτημα που θεωρείται μείζον καθώς η πίεση εντείνεται τα τελευταία 24ωρα, ενόψει της παρουσίας του Αμερικανού Προέδρου, Τζο Μπάιντεν στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης την προσεχή Πέμπτη και Παρασκευή στις Βρυξέλλες.
Ήδη αρκετά κράτη-μέλη και ειδικά του πρώην Ανατολικού μπλοκ τάσσονται υπέρ του εμπάργκο στη ρωσική ενέργεια, αδιαφορώντας για την ακόμα μεγαλύτερη εκτόξευση των τιμών που εκτιμάται ότι θα φέρει μια τέτοια εξέλιξη.
Μια πρώτη «γεύση» των τάσεων που καταγράφεται, έδωσε ο Λιθουανός Υπουργός Εξωτερικών, ο οποίος ανέφερε ότι υπάρχουν πολλές ομοιότητες μεταξύ «Ναζισμού και Πουτινισμού» σύμφωνα με τα λεγόμενα του, σημειώνοντας ότι θα πρέπει να συζητηθεί το θέμα του εμπάργκο στη ρωσική ενέργεια.
Με τη ρήση αυτή συμφωνεί και η Πολωνία, που προτείνει εμπορικό αποκλεισμό της Ρωσίας, με τους Ανατολικοευρωπαίους δείχνει να συμπλέει τώρα και η Ιρλανδία, ενώ ο Ζοζέπ Μπορέλ δηλώνει ότι το θέμα είναι ανοικτό. Η Γαλλία βρίσκεται ένα βήμα πιο πίσω, και να εκφράζει ετοιμότητα να προχωρήσει με το εμπάργκο, αν η κατάσταση στην Ουκρανία επιδεινωθεί.
Αντίθετα, η Γερμανία επί του παρόντος λέει «όχι», καθώς είναι εξαρτημένη από το ρωσικό Φυσικό Αέριο. Δεν είναι τυχαίο ότι για να εξισορροπήσει την εικόνα, η Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας εξήγγειλε την παραχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση ακόμη 1 δις. ευρώ για την ουκρανική άμυνα, σε όπλα και εξοπλιστικά συστήματα.
Σημειώνεται ότι και η Βουλγαρία λέει «όχι» στο εμπάργκο, σημειώνοντας ότι η ίδια είναι απολύτως εξαρτημένη, και αν ληφθεί μια τέτοια απόφαση, θα ζητήσει να εξαιρεθεί.
Αξίζει να αναφερθεί ότι υπάρχουν και άλλα μέτρα στο τραπέζι, περιλαμβανομένης και της αύξησης του αριθμού των προσώπων που έχουν υποστεί νομικές κυρώσεις.
Μαζί με τους υπουργούς Εξωτερικών συνέρχονται από το απόγευμα και οι υπουργοί Άμυνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να υιοθετήσουν την Στρατηγική Πυξίδα, η οποία αναφέρεται στις εχθρικές ενέργειες της Ρωσίας, αλλά όχι και σε αυτές της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Θετικό στοιχείο της Στρατηγικής Πυξίδας, η ενεργοποίηση του Άρθρου 42, Παράγραφος 7 της Συνθήκης, για στήριξη των κρατών-μελών που δέχονται επίθεση από τρίτες χώρες. Πρόκειται για τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας.
