Ο Στέλιος γεννήθηκε στη Μακράσυκα στις 6 Φεβρουαρίου 1952. Στις 20 Ιουλίου 1974 και τη γενική επιστράτευση κατατάγηκε έφεδρος στο 336 Τάγμα Πεζικού, η έδρα του οποίου βρισκόταν στο Πραστειό Αμμοχώστου. Μετά από οδηγίες που έλαβαν μετακινήθηκαν στην Λευκωσία όπου από τις 23 Ιουλίου τέθηκαν υπό τη διοίκηση του 211 Τάγματος Πεζικού, με ζώνη ευθύνης την περιοχή Αγίου Δομετίου μέχρι το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ.
Τα ίχνη του Στέλιου χάθηκαν στις 16 Αυγούστου προσπαθώντας να βοηθήσει άλλους στρατιώτες να απομακρυνθούν καθώς τα τουρκικά στρατεύματα πλησίασαν σε απόσταση αναπνοής το φυλάκιο που επάνδρωναν.
Όπως δήλωσε ο Επίτροπος Προεδρίας, Φώτης Φωτίου, «στον Στέλιο, όπως και σε όλους τους συμπατριώτες και αδελφούς μας που έγραψαν με ανεξίτηλα γράμματα το όνομά τους στο Πάνθεον των Ηρώων μας, έχουμε απέναντί τους το χρέος να μην αφήσουμε να ξεχαστεί ποτέ η θυσία τους και προπάντων να μην παύσουμε ποτέ να αγωνιζόμαστε για όσα οι ίδιοι προσφέρθηκαν με ηρωισμό και αυτοθυσία».
Τα οστά του εντοπίστηκαν σε ομαδικό τάφο μαζί με άλλους δύο συμπολεμιστές του σε περιοχή του Αγίου Δομετίου στα πλαίσια του προγράμματος εκταφών και αναγνώρισης λειψάνων της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων Κύπρου.
Η Έλενα Παναγιώτου, εκ μέρους της οικογένειας του ήρωας ανέφερε ότι «γύρισες αλλά όχι όπως το ονειρευόταν οι μάνα , ο πατέρας , τα αδέρφια σου γύρισες ήρωας αθάνατος αλησμόνητος».
Η κηδεία του ήρωα τελέστηκε στις 10:00 το πρωί από τον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονα στο Μενεού στην απουσία των γονιών του, οι οποίοι απεβίωσαν με τον καημό του αγνοούμενου γιου τους.
