Ο Γιώργος Γεννηματάς έφυγε από τη ζωή τον Απρίλιο του 1994, χτυπημένος από τον καρκίνο, σε ηλικία μόλις 55 ετών. Επτά μήνες νωρίτερα είχε χάσει τη μάχη με την ίδια νόσο η σύζυγός του και μητέρα της Φώφης και της Μαίρης, Κάκια Βέργου, σε ηλικία 54 ετών.
Δύο χρόνια πριν, το 1992, ο Γιώργος Γεννηματάς είχε ανακοινώσε ότι πάσχει από καρκίνο. Τον Απρίλιο του 1992 υποβλήθηκε σε εγχείρηση στη Νέα Υόρκη, το ίδιο διάστημα που η σύζυγός του υποβάλλονταν σε θεραπευτική αγωγή για την ίδια ασθένεια.
«Σε θυμάμαι να λες, στη διαδρομή από το δωμάτιο στο χειρουργείο το 1992, εκείνες τις δύσκολες ώρες, κάνοντας τον απολογισμό μιας ολόκληρης ζωής, ότι αποφάσισες αν επιζούσες, να δυναμώσεις τη μάχη της ανθρωπιάς» είχε δηλώσει η Φώφη Γεννηματά πριν σχεδόν έξι μήνες, αναφερόμενη στη συμπλήρωση 27 χρόνων από τον θάνατο του πατέρα της. «Αυτή είναι και η δική μας μάχη σήμερα», είχε τονίσει.
Η ίδια έδωσε την πρώτη προσωπική της μάχη με τον καρκίνο 14 χρόνια μετά τον θάνατο των γονέων της, το 2008, όταν χρειάστηκε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση λόγω καρκίνου του μαστού. Όπως η ίδια είχε εξομολογηθεί, διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού σε ηλικία 44 ετών, όταν η μικρή της κόρη ήταν μόλις δύο ετών. «Είναι εξαιρετικά δύσκολο να σκέφτεσαι ότι τα παιδιά σου μπορεί να μεγαλώσουν χωρίς εσένα, να σκέφτεσαι ότι μπορεί η μικρή σου να μην σε θυμάται καν πώς είσαι, να μην θυμάται τη φωνή σου, να μην θυμάται τη μορφή σου, να μη γνωρίσει το χάδι σου», είχε δηλώσει για εκείνη την περίοδο της ζωής της.
Οι αναφορές της στον πατέρα της
Στις 30 Ιουνίου του 2019, την ημέρα των 80ων γενεθλίων του πατέρα της, η Φώφη Γεννηματά έκανε μια συγκινητική ανάρτησή της στα social media, ενθυμούμενη τις μοναδικές στιγμές που έζησαν στις εκλογές του 1993, στην πλατεία Ελευθερίας, στο Ηράκλειο.
Ο Γιώργος Γεννηματάς πάλεψε με τον καρκίνο δύο χρόνια και η Κάκια Βέργου δέκα.
«Παλεύαμε μέχρι την τελευταία στιγμή. Με επτά μήνες διαφορά έφυγαν οι γονείς μου από τη ζωή. Πρώτα η μητέρα μου και μετά ο πατέρας μου. Μόνο αυτό μπορούσε να συμβεί με αυτούς τους ανθρώπους. Ήταν μαζί από 13 χρόνων. Μια ζωή μαζί», είχε πει σε συνέντευξη της η Φώφη Γεννηματά.
«Το 1984, όταν αρρώστησε η μητέρα μου, πολύ δύσκολα μπορούσε να πει κανείς τη λέξη καρκίνος. Είχε καρκίνο στο μαστό. Ήταν ένα στίγμα για όλη την οικογένεια. Ένας από τους λόγους που επέλεξα να μιλήσω στη συνέχεια εγώ ήταν γιατί έπρεπε αυτό το πράγμα να το σπάσουμε. Δεν τελειώνει η ζωή. Δεν σταματάς να είσαι γυναίκα και πρέπει να συνεχίσεις να ζεις».
Η ίδια συνέχισε: «Δεν νιώσαμε ποτέ στο σπίτι ότι είχαμε έναν άρρωστο άνθρωπο. Η μητέρα μου είχε μια δίψα για τη ζωή που μας τη μετέδωσε. Χόρευε μέχρι την τελευταία στιγμή ακόμα και όταν της ήταν πολύ δύσκολο. Κανένας όμως δεν καταλάβαινε πόσο δύσκολο της ήταν. Όλα αυτά είναι πράγματα που εμένα με έχουν στιγματίσει. Ήταν εξαιρετικά δύσκολο αυτό που βιώσαμε. Ειδικά για εμένα γιατί δεν είχα αποκτήσει τα δικά μου παιδιά. Βυθίζεσαι. Είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσεις τον θάνατο και την οργή που φέρνει για την απώλεια».
Στις 25 Απριλίου του 2014, 20 χρόνια μετά το θάνατο του Γιώργου Γεννηματά, με ένα συγκινητικό σημείωμα η Φώφη Γεννηματά αναφέρθηκε στον πατέρα της και αναδημοσίευσε για πρώτη φορά σε ηλεκτρονική μορφή το βιβλίο που είχε εκδοθεί λίγο μετά τον θάνατό του, με κείμενα και φωτογραφίες από τον βίο του σπουδαίου αυτού πολιτικού.
«Σκέψεις και συναισθήματα πλημμυρίζουν την καρδιά και το μυαλό. Αγάπη, πόνος, νοσταλγία, αναμνήσεις, εικόνες, θαυμασμός, πίστη, έμπνευση, σεβασμός…» γράφει στην αρχή του σημειώματός της η Φώφη Γεννηματά και συνεχίζει:
«Δεν χωρούν σε λίγες λέξεις όσα νοιώθω. Για τον πατέρα που δεν έχω πλάι μου. Για τον παππού που τα εγγόνια του δεν γνώρισαν το χάδι του.
Για τον άνθρωπο που δεν πρόλαβε να ζήσει όσα άξιζε. Όμως πρόλαβε να μας δώσει τόση αγάπη που μας συντροφεύει και μένα και τη Μαίρη και μας δίδαξαν μαζί με την Κάκια του, την αγαπημένη μας μητέρα, μια στάση ζωής που μας βοήθησε να σταθούμε όρθιες στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε με ελπίδα και αισιοδοξία. Δεν χωρούν σε λίγες γραμμές όσα έζησα δίπλα του, όσα έζησαν και σχεδίασαν κοντά του οι συνεργάτες και οι φίλοι του, όσα πίστεψαν και οραματίστηκαν μαζί του οι πολίτες όλης της Ελλάδας. Αναζητούμε όλοι αυτά που μας ενώνουν και κρατούν ζωντανή μέσα μας τη μνήμη του».
Η περιπέτεια με τον καρκίνο
Μιλώντας για την περιπέτειά της προέτασσε πάντα τη σημασία της πρόληψης στην αντιμετώπιση του καρκίνου:
«Χρειάζεται η πρόληψη, η ενημέρωση και, αν σου συμβεί, να δώσεις τον αγώνα».
«Αυτό που με δίδαξε είναι ότι η ζωή είναι ωραία. Έμαθα να μη χάνω στιγμές. Να απολαμβάνω το σήμερα. Να βλέπω τη θετική πλευρά των πραγμάτων. Να προσβλέπω στο αύριο», έλεγε τότε.
Την περασμένη εβδομάδαμ η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ εισήχθη στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» με συμπτώματα ατελούς ειλεού. Ωστόσο, μετά από εκτενείς εξετάσεις, διαπιστώθηκε ότι η κατάσταση οφείλεται σε υποτροπή της βασικής της νόσου.
Πηγή:cnn.gr
