Ένα παιδί με φόντο την καταστροφή. Μια συγκλονιστική φωτογραφία, λίγο πριν από την εκκένωση του χωριού, χθες με τη δύση του ήλιου.
Το οδοιπορικό μας στην Ορά, αφού ανέτειλε ο ήλιος και άνοιξαν οι δρόμοι, μαχαίρι στην καρδιά. Ένα απέραντο γκριζόμαυρο τοπίο, εκεί όπου μέχρι χθες έστεκαν περήφανα αιωνόβια δέντρα.
Αποκαρδιωτική η εικόνα, αποπνικτική η ατμόσφαιρα, η γη ακόμη καπνίζει.
«Η αξία τούτου του τόπου εν τω πράσινο, εν τζαι έσιει τίποτε άλλο», δήλωσε εμφανώς αναστατωμένος πολίτης στην κάμερα του ΑΝΤ1.
Οι κάτοικοι χθες πάλεψαν, με ότι είχαν, για να σώσουν το χωριό και το βιος τους.
Κρανίου τόπος. 25 οικίες υπολογίζεται ότι υπέστησαν ζημιές, κάποιες κάηκαν ολοσχερώς.
Αυτό το σπίτι, με θέα ολόκληρο το χωριό, δεν υπάρχει πια. Στέκουν μόνο τα θεμέλια, απλά για να θυμίζουν όσα χάθηκαν εν μια νυχτί.
Η κοινότητα των 150 περίπου κατοίκων, κλαίει και μαραζώνει. Στην πλειονότητά τους ηλικιωμένοι, που νιώθουν ένα με τον τόπο τους. Κάθε σπιθαμή γης καμένης, μια πληγή ανοιχτή για αυτούς.
Ολοκληρωτική η καταστροφή και του ελαιοτριβείου του χωριού. Μιας επιχείρησης με δεκαετίες ζωής, που εκσυγχρονίστηκε πρόσφατα. Στάχτες και αποκαίδια. Δεν έμεινε τίποτα.
Κάποιοι άλλοι δεν μπορούν να πιστέψουν την τύχη τους, γιατί η φωτιά έσβησε κυριολεκτικά πριν περάσει την πόρτα τους.
Για τα παιδιά, εφιάλτης. Έστω κι αν δεν έζησαν την πύρινη κόλαση χθες.
«Λυπήθηκα γιατί ένεν τόσο όμορφο όπως ήταν παλιά», λέει ένα μικρό αγόρι στην κάμερα του ΑΝΤ1.
Μέσα από την τραγωδία, τον πόνο, την θλίψη, ξεπηδούν ωστόσο νέοι παιδικοί ήρωες. Μια ελπίδα για το μέλλον.
«Θέλω να γίνω πυροσβέστης», ανέφερε χαρακτηριστικά ένα παιδάκι.
