Με την απόφαση αυτή, ωστόσο, ο πατέρας της μικρής κατάφερε μόνο να αποφύγει την ποινική τιμωρία.
Με τον πρόεδρο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου να δηλώνει πως «είναι έκπληξη η απόφαση του νορβηγικού Δικαστηρίου γιατί προηγήθηκαν πάμπολες προηγούμενες άλλες αποφάσεις των νορβηγικών Δικαστηρίων και των κυπριακών Δικαστηρίων προς την αντίθεση κατεύθυνση».
Ο δικηγόρος της μητέρας, Λάρης Βραχίμης τόνισε ότι «η απόφαση του Δικαστηρίου αποτελεί προσβολή για το σύστημα της ποινικής δικαιοσύνης στη Νορβηγία. Τα θέματα τα οποία ηγέρθηκαν σε αυτή την υπόθεση έχουν εξεταστεί και αποφασιστεί επτά φορές από άλλα Δικαστήρια στην Νορβηγία. Όλοι οι εξωφρενικοί ισχυρισμοί που παρουσίασε ο πατέρας στο ποινικό Δικαστήριο εξετάστηκαν λεπτομερώς και από τα νορβηγικά και από τα κυπριακά Δικαστήρια και απορρίφθηκαν».
Σύμφωνα, μάλιστα, με τον δικηγόρο της μητέρας, και Πρόεδρο της Επιτροπής Οικογενειακού Δικαίου του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου, Λάρη Βραχίμη, η μητέρα, σε αυτή τη διαδικασία, όχι μόνο ήταν απλή μάρτυρας αλλά ούτε καν κλήθηκε να καταθέσει.
Όπως ανέφερε ο κ. Βραχίμης, «η μητέρα στην υπόθεση αυτή ήταν απλά μάρτυρας και δεν είχε τον έλεγχο της διαδικασίας όπως είχε σε όλες τις άλλες υποθέσεις που έγιναν στη Νορβηγία τις οποίες κέρδισε. Μετά που ο πατέρας προέβαλε τους ισχυρισμούς του, ο Εισαγγελέας αποφάσισε να διακόψει τη διαδικασία και να μην προσκομιστεί η μαρτυρία που κατέρριπτε τους ισχυρισμούς αυτούς με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να αποδεχτεί ότι είπε ο πατέρας».
Μεταξύ των εξωφρενικών, σύμφωνα με τον κύριο Βραχίμη, σημείων που αποδέχτηκε το δικαστήριο ως αληθή, είναι το ότι αναγνώρισε τη μητέρα ως μόνιμη κάτοικο Νορβηγίας την ώρα που είναι μόνιμη κάτοικος Κύπρου.
