Ο πατέρας βάζει την κόρη του στο λεωφορείο για να πάει στον πόλεμο. Την κρατά σφιχτά στην αγκαλιά του και κλαίει. Της κρατά επίσης συνέχεια τα χέρια σφιχτά και δεν θέλει να την αφήσει, αλλά δεν έχει επιλογή.
Ο πατέρας δεν ξέρει αν θα ξαναδεί το παιδί του. Δεν ξέρει αν θα μπορέσει να το αγκαλιάσει ξανά. Το κοριτσάκι γέρνει στην αγκαλιά του πατέρα της και κλαίει, επίσης.
Η μητέρα του παιδιού παρηγορεί τον σύντροφό της.
Και οι τρεις γίνονται ένα: μια αγκαλιά, μια γροθιά με μία μόνο σκέψη. Να μπορέσουν να επιβιώσουν από τον πόλεμο στην Ουκρανία και να βγουν ζωντανοί.
