Σε χαιρετισμό της στο Γυμνάσιο Πετράκη Κυπριανού στη Λάρνακα όπου κατέθεσε στεφάνι στο τρισάγιο του ήρωα που τελέστηκε, η κα. Δημητρίου απευθυνόμενη στους μαθητές και μαθήτριες είπε μεταξύ άλλων πως το σχολείο τους «κουβαλάει ένα βαρύ όνομα, το όνομα του αγοριού που μαζί με τόσους άλλους ήρωες, μάς έχουν αφήσει τεράστια παρακαταθήκη».
Αφού εξέφρασε «περηφάνεια και πραγματικά δέος μπροστά στο μεγαλείο ψυχής» του Πετράκη Κυπριακού, ανέφερε πως ταυτόχρονα νοιώθει «βαθιά θλίψη και πόνο γιατί εδώ και σαράντα οκτώ χρόνια ζούμε δίπλα σε συρματοπλέγματα και κατοχικά στρατεύματα. Η Τουρκία συνεχίζει να ξύνει τις ανοικτές μας πληγές με την αδιάλλακτη και προκλητική της στάση».
Είναι χρέος μας συνέχισε «να μην αφήσουμε τη θυσία τόσων μαρτύρων να πάει χαμένη. Είναι χρέος μας να συνεχίσουμε με αξιοσύνη τον αγώνα για την επανένωση της Κύπρου μας, ευθυγραμμισμένοι με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες, μέχρι την τελική δικαίωση και μέχρι να αναπνεύσει ο λαός μας τον αέρα της ελευθερίας».
Όπως είπε η Πρόεδρος της Βουλής «είναι επίσης χρέος μας να μένουμε πιστοί στους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Γνωρίζουμε πολύ καλά την οδύνη του πολέμου» είπε και πρόσθεσε πως «αυτή τη στιγμή παρακολουθούμε εδώ και τρεις βδομάδες εκατομμύρια παιδιά, μικρά, νεογέννητα να πληρώνουν το τίμημα, να βιώνουν τη φρίκη, να παίρνουν μόνα τον δρόμο της προσφυγιάς και του ξεριζωμού και παιδιά με όπλα να υπερασπίζονται την πατρίδα τους».
Στον χαιρετισμό της η Αννίτα Δημητρίου αναφέρθηκε στη «στρατιωτική επίθεση που εξαπέλυσε η Ρωσία εναντίον της Ουκρανίας» η οποία όπως είπε «ξύπνησε τον εφιάλτη για όλη την ανθρωπότητα, για τον πλανήτη ολόκληρο. Στεκόμαστε πλάι στον σκληρά δοκιμαζόμενο λαό της Ουκρανίας και τον στηρίζουμε έμπρακτα με κάθε δυνατό μέσο. Ο καθένας και η καθεμιά με τον τρόπο μας αλλά και συλλογικά ως κοινωνία, αφού κάθε παιδί είναι παιδί μας».
Κάθε παιδί, συνέχισε «έχει δικαίωμα να ζει σ’ ένα ασφαλές, ειρηνικό περιβάλλον κοντά στους δικούς του ανθρώπους. Το όραμα της ειρήνης και της ελευθερίας δεν πρέπει να σβήσει ποτέ, είναι βαθιά ριζωμένο μέσα μας, αποτυπωμένο στο DNA μας, γιατί ακριβώς οι ήρωες και οι ηρωίδες βρίσκονται μέσα μας, όπως τον Πετράκη Κυπριανού, που έφυγε με το χαμόγελο στα χείλη χωρίς να λογαριάσει τον θάνατο».
Αναφερόμενη στον Πετράκη Κυπριανού, η Πρόεδρος της Βουλής είπε πως «δε φοβήθηκε ούτε να ζήσει ούτε να πεθάνει», σημείωσε ότι «ο πόθος του για την ελευθερία τον οδήγησε γρήγορα στους κόλπους της ΕΟΚΑ» και αναφέρθηκε στην πλούσια όπως τη χαρακτήρισε δράση του, που είχε ως αποκορύφωμα, πριν ακόμα κλείσει τα 18 του χρόνια «να αφήσει στις 21 Μαρτίου 1957 την τελευταία του πνοή για το όραμα της ελευθερίας, της αυτοδιάθεσης και της ένωσης».
«Ξύνει πληγές η Τουρκία»
«Η Τουρκία συνεχίζει να ξύνει τις ανοικτές πληγές της Κύπρου με την αδιάλλακτη πολιτική της στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου και στην κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη», δήλωσε χαρακτηριστικά η Πρόεδρος της Βουλής Αννίτα Δημητρίου.
Στη συνέχεια εξέφρασε περηφάνια γιατί είναι «Κύπρια, αλλά και γιατί η γενέτειρα του ήρωα Πετράκη Κυπριανού είναι και δική μου γενέτειρα».
Νοιώθω όμως συνέχισε "και βαθιά θλίψη και ντροπή, γιατί σαράντα οκτώ χρόνια μετά τη θυσία του άξιου τέκνου της πατρίδας και τόσων άλλων αγωνιστών, ζούμε δίπλα σε συρματοπλέγματα και κατοχικά στρατεύματα. Οι μνήμες του πραξικοπήματος και της βάρβαρης τουρκικής εισβολής οδυνηρές, ενώ η Τουρκία συνεχίζει να ξύνει τις ανοικτές πληγές μας με την αδιάλλακτη και προκλητική της στάση στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου και στην κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη».
Πρόσθεσε ότι "χρέος όλων μας είναι να μην αφήσουμε τη θυσία τόσων μαρτύρων να πάει χαμένη. Χρέος μας είναι η συνέχιση του αγώνα για απελευθέρωση και επανένωση της πολύπαθης πατρίδας μας, ευθυγραμμισμένοι πάντοτε με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες, μέχρι την τελική δικαίωση του κυπριακού λαού».
Στον χαιρετισμό της η Αννίτα Δημητρίου είπε πως «δεν μπορούμε παρά να φέρουμε στο μυαλό μας τον ουκρανικό λαό. Η στρατιωτική επίθεση που εξαπέλυσε η Ρωσία εναντίον της Ουκρανίας ξύπνησε τον εφιάλτη μιας εκτεταμένης πολεμικής σύρραξης τόσο για τη γηραιά ήπειρο όσο και για τον πλανήτη ολόκληρο».
Ως κυπριακό Κοινοβούλιο, συνέχισε «σεβόμενοι τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, δηλώνουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στον σκληρά δοκιμαζόμενο λαό της Ουκρανίας».
Αναφερόμενη στον Πετράκη Κυπριανού, η κα. Δημητρίου είπε πως αποτίουμε «φόρο τιμής σε ένα αγόρι που κατάφερε να περάσει στο πάνθεο των αθανάτων, σε ένα παιδί που δε φοβήθηκε ούτε να ζήσει ούτε να πεθάνει. Πλούσια η δράση του Λαρνακιώτη συμπατριώτη μας στη σύντομη ζωή του, ηρωικός και ο θάνατός του αφού άφησε την τελευταία του πνοή για το όραμα της ελευθερίας, της αυτοδιάθεσης και της ένωσης» λίγο πριν κλείσει τα 18 του χρόνια την 21η Μαρτίου 1957.
Σημείωσε ακόμα ότι «δεκαοκτώ μέρες μετά τον θάνατο του Γρηγόρη Αυξεντίου, ο Πετράκης Κυπριανού έγινε ο πρώτος αντάρτης της ΕΟΚΑ που μετουσίωσε σε πράξη το πνεύμα της θυσίας του Αυξεντίου. Δεν είχε προλάβει να γιορτάσει τα δέκατα όγδοα γενέθλιά του, όμως η ωριμότητά του και η προσήλωσή του σε ιδανικά και αξίες συγκέντρωναν τη σοφία αιώνων».
