Με αυτά τα δραματικά λόγια περιγράφει την κατάσταση στην Ουκρανία ο Όλεγκ ο οποίος ζει και εργάζεται τα τελευταία 25 χρόνια στην Αθήνα. Η επέλαση του ρωσικού στρατού στο ουκρανικό έδαφος ωστόσο δεν μπορούσε να το κρατήσει μακριά από την πατρίδα του, επιστρέφοντας μαζί με την γυναίκα τους πίσω την Ουκρανία.
«Δεν θα μπορέσω να κοιτάω στον καθρέφτη το πρόσωπο μου όταν θα φύγω από εδώ και να αφήσω τους ανθρώπους που υποφέρουν, πραγματικά δεν είμαι αρουραίος που φεύγει από πλοίο που βυθίζεται», τονίζει μάλιστα με νόημα.
Ο Όλεγκ και η γυναίκα του Οξάνα μένουν αυτή τη στιγμή στο Λβίβ, αρκετά μακριά από τα πολεμικά μέτωπα, έχουν ωστόσο αρκετούς γνωστούς και φίλους οι οποίοι βιώνουν από κοντά την φρίκη του πολέμου.
Όπως αναφέρει ο Όλεγκ, «βομβαρδίζουν δεν έχουν σπίτια. Στο Χάρκοβο κάποιοι φίλοι μας είναι κάτω στα υπόγειο και δεν μπορούν αν φύγουν. Πολλές φορές σκοτώνουνε τον άμαχο κόσμο που προσπαθεί να φύγει».
Η σύζυγος του Οξάνα αναφέρει ότι «σε κάποιες περιοχές δεν έχει ρεύμα δεν έχει νερό. Όλος ο κόσμος που έρχεται από εκεί που έχουν βομβαρδίσει τα σπίτια τους από Χάρκοβο από Μαριούπολη έρχονται στην πόλη μας και τους βοηθάμε εδώ».
Το Λβιβ το οποίο απέχει μόλις 60 χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Πολωνία θεωρείται μια από τις ασφαλείς πόλεις αυτή την στιγμή την Ουκρανία, αποτελώντας το σημείο όπου καταλήγει όλη η ανθρωπιστική βοήθεια η οποία αποστέλλεται από όλο τον κόσμο.
Σύμφωνα με την Οξάνα Μπομπόσκο, «όλη βοήθεια που έρχεται και από Πολωνία και από άλλες χώρες Νορβηγία και από Ελλάδα και από εσάς, έρχονται προς δική μας πόλη και μετά μοιράζονται».
Όπως μας δήλωσαν ο Όλεγκ και η Οξάνα θα παραμείνουν στην χώρα τους βοηθώντας εθελοντικά για όσο ακόμα χρειαστεί. Έκκληση και των δυο προς όλο τον κόσμο να βοηθήσουν με οποιοδήποτε τρόπο μπορούν την Ουκρανία για να μπορέσει να ανταπεξέλθει σε αυτό τον πόλεμο.
