Εικόνες γροθιά στο στομάχι. Ο γυάλινος θάλαμος ασφυκτικά γεμάτος. Ο αγώνας για τη ζωή, αδιάκοπος. Από τους ασθενείς, αλλά και τους φύλακες άγγελους τους. Τους γιατρούς και τους νοσηλευτές.
Με τον φωτογραφικό της φακό η φωτορεπόρτερ του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων, Κάτια Χριστοδούλου, αποτυπώνει την σκληρή πραγματικότητα από τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας.
Ένα χρόνο πριν ήταν και πάλι εκεί.
«Ήθελα να επιστρέψω για να δω ξανά με τα μάτια μου τι συμβαίνει, ΣΟΚ πραγματικό και αυτή την φορά, όπως και την πρώτη αλλά μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι αυτή την φορά ήταν πιο ισχυρό», ανέφερε η κυρία Χριστοδούλου.
Πίσω από το γυαλί, άνθρωποι κάθε ηλικίας. Παλεύουν με το φόβο και τη μοναξιά. Μια μάχη ζωής και θανάτου. Οι γιατροί και οι νοσηλευτές γίνονται γι αυτούς ο αδερφός, η μάνα, ο φίλος. Ένα χαμόγελο, ένα νεύμα, μια ματιά, ένα άγγιγμα, ανάταση ψυχής και η αισιοδοξία γιγαντώνεται.
Η φωτορεπόρτερ, σημείωσε πως «μπορείς να φανατιστείς ένα τεράστιο θάλαμο γεμάτο κρεβάτια με ασθενείς διασωληνωμένους και μη εκεί είναι σοκ να βλέπεις τόσο κόσμος να είναι σε τέτοια κατάσταση».
Κόπωση, κούραση, εξασθένιση, από τις πολλές και ατέλειωτες ώρες κάτω από την ειδική στολή που επιβάλλεται να χρησιμοποιούν γιατροί και νοσηλευτές, για να μπορούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους μέσα στις μονάδες εντατικής θεραπείας.
Δεν παραπονιούνται, ωστόσο, ούτε και για μια στιγμή.
Την ίδια ώρα, η κυρία Χριστοδούλου, είπε «γάντια μάσκες ειδικές ολόσωμες στολές, γυαλιά προφύλαξης. Φαντάσου αυτούς τους ανθρώπους να φορούν όλα αυτά και να είναι σε μια συνεχή πίεση».
Μέσα από τις εικόνες της Κάτιας Χριστοδούλου, μπορούμε, λιγάκι να συνειδητοποιήσαμε τη σοβαρότητα των στιγμών και να δούμε ποιοι και πού δίνουν τη μεγαλύτερη μάχη ενάντια στην πανδημία. Τη μάχη της ζωής
