Η πύρινη λαίλαπα έδωσε στην κυριολεξία σάρκα και οστά στην φράση «κρανίου τόπος», αφού στο πέρασμα της άφησε μόνο καταστροφή, στάχτες και αποκαΐδια, και διέλυσε τους κόπους και τα όνειρα μιας ολόκληρης ζωής.
Ο κ. Στέλιος Ιωάννου, κάτοικος Οράς δήλωσε στην κάμερα του ΑΝΤ1 « δεν έμεινε τίποτε, στον τόπο είναι όλα μαύρα. Όσα και να δώσουν του κόσμου. Ένας νέος που ασχολείται με τα κτήματα του δεν μπορεί πλέον να ζήσει. 10 χρόνια, ούτε θα μπορέσουμε να τα φέρουμε εκεί που ήταν τα κτήματα μας».
Τυχερός μέσα στην ατυχία του φάνηκε ο κύριος Ερωτόκριτος, ο οποίος διατηρεί εξοχική κατοικία στην κοινότητα Ορά, αφού οι φλόγες κυριολεκτικά αγκάλιασαν το σπίτι του.
«Η πόρτα ήταν ξύλινη, ήταν όλη μαζί με τα δέντρα, με τα όλα τους εδώ, ευτυχώς όμως έμεινε μόνο εδώ δεν μπήκε μέσα στο σπίτι. Ελπίζουμε να μας βοηθήσουν όλους, διότι ήταν αρκετά τα λεφτά που δώσαμε» σημείωσε χαρακτηριστικά.
Χωρίς στέγη έμειναν τρεις οικογένειες στην Ορά, καθώς τα σπίτια τους παραδόθηκαν στις φλόγες, μαζί με όλα τα υπάρχοντά τους, αφού στην προσπάθειά τους να σώσουν τη ζωή τους, άφησαν τα πάντα πίσω τους και εκκένωσαν το χωριό.
Ο κοινοτάρχης Οράς, Άριστος Μιλτιάδους δήλωσε ότι « 22 εξοχικά και τρεις μόνιμους κάτοικους τα σπίθκια τους. Ο πρώτος που εκάηκε ήταν το σπίτι του αδερφού μου, εντάξει εβολευτήκαν ούλλοι. Όλοι όσοι εκρούσαν τα σπίθκια τους είχαν ένα τόπο να πάσιν, σε συγγενικά, σε αδέρφια, άνθρωποι που είχαν εξοχικά που εν εκρούσαν είπαν μας να μας δώκουν τα κλειθκιά να φιλοξενηθεί ο κόσμος».
Στις πληγείσες κοινότητες της ορεινής Λάρνακας βρέθηκαν ήδη από χθες συνεργεία από την Επαρχιακή Διοίκηση για καταγραφή των ζημιών, ενώ Αρχή Ηλεκτρισμού και Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων κάνουν υπερπροσπάθειες για αποκατάσταση της παροχής νερού και ηλεκτρισμού αντίστοιχα.
Από την πρώτη στιγμή, χάρη και στην αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια των ανθρώπων, η Πολιτική Άμυνα έστησε στην Ορά ένα πρόχειρο κέντρο παροχής βοήθειας για τους πληγέντες, αλλά και για τους εργαζόμενους και εθελοντές στην πρώτη γραμμή.
Με τη Λειτουργό της Πολιτικής Άμυνας Χρυσταλλένη Ιωάννου να δηλώνει «φέρνουν μας τρόφιμα, είδη πρώτης ανάγκης, ότι χρειαζόμαστε, γίνεται συντονιστικό κέντρο κάτω στη Σκαρίνου και πάμε εμείς παραλαμβάνουμε τα, φέρνουμε τα εδώ και διοχετεύουμε τα».
Σχεδόν ολική καταστροφή υπέστη ο φυσικός πλούτος της περιοχής. Στην κοινότητα Μελίνη, οι βουνοπλαγιές ήταν μέχρι και το απόγευμα του Σαββάτου καταπράσινες, ενώ σήμερα η θέα και μόνο στο κατάμαυρο σκηνικό προκαλεί θλίψη. Όπως θα συνεχίζει να προκαλεί για πολλά χρόνια ακόμα, ειδικότερα σε αυτούς που μεγάλωσαν ανάμεσα σε αυτούς τους λόφους. Στη θέα της πυρκαγιάς η μοναδική σκέψη των κατοίκων ήταν να σώσουν τις ζωές τους.
Κάτοικος της Μελίνης αναφέρει πως «είδα την 5 χιλιόμετρα στο βάθος τζιαι σε μισή ώρα ήρτε τζιαι εκάλυψε τα πάντα. Έμπηκα μες το αυτοκίνητο τζιαι έφυα όπως ήμουν με τα ρούχα, με τες παντόφλες, το κοντό το παντελόνι, να γλυτώσω».
Μέχρι και το μεσημέρι σήμερα η φωτιά συνέχιζε να σιγοκαίει σε αρκετά σημεία, σε κάποια μάλιστα υπήρχαν και κτηνοτροφικά απόβλητα.
Οι φλόγες έζωσαν και περικύκλωσαν την κοινότητα Αγιοι Βαβατσινιάς, αφού η πυρκαγιά ερχόταν από όλες τις κατευθύνσεις. Πολλοί κάτοικοι, έντρομοι πήραν ότι προλάβαιναν και εκκένωσαν το χωριό. Οσοι έμειναν ακολουθούσαν τις συμβουλές του κοινοτάρχη που τους παρότρυνε να μείνουν στο σπίτι και να περιμένουν οδηγίες.
Με τον Κοινοτάρχη, Αντώνη Παντελίδη να δηλώνει «εμείς βλέποντας την ένταση της φωτιάς, ειδοποιήσαμε τους κατοίκους της κοινότητας, να είμαστε έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να την εκκενώσουμε. Ηδη τους ειδοποίησα να κλείσουν πόρτες παράθυρα και εξώφυλλα.(1.41) Γύρω γύρω από την κοινότητα σε ακτίνα 400-500 μέτρα εκρούσαν όλα, δεν έμεινε τίποτε».
Όσοι κάτοικοι παρέμειναν στο χωριό, μαζί και με τη βοήθεια εθελοντών, πήραν την πρωτοβουλία και ανάλαβαν να σώσουν την κοινότητα και να προλάβουν τα χειρότερα πριν οι φλόγες επεκταθούν στα σπίτια τους.
